En kukelekuuk en de kins m’ch neet

En kukelekuuk en de kins m’ch neet
umtot ’t vastelaovend is
Tralalalalalala
En de kins m’ch lekker toch neet
Tra la tra la
En de kins m’ch lekker toch neet
Tralala
Vivajoes koffiedoes
Vivajas koffiedras
Hei is m’ne retchepoe
Hei is m’ne kakkedoe, apoeh!

’n Ech Mestreechs leedsje dat altied mèt de vastelaovend gezoonge woort.
Vreuger leep me, es me oonherkinbaar verkleid wouw zien, mèt e kössteek euver de kop en e lake euver de res. Lakes en kössteke had me (miestal) in hoes. E pekske koupe waor al get kosbaarder en kóste väöl lui neet betaole. Zoe lake en kössteek had trouwes zien veurdeile: me kós vrun en bekinde ins flink de woerheid zègke zoonder tot ze wiste wee ze veur ziech hadde.
Wie aajd ’t leedsje is, is oonbekind. Wel kint geer hure tot ’t ierste deil vaan ’t leedsje de milledie heet vaan: “Veer höbbe gezoonge en niks gehad” en ’t twiede deil trökgrip op “Veer höbbe de mode gevoonde”.

Wèlt geer get miejer eite euver ’t woord “retsjepoe of retchepoe”? Klik op de link en lees daan d’n oetlègk bij Rijaloet wagel.

Dit bericht is geplaatst in Leedsjes, Vastelaovensleedsjes met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *