PPS-kes allemaol

  • ’t Bed

    Wat is zoe groet nudeg es ’t dageleks broed? ’t Bed.
    Boe-in weurt geer gebore en boe gaot geer in doed? ’t Bed.
    Boe druimp eder meidske vaan leefde en min,
    Boe gaot geer lesteg oet mer gemekelek in?
    Refrein:
    In ’t bed, in ’t bed, in ’t bed
    In ’t bed , in ’t bed, in’t bed

    Boe zuch menneg vruike, boe blijf toch dee vent?
    En huurt ze ‘m daan koume is ze toch weer content.
    Boe kermp ze daan: aoch leven Twajn
    iech waor toch gans allein zoe bang!

    Boe zeet geer bevrijd vaan polletiek?
    Boe snörke ze inkel in Mestreech of in Wiek?
    Boe danse de vlu snachs eine quadriel
    En boe komp geer noets oonder ‘nen otomobiel?

    Boe krijg geer dèks de kramp in eur bein?
    Boe ligk geer es ’t werm is gere allein?
    Boe woorte veer dèks vaan eus ma gevleid
    En boe höbbe veer dèks get in eus hummeke gedrejd?

    Boe zeet geer veileger es in e vleegmasjien?
    Boe slaop geer beter es in ’t spien?
    Boe reup eur vrouw :”Zate lammeling”
    En boe krijgste daan ouch nog ’n rammeling?

    Boe ruuk ’t altied nao odeur?
    Boe klets eur vrouw wie ‘ne souffleur?
    Boe weurt geweldeg getranspireerd
    En soms wel draodloos getelegrafeerd?

    Boe krijg d’r geine voetbal op eure kop?
    Boe kraak ’t soms vaan de erwtesop?
    Boe komp geer saoves nog zoe laat
    Terech al zeet geer nog zoe zaat?

    De meker vaan dit leedsje is Sjo Smeets, dee leefde vaan 1875-1960.
    Sjo wèrkde es oveninzètter vaan de ‘biskwie’ op’t groet febrik. Mèt hölp vaan brouwer Hustinx is heer in de Brakke ‘ne kaffee kinne beginne. Dee kaffe leep good. Heer is ouch nog in diverse aander kaffees oetbater gewees. En tegeliekertied trooj heer ouch op es humoris. Heer waor in zienen tied erg bekind en heet us väöl leedsjes naogelaote.
    Sjo waor getrouwd mèt Tina Nijst en ze hadde 16 of 17 kinder. De vrouw vaan Sjo is op 11 mei 1940, dus op d’n twieden daag vaan d’n oorlog, op ’t Slevrouweplein slachoffer gewore vaan e lochgevech bove Mestreech.
    Iech geef uuch e klein veurbeeld vaan d’n humor vaan Sjo;

    Iech bin vaan ‘nen twieling en veer leke zoeväöl opein tot ze us neet oeterein kóste hawwe. Daorum doge ze d’n eine e roed strikske um en d’n aandere e blauw. Meh ins in ’t bad, zoonder strikske, is eine vaan de twie verdroonke en ze weite noe nog neet of iech ’t noe gewees bin of me broor.

    Iech höb e gezètteartikel gevoonde euver Sjo ter gelegenheid vaan ziene 75e verjaordaag in 1950.
    1909_Sjo_Smeets_gezetteartikel

    Es geer ’t gans artikel leze wèlt kint geer klikke op de volgende link

    http://www.delpher.nl/nl/kranten/view?query=Sjo+Smeets&coll=ddd&page=2&identifier=ddd%3A010417619%3Ampeg21%3Aa0084&resultsidentifier=ddd%3A010417619%3Ampeg21%3Aa0083

    Bronne:
    -Limburgs Dagblad 28-6-1950
    -Limburgse Jaarkring vaan Karel Matthijs (sjuilnaom vaan Charel Thewissen)

  • ’t Hiemelke

    Zègk vrunde stèlt uuch in ’t ronde: Jao
    En luustert nao ’t gin iech uuch gaon verkonde: Jao
    Veer höbbe jao ‘ne nuien hiemel oetgevoonde: Jao
    En dao dinke veer allemaol in te koume: Jao
    Want in d’n hiemel dao is ’t good zien,
    Dao hobste alle daog d’n botte vol wien!

    Daan kump Sint Pieter op houte kloompe: Jao
    Vaan vräögde is dee maan wie droonke: Jao
    Daan tèlt heer vaan ein tot tien: Jao
    En liet uuch allemaol d’n hiemel zien: Jao
    Want Sint Pieter en dee gooje maan,
    En dee heet ouch de sleutel devaan!

    Daan deit heer ei deurke ope: Jao
    Daan koume al die ingelkes (dr)oetgekrope: Jao
    Die koume uuch annoncere: Jao
    Um wie laat geer moot koume dinere: Jao
    En veur dat geer uuch aon taofel neerzèt,
    Krijg d’r ei mèts mèt ’n gouwe versjèt.

    Want in d’n hiemel weurt lekker gegete: Jao
    En daobij ouch neet d’n draank vergete: Jao
    En zoep d’r uuch daan ei stök in eure kraag: Jao
    Daan slaop d’r weer tot ’t mörge is daag: Jao
    En zeet geer daan ouch weer oetgerös,
    Zoe kint geer ete en drinke wat uuch (?) lös.

    Daan kump St. Cecilia mèt al die jong vrouwe: Jao
    Mèt die sjoen termire en lang mouwe: Jao
    Die danse en die springe: Jao
    En die fluite en die zinge: Jao
    Want Cecilia en die sleit ‘r de maot,
    Noe kint geer dinke hoe of dat gaot.

    Meh dee in d’n hiemel neet good luustert: Jao
    weurt aon ’n kèttel vasgekluusterd: Jao
    En daan bis aon de deur gebrach: Jao
    Boe häöm Sint Pieter aof (?) wach: Jao
    Want Sint Pieter is dao inspecteur,
    En smit uuch daan boete de deur.

    Dus trach mer allemaol nao d’n hiemel: Jao
    En gaot weg vaan ’t aards gefiemel: Jao
    Want zoonder vräögde op dees eerde: Jao
    Heet ’t leve gein weerde: Jao
    Want in d’n hiemel, wèlt miech ins good verstoon,
    Hoof geer neet nao ’t sjiethoes te goon!

  • ’t Lösteg buurke

    Dao waor ins eine löstige boer,
    vaan dee boer gaon iech ins zinge.
    En ‘r had ziene wagel mèt hout gelaoje,
    nao de merret góng ‘r ’t bringe.

    Meh wie heer halverwege waor,
    kaom ‘m ei sjoen meidske tege.
    “Och mien leeste juffrouw fien,
    kós iech toch ’n eurke bij diech zien.
    En daan kraogste hout en wagel!”

    Meh die juffrouw had ’t good verstaande,
    en die zag: ”Komp geer mer binne.
    Dat späölselke watstiech vaan zinnes bis,
    konne veer wel dadelek goon beginne”.

    Toen ’t späölselke halverwege waor,
    dao begós dee boer te klaoge:
    “Had iech dat toch mer vaan teveure gewis,
    tot de ein wie de aander is.
    Daan had iech nog hout en wagel!”

  • ’t Meuleke vaan vaan Ingele

    ’t Meuleke vaan vaan Ingele
    dat drejt mer vaan allein
    De peerdsjes höbbe de mazele
    en de liewkes höbbe gein bein
    D’n awwen Ingele heet ’t gewónne
    Hiep hiep hoera, hiep hiep hoera
    D ’n awwen Ingele heet ’t gewónne
    Hiep hiep hoera, hiep hiep hoera

    ’t Meuleke vaan vaan Ingele
    dat is zoe rot wie stroont
    De peerdsjes höbbe de mazele
    de liewkes de roeje groond
    D’n awwen Ingele heet ’t gewónne
    Hiep hiep hoera, hiep hiep hoera
    D’n awwen Ingele heet ’t gewónne
    Hiep hiep hoera, hiep hiep hoera

    Umstreeks 1900 stoont op de Merret e sjebbeteg meuleke. Dit is wat Fons Olterdissen in zie book “Prozawerken” (in de nuier oetgaof hèt ’t “Mestreechter vertelsels”) dreuver zeet:
    D’n eigeneer waor ’nen awwen hier, Vaan Ingele. ’t Meuleke had geine plaankevloer. Este drop zaots kóste de straotstein oonder d’ch door zien goon.
    De peerdsjes en de liewkes hónge aon ’n stang en waore gesjendeleerd door ’t gebruuk. Ze zaoge oet esof ze ’n krenkde hadde. Daorum steit in ’t leedsje:
    ‘de peerdsjes höbbe de mazele en de liewkes de roeje groond’.
    Dat waore twie kinderkrenkdes, in ’t Hollands ‘mazelen’ en ‘roodvonk’ geneump. De kuitskes waore blauw geverf mèt ’n roej staar op de deurkes. ’t Ölgerke had mer ein rij piepe en spaolde iers twie deunsjes, later nog mer eint. De wijskes kós me nog evekes oonderkinne, want me hoort mie wind es toene. Väöl mie meziek es oet ’n koffiemeule kaom neet droet.
    Iers hoort me

    Père et mère et mes amis,
    Turele turele puf tis-ti,
    Turele turele puf tis-ti

    En daan kraog me:

    In Den Bosch woont een dragonder,
    tuderuut tuut turele tuut.

    Deur waor ’t neet um ’ns op dat meuleke te zitte. Veur eine cent kraogste twie ritte en es ’t d’ch lökde um mèt d’n hand door ’ne rink te steke, dee eder runde op d ‘ch dook, mochs te ’ne kier veur niks.
    Hei-oonder kint geer e stökske leze oet de “Memoires” vaan Ivon Nijst (1900-1989) dee vaanoet zien jäögherinneringe dat meuleke besjrijf:

    Je kwam in die tijd met een dubbeltje al heel ver en met een kwartje was je gewoon een kapitalist. Immers “e tuutsje” ijs kostte een cent en een rit op een draaimolentje had je daar ook al voor. Maar die molens zagen er ook naar uit! Niet voor niets zong men over “’t meuleke vaan Ingele”, dat de “liewkes” de mazelen hadden en de “peerdsjes” gein bein. In het middengedeelte van de draaimolen liep een sukkelig paard en trok het gevaarte in het ronde. Wanneer de rit voorbij was, wierp de baas van het spul een sleepplank uit, waarop hij ging staan, op deze manier een primitief remtoestel organiserend. Midden in het niet meedraaiend deel van deze “kindermolen” stond het draaiorgel door handkracht gedreven, dat poogde gangbare straatliedjes te produceren, maar daarbij meerdere tonen door ft-ft-geluiden vervangende. Het oorverdovende lawaai van mechanische muziek uit op z’n hardst ingestelde versterkers kende men nog niet.

    Veel luxueuzer dan de kindermolentjes was de stoomcarousel, die in plaats van door een paard door een stoommachine in beweging werd gezet. Er was een tent omheen gebouwd, waarin het knap benauwd kon worden, vooral ook door de stoommachine, die er puffend, blazend en af en toe gillend midden in stond. Vijf centen kostte een rit, maar met een rittenboekje van tien stuks kwam je al voor drie en een halve cent klaar. Er werd druk met serpentines gegooid naar meisjes, die lonkend op het ronddraaiend gedeelte stonden, door jongens, die zich op de stilstaande vloer rondom de molen bevonden en waarvan ieder wel een speciaal doel voor zijn werpkunst had.

    Bron: “Memoires” Ivon Nijst 1900-1989

    Hei-oonder ‘ne foto vaan de kèrmes umstreeks 1900.

  • ’t Puupke

    Naodat veer us in Kanne oonlangs ins flink hadde vermaak,
    voldoon jao, door de göl oontvangs, bespraoke veer die zaak.
    ‘ne Zekere vrund verzeukde miech: “Zègk, lollege compeer,
    maak us e möpke of gediech, de deis us väöl plezeer”.
    Vaan tiderie tralala, lalala, lalala, vaan tiderie tralala, lala lala.
    ,
    E möpke, dach iech erm blood, jeh, hadste noe mer stof.
    E puupke maakde alles good, dat moos ’t zien, dat trof.
    Meh wee ’t doog, iech weit ’t neet, ’t waor e raar geval.
    ’t Puupke is ‘t, wie d’r zeet, wat iech bezinge zal.
    Vaan tiderie tralala, lalala, lalala, vaan tiderie tralala, lala lala.

    ’t Puupke, ach, wat maak ’t fris, hè wat ’t uuch verliech.
    Jao, ’t is gezoond, dat is gewis, dat veul iech dèks aon miech.
    Want höb iech soms pijn in m’n zij, bin neet op mie gemaak.
    Daan laot iech ‘ne poep of drei, somswijle tot ’t kraak.
    Vaan tiderie tralala, lalala, lalala, vaan tiderie tralala, lala lala.

    Ein damespuupke klink dèks raar, somswijle wie ’n trompöt.
    Dat nuanceert wie ’n guitaar, ’t is aordeg wie dat flöt.
    Die puupkes weure dèks versjrik, door struzak of toernuur.
    Wat is al menn’ge poep gestik, door zoenen tureluur.
    Vaan tiderie tralala, lalala, lalala, vaan tiderie tralala, lala lala.

    Soldaotepuupkes foi, foi, foi, dat is get, da’s affreus.
    Dat kump jao door de rattetoei, en door ’t fien gemeus.
    Iech stoont lès achter zoe’ne vrund, nou, ’t waor de meujte weerd.
    Iech veel jao seffens van me punt, en waor geklorformeerd.
    Vaan tiderie tralala, lalala, lalala, vaan tiderie tralala, lala lala.

    e Pacherspuupke rom, bom, bom, jao, da’s de meujte weerd.
    Dat kraak soms wie e Krupp-kanon, of ’n oonweer in de veert!
    Iech trof zoe’n hierke lès in ’t veld, dee waor wel neet te pas.
    ‘r Blaosde ziech mèt väöl geweld, de slippe vaan de jas.
    Vaan tiderie tralala, lalala, lalala, vaan tiderie tralala, lala lala.

    Ach dokter, dokter komp toch mèt, menier dee is vol pijn.
    Heer krup daan in, daan oet ’t bèd, gebruuk gein medicijn.
    Wat! Wèlt ‘r neet, wel sapperemint, en haolde gaw z’n spuit.
    ‘r Zat menier e lavvemint, dao góng ’t wie ’n fluit.
    Vaan tiderie tralala, lalala, lalala, vaan tiderie tralala, lala lala.

    Ach puupke, puupke puupke teer, ach poep wat deiste good.
    Jao, diech verfris de renteneer, en ouch d’n erme blood.
    Noe puupke, ei verzeuk höb iech, kom neet miech oonverwachs.
    Wat höbste menneg daamke liech neet in ’t verleeg gebrach.
    Vaan tiderie tralala, lalala, lalala, vaan tiderie tralala, lala lala.

    ” ’t Puupke” is gemaak door Jean Roukens, dat is zeker. Meh of d’n daotum, 2 november 1888, klóp weit iech neet want örges aanders weurt weer gesproke euver 8 oktober 1893.

  • ’t Regent ,’t zegent

    ’t Regent ,’t zegent
    De panne valle aof
    Dao kaome twie boerinnekes
    en die loupe op en aof.

    ’t Regent, ’t zegent
    De panne weure naat
    Dao kaome twie boerinnekes
    die vele op hun gaat.

  • ’t Vergoon vaan de wereld

    Hei luikes noe bij-ein, bedoot uuch vaan d’n angs
    Want wat iech uuch vertèlle gaon,
    Kump niemes vaan uuch langs.
    Binne ’n oor of drei, is ’t hei mèt us gedoon
    Want ‘ne profeet dee heet veurspeld
    Tot de wereld zal vergoon.
    Refrein:
    Vaan fiedele-ra-la-la
    Vaan fiedele-ra-la-la
    Want ‘ne profeet dee heet veurspeld
    Tot de wereld zal vergoon.

    ’t Geit dondere en blikseme, de maon verluis häör leech.
    ‘ne komeet dee kump in bótsing
    Mèt d’n tore vaan Mestreech.
    D’n ellentrik geit oet, dee heet zien taak volbrach!
    De lempkes vaan d’n Dominicain
    Zien duuster wie de nach.

    De in-gele stoon gereid op alle heuk,
    De doeie stoon oet hun graver op
    En rammele mèt hun kneuk.
    ’t is e leve, e kabaal, e lewèj dao ao zoe groet
    En mennegein geit mèt ‘ne verruilde
    kop de tösse-n-oet.

    ’t Hiele minsdom is bij-ein al in de zaol.
    Dao hèlt ’t dal vaan Josufat
    Zie ganse tribunaol.
    St. Pieter steit gereid, de weegsjaol in de hand
    En wat geer höb misdoon,
    Dat bringk heer uuch aon ’t verstand.

    ’t Ierste kump noe Eva vaan eus allemaol.
    Dao hu-urt geer de vrouwe
    Rope al in de zaol.
    ’t is allemaol dien sjöld, diech bis eus oongelök!
    Veur wat höbs diech in ’t paradies
    Deen appel aofgeplök!

    Aw nönnekes, kwezelkes kaome in ‘ne gansen tróp
    Meh ze kaome toch neet wijer
    Es de gouwe stóp.
    “Wat dach geer” zeet St Pieter “tot geer hei binne kós?
    Geer zeet pas braaf gewore
    Wie’t geer geine mie kriege kós.

    En de jonges vaan Mestreech die kaome aongehos
    En toen St Pieter hun zaog,
    Sjoot heer op hun los,
    “Komp binne” reep heer hiel hel, “eur pläötskes stoon gereid,
    Want zaoleg zien die doorste
    Nao de iewege zaolegheid”.

    De meker vaan dit leedsje is (m’ch) neet bekind en ouch neet wienie ’t gemaak is. Meh, dat moot nao 1928 gewees zien want in d’n teks weurt gesproke euver “De lempkes vaan d’n Dominicain”. Hei moot Café Restaurant (later hotel) Dominicain op de Vriethof mèt gemeind weure. “Au Dominicain” woort geopend op 15 december 1928.
    Op de foto heibove zeet geer Dominicain ligke op d’n hook vaan de Helmstraot. ’t Gebouw is oet 1928, deveur zaot op die plek “Au Drapeau Belge”, ’n kleierzaak, die in 1927 aofgebroke is.

    Bron:
    – Ingrid Evers, historica, op MestreechOnLine

  • ’t Waor op zoondagmörge

    ’t Waor op ‘ne zoondagmörge,
    de deur stoont op ’n kier.
    Dao kaom get aongedreve,
    al op e gries pepier.
    En ’t waor ‘ne keutel, en ’t waor ‘ne keutel,
    en ’t waor ‘ne keutel op e gries pepier.
    En ’t waor ‘ne keutel, en ’t waor ‘ne keutel,
    en ’t waor ‘ne keutel op e gries pepier.

    Iech waor ins aon ’t sjanse,
    ’t Keend had ’n lekker vot.
    Iech wouw toen mèt häör danse,
    meh sjrók miech toen kepot.
    Want ’t waor ‘ne kerel, want ’t waor ‘ne kerel,
    want ’t waor ‘ne kerel mèt e kleidsje aon.
    En ’t waor ‘ne kerel ….  en ’t waor ‘ne kerel,
    en ‘t waor ‘ne kerel met e kleidsje aon

    Iech waor ins peerd aon ’t rije
    iech reej mèt väöl bravoer.
    Toen begós dat bies te drejje,
    en toen laog iech op de vloer.
    En ’t waor ‘ne ezel, en ’t waor ‘ne ezel,
    en ’t waor ‘ne ezel mèt ’n houte oer.
    En ’t waor ‘ne ezel, en ’t waor ‘ne ezel,
    en ’t waor ‘ne ezel mèt ’n houte oer.

  • ’t Waore twie aordege meidskes

    ’t Waore twie aordege meidskes
    Ze wèrkde op ’t febrik.
    De ein had e kroezele köpke
    De aander ’n kouf met ’n strik.

    Hun awwers, die woende tesame
    Op kamers zès, zeve en ach.
    ’t Waor op de derde verdeping
    Al in ‘ne bouw op de Grach.

    En smörges gónge ze same
    Al nao ‘t febrik op en neer
    De koffiefles in e pepèrke
    Of in ’t kalbeske vaan meer.

    En saoves daan zónge ze möpkes
    Of gónge ze stoon bij d’n tróp
    Of zaote gezèlleg te kletse
    Bij hun veur de deur op de stóp.

    De kroezelekop, die kraog kinnes
    ‘ne Pottemaan kaom op häör aof.
    Heer heet häör zien leefde gezwore
    En zij häöm ’t jaowoord belaof.

    De aander die trof e menierke,
    Dee vrijde mèt häör alle daog,
    Ze heet ’t febrik laote loupe,
    Góng bij ’n femilie es maog.

    De kroezelekop zag:” Meh meidske,
    D’n awwers die deis te verdreet.
    Dee kale mesjeu, laot ‘m stikke,
    Dee trouwt d’ch jao toch jummers neet.”

    En ’t is häör ouch zjus zoe gegaange
    Heer wouw häör al hiel gaw neet mie.
    Ze góng toen nao aandere zeuke,
    ’t Snuutske vol ‘poudre de riz’.

    Te lèstig woort häör noe ’t werk
    Ze waor noe zoe deftig gekleid.
    De bouw in de Grach waor vergete
    Ze heet mèt väöl hiere gevrijd.

    Nao jaore toen kaom me häör hole.
    Ze woort nao Klevarie gebrach.
    Ze storf en kraog toen twie kranse,
    Al vaan ‘ne bouw in de Grach.

    ’t Waore twie aordege meidskes,
    De ein góng te vreug nao ’t graaf.
    De aander is moojer vaan kinder
    En bleef hiel oppassend en braaf.

    In ‘t Hollands besteit e leedsje: “De geschiedenis van twee aardige mensen”. ‘t Is gemaak door Koos Speenhof en ‘t liek väöl op dit leedsje! ‘t Zouw bès kinne tot de meker vaan ‘t Mestreechs leedsje ziech heet laote inspirere door Koos Speenhof.
    Dit Mestreechs levensleedsje is gemaak door Pol Chambille. Wienie is neet bekind.
    In ’t leedsje weurt gezoonge euver ‘ne ‘Groete Bouw’ in de Grach.
    Zoe’ne Groete Bouw zeet geer oonderaon op de foto aofgebeeld. De foto is ’n opnaome vaan de “Cité Ouvrière” in de Sint Teunisstraot en in 1863 gebouwd door Petrus Regout veur zien wèrklui. De woeningnoed waor in deen tied hiel hoeg.
    In ’t gebouw waore 72 einkamerwoeninge veur tot wel 400 lui. Bove op de zolderverdeping waore 24 klein kemerkes veur alleinstaonde of klein gezinne. Laot m’ch eve besjrieve wie “Cité Ouvrière” oetzaog! Dao waore

    -7 verdepinge mèt op eder verdeping ein poomp en e groet kruusbeeld. De kamers zelf hadde gei water meh ein poomp waor nog riekelek, want in de mieste woeninge vaan gewoen wèrklui haolde me ’t water bij openbaar poompe, die in de stad verspreid stoonte.

    -16 latrines, gsjeie veur manne en vrouwe. Op eder 15 tot 20 lui waor dus 1 latrine.

    -1 kelder, verdeild in 36 hokke.

    -dao waor wienig leech in de kamers en haos gein lochverveersing. Dàt, gecombineerd mèt ’n slechte hygiène en wienig ventilatie lieverde väöl lui op, die ziech ’n besmetteleke krenkde op ’t lief haolde en draon storve.
    Dat waor neet allein zoe in de Bouw vaan Regout meh gol veur hiel väöl woeninge in deen tied. Regout staok nog gunstig aof in ’t begin umtot de woeninge nui waore en neet vochteg.
    Mèt sterfte had Petrus Regout ouch rekening gehawwe. Heer had ’n apaarte liekekamer ingeriech in de zijvleugel en dao woorte de doeje in opgebaard. Dat allein al waor ‘ne veuroetgaank, want stel ’t uuch veur! De woens mèt zeve, ach, nege persoene op ein kamer en eine störf! Deen doeje laog daan al die daog in die kamer boe geleef en geslaope woort.

    -Dao wor mer einen ingaank veur al die (hoonderde) lui.

    -De heur bedroog tösse de 40 en de 70 cent per week naogelaank de gruutde vaan de kamer.
    Of dat väöl waor? Historici zègke tot dit bedraag toen normaal waor, zelfs aon de liege kant. Meh ……… Regout heel ’t geld mètein vaan de kezjem (=salaris, eder 14 daog oetbetaold) aof en es me neet mie bij häöm wèrkde woort me geliek oet de woening gezat.
    In 1918 naom de Gemeinte ’t gebouw euver en góng in 1920 tot oontruiming euver. De bewoeners kraoge noedwoeninge in Boscherveld. Tot 1928 waor ’t gebouw pakhoes en woort in dat jaor aofgebroke.
    D’n arsjitek vaan “Cité Ouvrière” waor d’n hier Wickop oet Aoke. Wickop bouwde ouch op de Boschstraot nómmer 60 ’t hoes veur Petrus Regout zienen ajdste zoon. Dit steit dao nog dach iech.

    Cite_Ouvriere_blz41 kopie

    [/vc_row]
  • Ach God waar mag mijne minnaar wezen

    Ach God waar mag mijne minnaar wezen
    Ach God waar mag mijne minnaar zijn
    Hij is gaan varen
    zo ver van hier
    en met een ander meisje heeft hij zijn plezier
    Hij is gaan varen
    Zo ver van hier
    En met een ander meisje heeft hij zijn plezier

    Hij is voor mij naar den oos gaan va-ren
    Hij is voor mij naar den oos gegaan
    Hij is gaan varen
    Zo ver van hier
    En met een ander meisje heeft hij zijn plezier
    Hij is gaan varen
    Zo ver van hier
    En met een ander meisje heeft hij zijn plezier

    Dit is ’n aajd seldaoteleedsje oet d’n tied tot in Mestreech nog e Hollands garnizoen laog. In Mestreech waor ouch nog ’n aander garnizoen, dat vaan de Limburgse Jagers. Dao deende allein mer jonges in die gebore waore in Limburg (mèt oetzundering vaan Mestreech en Venlo). Dit waor ’t gevolg vaan ’n polletieke beslissing oet 1839.
    Dees regeling heet bestande vaan 1839 tot 1867, wie de vestingsstatus opgeheve woort. Mestreech is wel tot 1966 garnizoensstad gebleve.
    Die Hollandse piotte vierde vastelaovend mèt de Mestreechtenere en zónge hun eige Hollandse seldaoteleedsjes, ouch umtot ze ’t Mestreechs neet mechteg waore. De bevolking vaan Mestreech voont dees leedsjes zoe leuk tot ze die euvernaome en veer zinge ze noe nog!
    ’t Feit tot “Ach God waar mag mijne minnaar wezen” ’n aajd seldaoteleedsje is wèlt zègke, tot dit leedsje in miejer garnizoensstei (en ouch dao boete) gezoonge woort.
    Door Willem van Warmelo (1894-1976), ‘nen deskundege op dit gebied, woort vasgestèld tot in ’t midde vaan de 20e iew aw seldaoteleedsjes nog wel (door de aw lui?) gezoonge woorte.
    Heer merkde op tot “O God waar mag mijnen minnaar wezen” nog in de hei-oonder geneumde jaore gezoonge woort in:

    Katwijk aan zee 1951
    Koudekerk 1959
    Anna Pawlona 1960
    Emmer-Compascuum 1966
    Schiermonnikoog 1968
    Valthe 1970
    Muntendam 1973
    Breda 1974
    Leiden 1981

    De vastelaovend heet bij us deveur gezörg tot dees aw seldaoteleedsjes zoe bekind gebleve zien en in Mestreech door hiel väöl lui vendaog d’n daag nog gezoonge weure.

    ’t Zal uuch mesjiens verbaze meh ouch in Zuid-Afrika op de Kaap woort en weurt dit leedsje “Ach Here (God) waar mag my minnaar wesen” gezoonge door Kaapse Maleiers, ‘ne bevolkingsgróp.
    Kaapse Maleiers zien door de V.O.C. ,Vereenigde Oostindische Compagnie, in de 17e en 18e iew in Zuid-Afrika terech gekoume, miestal es slaaf of gevaangene. Vaan de Hollandse bemanning vaan de V.O.C.- sjepe naome de Kaapse Maleiers ouch de Nederlandse cultuur euver boe-oonder de Nederlandse leedsjes vaan deen tied. Zie verzörgde op de Kaap dèks de fieste vaan hun baze, de Hollenders, en brachte die leedsjes daan ten gehure.
    In Kaapstad viere ze ouch nog eder jaor e soort carnaval op 2 jannewarie. Dat hèt dao “Kaapse Klopse”. ’t Weurt op 2 jannewarie gevierd umtot vreuger allein op deen daag de slave vrij hadde, neet op 1 jannewarie want daan hadde alle baze vrij.
    Ouch vendaog d’n daag nog weure mèt de Kaapse Klopse nog hiel väöl “Nederlandslied” gezoonge.

  • Ach medam kom ‘ns hei

    Ach Medam kom ‘ns hei,
    kom ‘ns evekes kieke.
    Wie dee kleine vaan uuch,
    op d’n divan vaan miech,
    ‘nen houp heet gesjete.

    Ach Medam kom ‘ns hei,
    want dat maag geer bès wete.
    Wie dee kleine vaan uuch,
    op d’n divan vaan miech,
    ‘nen houp heet gesjete

  • Ach meerke leef

    Ach meerke leef, sjei oet mèt sloon
    iech zal noets mie nao Meersse goon!
    Ach meerke leef, sjei oet met sloon
    iech zal noets mie nao Meersse goon!
    En in Meersse höbbe veer zoe’n lol gehad
    en wie iech thoes kaom höb iech op mien moul gehad.
    En in Meersse höbbe veer zoe’n lol gehad
    en wie iech thoes kaom höb iech op mien moul gehad.

    Dit leedsje sleit op de kèrmes vaan Meersse, boe gans Mestreech nao touw góng.
    Heer waor in ’t oktaaf vaan Sakkermintsdaag. Sakkermintsdaag woort gevierd op d’n twieden donderdag nao Pinkstere. De kèrmes voont plaots op de zoondag denao.

    Opmerking! Mesjiens zien lui die zègke: “Moot dat neet “Ach meerke leef” zien?” Geer zingk ’t altied good: alletwie de versies weure gezoonge!

  • Ach meisje lief

    Ach meisje lief
    ach treur toch niet
    en zo lang als ik leef
    verlaat ik je niet
    en zo lang
    als ik leef
    verlaat ik je niet.

    ’n Aajd seldaoteleedsje vaan ’t Hollands garnizoen, dat ouch in Mestreech gelegerd waor.

  • Ach miene leve zwartkop (Kruuspolka)

    Ach miene leve zwartkop
    Veul ins wie mien hart klop
    Veul ins aon miene linkerkant
    Wie mien hart vaan leefde brant.

    Zuuste neet dao kump ‘r
    Groete passe nump ‘r
    Zuuste neet dao kump heer aon
    Mèt ziene witte sjollek aon.

    Zuuste neet die bloonte
    Ze zwumme in de bloete koonte
    Ze zwummen in den Eker half naaks
    En dat is neet väöl zaaks!

    Dit leedsje is eigelek ‘ne polka, ‘nen dans dee in Bohemen (Sjechië) oontstande is in 1830. Heer woort in Mestreech väöl gedans.
    Iemes oet ’t Bejaordecentrum heet m’ch nog 2 couplètsjes gegeve, die vreuger door häör gezoonge woorte:

    Ach miene leve krollebol
    vaan diech sleit hiel mien hart op hol
    veul ‘ns aon miene linkerkant
    wie mien hart vaol leefde brant

    Ach miene leeve witte
    kom ‘ns bei miech zitte
    veul ‘ns aon miene linkerkant
    wie mien hart vaol leefde brant

    D’r besteit ouch ’n Hollandse versie:

    O mijn lieve zwartkop,
    Voel eens hoe mijn hart klopt.
    Voel eens aan de linkerkant,
    Hoe mijn hart vol liefde brandt.

    Ach mijne lieve blonde
    zoenen is geen zonde
    meisjes zoenen kan geen kwaad,
    als het maar om liefde gaat,

    O mijn lieve blonde,
    Zoenen is geen zonde.
    Zoenen is geen kattenkwaad,
    Als het maar uit liefde gaat.

    O mijn lieve rooie,
    Was je maar wat mooier,
    Had je maar wat mooier haar,
    Pasten we beter bij elkaar !

    Mer es veer ‘t korter bij hoes hawwe, in Amie zónge ze ouch get aanders es in Mestreech:
    In Amie zónge ze dit:

    Zuuste neet dao kump ‘r
    ’t Sjoenste meidske nump ‘r
    Zuuste neet dee sjoene jong
    (Iech wouw tot heer get mèt miech wouw)
    Iech wouw tot ‘r miech mèt wouw.

    En in Reuver:

    Zuusse neet dao kump t’r
    Groëte passe nump t’r
    (Sjlaag ‘m veur de moel daan zump t’r)
    Zuusse neet dao kump t’r aan,
    Mèt die boereklumpkes aan.

    In Gölpe:

    Zieste neet dó kumpte,
    Lange sjritte numpte.
    Zieste neet dó kumpte àa,
    Hètde lange slipjas àa.

  • Ach Sjefke is getrouwd

    Refrein:
    Ach Sjefke is getrouwd
    Heer zit in de miserie
    Heer zit in de miséeeeeerie
    Ach Sjefke is getrouwd
    Heer zit in de miserie
    en ’t is zien eige fout

    Jonkman gaat gij uit vrijen
    en ziet toch waar gij gaat
    En laat U niet verleien
    Ofwel ’t is te laat

    Ik heb mij laten vangen
    Ik zeg het U ronduit
    Zij beloofde mij veel centen
    Maar ze had geen rooie duit

    Dit leedsje is oet oongeveer 1890. In Nederland weurt ouch in ‘t Hollands gezoonge: “O, Jaapje is getrouwd!” In Gent daorentege heet me ’t euver “Ciesken” dee getrojd waor.
    Hei-oonder ei couplèt (vaan de 7) oet de Hollandse versie vaan “Ach Jefke is getrouwd”.

    Jonkmans als gij gaat vrijen
    En ziet toch waar gij gaat
    En laat U niet verleien
    Of wel het is te laat!
    Ik heb mij laten vangen
    Ik zeg het U ronduit
    Zij beloofde mij veel centen
    Nu heeft zij genen duit.
    O Jefke is getrouwd enz

  • Acherm, acherm dat keend heet blinnenderm

    Acherm, acherm,
    dat keend heet blinnenderm
    Acherm, acherm,
    dat keend heet blinnenderm.

    Op de foto oet 1909 zeet geer Prinses Juliana in häör weegske ligke.
    ’t Leedsje weurt gezoonge door de “Zingende Pótsvrouwe” ( de naom is vendaog d’n daag “Ghesellen van den Sanck”)

  • Achter ’t stadhoes

    Achter ’t stadhoes
    dao zaot ’n moes
    Is menier de Wit neet thoes?
    Nein, dee is water hole.
    Raoj ‘ns wee heer tegekaom?
    Twie iezere mennekes
    Twie potte en pennekes
    Twie mennekes zoonder ziel
    Ach en ach is zestien.

    In de “Maasgouw” vaan 15 mei 1879 sjrijf D. Claes oet Hasselt in ’n artikel, tot in de ganse provincie Belsj Limburg gezoonge weurt:

    Achter ’t kasteel daar ligt ‘ne blok,
    Is hij gestolen of ligt hij er nog?
    Ja,ja.
    Raad eens wie mij tegenkwam!
    Twee ijzeren mannen,
    Met potten en met pannen,
    Twee kinders zonder ziel.
    De ziel is in de hemel,
    Zoo wit als ‘ne kemel,
    Zoo wit als ’n bonte koe,
    Zoo rijen we naar de hemel toe.

  • Achter ’t Vleishoes

    Achter ’t Vleishoes nómmer drei
    ligke de stumpkes op ’n rij.
    Stumpkes groet en stumpkes klein
    meh ze zien vaan marsepein.
    En este eint wèls kriege
    daan móste kinne zwiege!

  • Achter Haare hègke

    Achter Haare hègke
    laog e hunneke mèt wègke.
    Dao kaome zeve vlege
    die wouwe ’t hunneke bedrege.
    ’t Hunneke pakde ziene linkerpoet
    en sloog ze alle zeve doed.

  • Achter in ’t hertekamp

    Achter in ’t hertekamp, in de berekouw
    Woenden ’ns twie beerkes, veer hoopde maan en vrouw
    Ze leefde hiel röstig, gans tevrei
    Meh d’r kaome gein, klein beerkes bij
    ’t Waore Max en Pol
    ’t Waore Max en Pol.

    Gónge veer soms wandele, saam mèt Peer en Meer
    Zatte veer us altied, bij Max en Pol get neer
    Rösde get oet dao op ’n baank
    Genote vaan de berestaank
    Vaan euze Max en Pol
    Vaan euze Max en Pol.

    De tije woorte slechter, Mestreech dat woort bezat
    De bere woorte awwer, zoe mager wie ’n lat
    Ze gaove daan ouch al gauw de geis
    Mestreech aot toen tej berevleis
    Vaan euze Max en Pol
    Vaan euze Max en Pol.

    De Amerikane kaome, de rös die kierde trök
    Mestreech zaot zoonder bere, zès jaor wel aon ei stök
    Veer hoopden op ’n berevrouw
    En bij häör in de berekouw
    ’ne Nuie Max of Pol
    ’ne Nuie Max of Pol.

    De mood woort opgegeve, de berekouw bleef leeg
    Toen kaom bij us ‘ne cirk, vaan eine oet Mestreech
    Heer sjoonk us stad e berepaar
    Noe wachte veer op d’n oojevaar
    Bij Polleke en Max
    Bij Polleke en Max.

    ’t Leedsje is gemaak door Lam Daenen umstreeks 1945.

  • Adam en Eva die zaote in e kuupke

    Adam en Eva
    die zaote in e kuupke
    Adam lufde e beinsje op
    en Eva leet e puupke.

    Adam en Eva
    die zaote in e kuupke
    Eva leet häör vötsje zien
    en Adam leet e puupke.

    Dat waor m’ch vreuger get es de kinder gewasse móste weure! Badkamers voont me allein in de hoezer veur de rieke, de gewoen lui wasde ziech miestal aon de kraon. Neet de kinder …. die woorte door de mam gewasse in ’t kuupke!
    Dat waor ‘ne zinke bak mèt twie oere (handvatte) draon. De mam wermde water op ’t gaasstèl of op de kachel in ‘ne ketel en dat water woort in die koep gesjöt. Es genóg werm water in de koep zaot kós ’t ierste keend gewasse weure. Miestal waor dat d’n ajdste. En daan volgde de res vaan de kinder, allemaol in ’t zelfde water!
    Este de pech hads totste de jongste oet e gezin vaan beveurbeeld vief kinder waors, zaotste al gaw in kaajd water! En dat waor door al die wasbeurte neet zuverder gewore! Dèks kaomste oet dat kuupke en kóste zjus zien, tot wie wied ‘t water gestande had! Dao zaogste daan e voel rensje loupe!
    Meh miestal doog de mam bij eder keend obbenuits e kletske werm water debij in die koep, zoetot ouch de lèste gein kaw vatde en ‘t neet al te voel woort …..

    Dit leedsje weurt neet allein in ’t Mestreechs gezoonge mer ouch in ’t Hollands. In 1894 stoont ’t al in e beukske

  • Adieu menier Pierre

    Adieu menier Pierre
    Veer goon uuch noe verlaote
    Veur vief-en-daartig cent
    Goon veer nao de seldaote
    Hoera viva
    Veer goon nao Charleroi! 2×

    Adieu menier Pierre
    Veer laoten us neet loompe
    Die vief-en-daartig cent
    Versliete veer aon us kloompe
    Plezeer, plezeer
    Veer goon nao Sint Lambeer! 2×

    Adieu Regout,
    Veer goon uuch noe verlaote
    Veer goon nao Charleroi
    Mèt al eus kameraote
    Hoera, viva
    Veer goon nao Charleroi! 2×

    Veer zien noe hei bijein
    um us te ammesere
    veer dinke aon gei sjagrein
    meh altied aon plezeer
    Hoera, viva
    Veer goon nao Charleroi! 2×

    Es veer us goon vermake
    dat deit us hertsje leve
    Daan zinge veer hoera
    Hoera de Charleroi
    Hoera, viva
    Hoera de Charleroi! 2×

    Aon vrije dinke veer neet
    Dao zien v’r neet veur verlege
    Veer goon nog liever nao Grien
    en drinke e gleeske beer
    Hoera, viva
    Veer goon nao Charleroi! 2×

    De hinne (haon) dee is geplök
    De vere zien gevloge
    Vaan hei tot aon de brögk
    Ze zègke ’t is geloge
    Bijein, bijein
    Bij Krischer op nómmer ein! 2×

    Op de foto zeet geer drei roondoves, die volgestapeld woorte mèt cassettes, gevöld mèt oongebakke eerdewèrk.

    Op de febrik vaan Regout is dèks gestaak gewore! Soms mer veur e paar oor, meh dao zien ouch stakinge bekind vaan daog, weke, jao zelfs maonde!
    In aprèl 1886 waor ’n staking vaan de glaasblozers. Dees staking heet mer e paar daog gedoord. ’t Gesjèl góng euver ’t verliege vaan de tarieve en dat woort neet gepik. Volges M. (Geel) Ubachs (in “Een eeuw modern kapitalisme”) woort ’t volgende door de stakers gezoonge op de wijs vaan e bestaond leedsje

    Och nein Menhier Regout
    Nog neet veur viefendaartig
    Veer goeje de kan dao neer
    Veer goon nao Sint Lambeer.
    Och nein! Och nein!
    Veer goon nao Sint Lambeer.

    In 1896 bij ’n nui staking op ‘t febrik vaan Regoo (Regout) woort dit leedsje (sjijns) aongepas, dat wèlt zègke de ierste 2 couplètsjes.
    De glaassliepers lagte ‘t wèrk in 1896 neer, neet allein veur de loensverlieginge meh ouch veur de arrogante meneer, boe-op zie behandeld woorte door de zäöns vaan de stiechter, Pierre Regout. De staking doorde 7 maond en zouw ‘ne ramp weure veur de Mestreechse arbeidersbeweging.
    De patroens lete niks nao um de staking te breke. Ach oonderkroepers (werkwèllege) woorte gevoonde um zoe de staking te laote mislukke. En wie de cent vaan de stakingskas nao e tiedsje ouch op waore, kóste de wèrklui niks aanders doen es touwgeve.¹)
    ‘t Loen vaan ‘ne jonge wèrkmaan dee in de glaasblozerij wèrkde waor nog geine gölle per daag! ‘t Laog draon wieväöl ervaring heer had en wàt heer deeg. Heer begós met 40 cent per daag en es heer “derde gamin” gewore waor verdeende heer miejer.
    Heer mós zoe’n 10 ore per daag wèrke.
    D’n hier J. Robeers waor in 1887 glaasblozer en 48 jaor aajd. Heer zaot 37 jaor in ‘t vak en had zien hoegtepunt wat de kezjem betröf, bereik. D’n hier Robeers verdeende tösse de 33 en 35 gölle per 14 daog. Meh e loentuutsje mèt zoeväöl drin waor ‘n oetzundering.²)
    ‘n Vrouw op de sjèlderkamer verdeende 7 tot 9 gölle per 14 daog.³)
    Trök nao d’n teks vaan ‘t leedsje!
    Iech höb veur ’t gemaak mer alle miech bekinde tekste op dees milledie bijein gezat! Dat wèlt neet zègke tot dee gansen teks mèt al die couplètsjes ouch achterein gezoonge woort! De ierste 3 couplètsjes hure bij ’t stakingsleedsje, de volgende woorte bij aander gelegenhede gezoonge.
    Eve get oetlègk:

    “De hinne zien geplök, de vere zien gevloge” kin twie dinger beteikene:
    -ze voolte ziech verneuk.
    -‘t kin ouch wieze op ‘t aajd kèrmesgebruuk vaan “den haon sloon”. Veur oetlègk hei-euver kiek in leedsje “Mèt kèrmes” (klikke)

    In ei coupletsje weurt gezoonge euver “Grien”. Dat waor ’n slieterij op de Boschstraot boe me ziech ouch eine kós drinke. Dee mins hètde “Grein” meh in Mestreech woort “Grien” gezag. Miestal bleef ’t neet bij ei dröpke en belande ’t groetste deil vaan de kezjem in de tes vaan Grien of ‘nen aandere hospes.

    In d’n teks steit wijer tot ze nog liever seldaot woorte of nao Charleroi of ‘t kristalfebrik Val Saint Lambert in Luik zouwe goon!
    Dao waor ‘t, nao ‘t sjijnt, get beter geregeld veur de wèrklui umtot de Waolse wèrklui neet alles pikde vaan de patroens.

    In ’t lèste couplètsje huurt geer “Bij Krischer op nómmer 1”. Krischer waor ‘nen danszaol gelege op de Bleikerij nómmer 1.

    Bronne :
    Verzet arbeiders (Limburgs museum)
    ¹) “Een kwart eeuw van strijd” door G.H.Pieters vaanaof blz. 132
    ²) ‘t Verhuur vaan J.Robeers in de “Parlementaire Enquete” vaan 1887 blz.178 en 179 oet ‘t book “Een kwaad leven” deel 2 Maastricht vaan Jacques Gielen.)
    ³) ‘t Verhuur vaan H.J.Hollands in de “Parlementaire Enquete” vaan 1887 blz 236 oet ‘t book “Een kwaad leven” deel 2 Maastricht vaan Jacques Gielen.

  • Al wat joonk is, zup zoe gere

    Al wat joonk is,
    Zup zoe gere, zup zoe gere
    Al wat joonk is,
    Zup zoe gere beer.
    Alweer ‘ne sjöp, alweer ‘ne sjöp
    En alweer en alweer
    en alweer ‘ne sjöp.
    Al wat joonk is,
    Zup zoe gere, zup zoe gere
    Al wat joonk is,
    Zup zoe gere beer.

    E sjöpke beer waor e glaas boe 1/4 liter ingóng.

  • Alle deenders höbbe ‘ne baard

    Alle deenders höbbe ‘ne baard
    Alle deenders höbbe ‘ne baard
    Behave d’n deender Franse,
    Dee liet de pupkes danse.
    Alle deenders höbbe ‘ne baard
    alle deenders höbbe ‘ne baard
    Behave d’n deender Franse,
    Dee liet de pupkes danse.

    Vreuger hadde de mieste deenders ‘ne baard wie ouch in ’t leedsje besjreve steit. Dèks kaom dao nog ‘ne groete knievel bij. Meh in 1891 kaom bij de pelitie in Mestreech ‘n ambsinstruktie tot deenders geine baard mie mochte höbbe.¹)
    Wat waor gebäörd? In 1891 zouw in Mestreech ‘n 1 meiviering vaan de roeje, de socialiste, gehawwe weure. Dat waor de twiede 1 meiviering oets in Mestreech.²) Meh geinen eine zaolhawwer wouw aon de socialiste ‘ne zaol verheure. Vliegen en Pieters, 2 veurlui vaan de socialistiese beweging oet deen tied, hadde beslote um daan mer op ’t Vriethof veur de Hoofwach ’n opelochmeeting te organisere. ’n Enorm massa, dao weurt gesproke euver 10.000 lui ³), waor dao-op aofgekoume en Vliegen wouw ‘n touwspraok hawwe. Heer kledderde op ’t kioske en had nog gein twie wäörd gezag of de pelitie sommeerde häöm um ziech te verwijdere. “Daan goon veer nao ’t Vagevuur tösse de twie kèrke. Dao zien trepkes en hoof iech neet op ’n verhuging te stoon” riddeneerde Vliegen. De gansen tróp trok nao ’t Vagevuur.
    Mer ouch dao gebooje de deenders Vliegen um ziene moond te hawwe en wouw me häöm arrèstere. Dat waor ’t sein veur ’n flinke houwpartij. Euveral tösse ’t publiek stoonte deenders en die trokke hunne klöppel of hunne sabel. Es tege-actie grepe de lui de pelities bij hunne baard.
    Door dees ervaringe vaan 1 mei 1891 wijzer gewore, kaom denao e verbod bij de pelitie op ” ’t laote greuje vaan ‘ne baard”. Baarde waore neet bestand tege ’n vurege verdeideging vaan d’n tegestäönder. Dit verbod heet ‘t gehawwe tot 1978!
    Ach maan woorte op deen daag vasgenome (13 weurt ouch wel ins gezag) o.a. W. Vliegen en H. Verham.
    Verham woort verdach deender Oosdijk ’n oplawaaj verkoch te höbbe meh heer beweerde zelf tot dat neet woer waor. ‘r Zag tot Oosdijk gestrukeld waor op d’n trap.
    Vliegen woort ten laste gelag tot heer ’n opelochvergadering gehawwe had zoonder vergunning vaan de börgemeister. De rechter spraok Vliegen vrij op 7 november 1891 en toen Verham veurkaom op 10 oktober 1891 reep ‘ne zekere Paggels vaanaof de tribuun: “Iech wèl gehuurd weure! Iech höb häöm (Oosdijk) die opdonder verkoch!” De oetspaok vaan de rechter wat Verham betrof waor: 10 daog gevaangenisstraof.

    Wie ’t wijer aofgeloupe is mèt Verham?
    Verham wèrkde es ovewèrker bij Regout op ‘t febrik en kraog al d’n daag denao (vaanwege zien aondeil in de oongeregeldhede) ziene koonzjee! Vaan ‘t geld wat ederein toen bijlag um häöm te helpe (100 gölde) kós heer ‘ne kaffee beginne op d’n hook vaan de Ridderstraot en de Koojstraot. Wie de socialiste nog gein eige lokaal hadde woorte dao cursusse gegeve en waor ’t ‘ne kaffee mèt ’n “socialistiese leestaofel”. Um te vergadere waor ’t get te klein.⁴)
    Geer höb noe de officieel versie vaan ‘t verhaol gehuurd, dwz de versie, die aongehawwe is veur de rechbaank! Wat werkelek gebäörd is deen daag dao tösse die twie kèrke is veur ‘t gerech neet ter spraoke gekoume volges de familie Oosdijk! Dat voont de pelitie sjijns zoe sjemelek tot ze ‘t neet nao boete höbbe oetgebrach. Wèlt geer miejer hei-euver weite daan moot geer d’n oetlègk bij ‘t leedsje “Dao höbste deender Oosdijk” mer ins leze.

    Bronne:
    ¹) “Een eeuw modern kapitalisme” door Geel Ubachs blz.72

    ²) In 1890 woort de ierste 1 meiviering in Mestreech gehawwe in kaffee “Omnibus” aon de Boschstraot. Vliegen en Pieters spraoke dao de wèrklui touw. Veur de kaffee had ‘t Gemeintebestuur vaan Mestreech e paar kare mèt straotstein neergegoejd in d’n hoop, tot die stein ouch gebruuk zouwe weure um te goeje. Dat is neet gebäörd.
    Geel Ubachs “Een eeuw modern kapitalisme” blz. 68.
    In “Roomsche kinine tegen roode koorts” vaan Jos Perry steit op blz 73 ouch nog tot ‘t oonderwerp vaan die bijeinkoms op 1 mei 1890 waor “de internationale eis van een acht-urige werkdag”.
    ³) “Een kwart eeuw van strijd” G.H.Pieters blz. 63
    ⁴) Geel Ubachs “Een eeuw modern kapitalisme” blz. 74

  • Anneke, Anneke sjink ‘ns in

    Anneke, Anneke sjink ins in
    Laot de kraon mer loupe!
    Anneke, Anneke sjink ins in
    Laot ’t beer mer loupe.

  • Ao Zjannètteke

    Ao Zjannètteke, ao leef keend
    Kom ins in mie sträötsje
    Bij die kammeräötsje
    En iech zal diech get vertèlle
    En dat geit ouch geinen aon!
    Miene maan (pa) is in d’n hiemel
    Dao bin iech zeker vaan
    Heer heet (had) ‘ne gouwe knievel
    Mèt zèlvere häörkes (kwèskes) draon (aon).
    Ao, Zjannètteke, ao leef keend
    Kom ins in mie sträötsje
    Bij die kammeräötsje
    En iech zal diech get vertèlle
    En dat geit ouch geine aon.

    Zjannètteke is e meisterlek leedsje! Bèr Sondeijker heet ’t in zie book “Straot in straot oet” euver dit leedsje en heer liet de lui zinge  “ ‘ne gouwe knievel mèt zèlvere kweskes draon”. Ouch is ’t neet de maan, dee in d’n hiemel is, meh de pa.

  • Aoch hiere wat tunks uuch vaan mien vrouw

    Aoch hiere, wat tunks uuch vaan m’n vrouw
    is zie neet fien en knap?
    ’nen Aandere dee häör neet höbbe wouw
    en iech naom häör veur de grap !
    Meh later höb iech ’t miech beklaog
    wie iech vaan häör te wete kaom:
    Ze zup alle daog ’ne liter of veer
    wie einen tempeleer !

    Wèlstiech daan wel ins zwiege
    diech smerege zate vent !
    Diech zups alle daog nog mie es miech
    en de brings miech geine cent.
    Bin iech gein vrouw wie ’t behuurt?
    Die ouch neet langs de straote sluurt?
    Pas iech neet op, bin iech neet braaf?
    Al drink iech miech ouch ’n haaf!

    Wèlstiech daan wel ins zwiege
    mèt dien brutaliteit.
    Want aanders houw iech tiech bove drop
    en de wèts wel wie dat geit!
    Estiech nog ins ’t couraasje höbs
    datstiech miech zaat nao hoes touw kumps!
    Daan bin iech diech -este neet good oppas–
    mèt d’n prij aon de bèdpaol vas!

    Aoch vruike leef, vergeef ’t miech
    iech zal ’t noets mie doen!
    Iech zal ouch volge diene raod
    en hawwe mie fatsoen.
    Da’s good dao bin iech mèt content,
    noe drökke veer us saam de hand.
    Meh wat iech diech zègk -en vergeet dat neet-
    dat de vrouw de brook aon heet!

    Vaan tiederalalala
    lala, lala
    Vaan tiederalalala
    lala, lala.

  • Aoch mien leefste Mettilde

    Aoch mien leefste Mettilde,
    En este ins wis wat iech wèlde.
    Es iech vaan mien leefde vertèlde,
    Mettilde, Mettilde.

    Aoch mien leefste Mettilde,
    En este ins wis wat iech wèlde.
    Es iech vaan mien leefde vertèlde,
    Jao daan waor iech content.

  • Aoke kraoke

    Aoke kraoke
    Boene baoke
    Ulleke bulleke boene bóf
    Eine sjoon en eine slóf!
    Af bent gij!

    Euver “Aoke kraoke” höb iech in ‘De Maasgouw” vaan 27 fibberwarie 1879 e leuk stökske geleze. ‘ne Zekere G.D.F.(dat steit veur G.D.Franquinet) vraog ziech dao-in aof of dit leedsje neet samegestèld is oet brokstökke vaan ’n aw vreemde taol. Heer dink aon ’n Noordse, umtot ’t häöm liet dinke aon e skaldeleedsje¹) boevaan eder koeplètsje begint mèt “Haki Kraki”. Daobij kump ouch nog tot de letterleke beteikenis vaan “Aoke Kraoke” in ’t Noords is: “de krejje vertrèkke”. Zouw dit get te make höbbe mèt de Vikinge die toch ouch in Mestreech gewees zien?
    Iech vin ’t get wied goon mer ’t is te leuk um neet te vermelle.

    ¹) Skalde waore hofdiechters oet de Vikingetied. Zie woorte besjouwd es zener en waore de sjakel tösse de minse en de gode.

  • Appele, pere

    Appele pere priesters proeme
    Bizze-bizze-bame
    De kat zal krame
    D’n hoond zal spinne
    Bruudsje te winne
    Hamelsblok Pietersklok
    Slók alles op en d’n dèksel trop!

  • Beer kint geer kriege

    Beer kint geer kriege
    Beer klaor en kaajd
    Vaan ’t brouwsel zal iech mer zwiege
    want ze make al joonk en aajd
    zoonder maajt
    Vaan ’t brouwsel zal iech mer zwiege
    want ze make ’t zoonder maajt

    “Maajt” is ’t Hollands “mout”, boe ’t beer vaan gebrouwe woort.

  • Bet en Mei

    1
    Bet: Geer hoof us zoe neet aon te kieke
    Mei: Vaan achter vaan väör of opzij
    Bet: Al hure veer neet bij de rieke
    Mei: Ederein kint Bet en Mei
    Same:
    Vaan smörges zès oor
    Winter en zoe mer door
    Stoon veer oppe Merret
    Dèks naat door en door
    Bij us vint geer te koup
    Legume mèt d’n houp
    Veer rope gestiedeg:
    Gooj waor, goojekoup!

    2
    Bet: Veer stoon oonder Gaods bloeten hiemel
    Mei: Wie werm ’t is of wie kaajd
    Bet: Veer hawwe vaan merretgewiemel
    Mei: Meh ouch vaan joonk en ’t aajd
    Same:
    Vaan smörges zès oor
    Winter en zoe mer door
    Stoon veer oppe Merret
    Deks naat door en door
    Bij us vint geer te koup
    Legume mèt d’n houp
    Veer rope gestiedig:
    Gooj waor, goojekoup!

    3
    Bet: Veer geve gein erwte veur boene
    Mei: Bedrog kin us neet, iech bin ’n bies
    Bet: Gein appele ouch veur citroene
    Mei: Geine fluiter veur Hernse kies
    Same:
    En trèk soms mennege póp
    Veur us häör neuske op
    Dink neet tot e mooswief
    Die nuffegheid verkrop
    Medam kin me wel zien
    Mevrouw soms ouch in sjien
    Meh ederein, verdrejd,
    Kaan nog gei mooswief zien.

    4
    Bet: ‘nen Tiertejje rok waors de mode
    Mei: En heuj euver oere en de kop
    Bet: e Geziech vaan ‘Hei bezeivert me de Gode’
    Mei: e Moelwerk wat diech zag ‘Pas op’
    Same:
    En vruis ’t tot ’t kraak
    Vèlt de rege vaan ’t taak
    Dink neet tot e mooswief
    Koed blood ziech treuver maak
    En sjijnt ’t zönneke leef
    Is euzen ‘Ezzebleef’
    Mesjiens get mier beleef
    Veur häöm of häör, die weurt gereef.

    5
    Bet: En toch heet ’n ederein us gere
    Mei: Al gebruke veer odeur noch pommaad
    Bet: Al höbbe veer gein hiel fijn menere
    Mei: En koume neet oet ’t pensionaat
    Same:
    Bij fies en mèt hoegtij
    En veer stief in de zij
    Goon wandele reup ederein
    Wie sjiek zien Bet en Mei
    En veer met veurtgeslóf
    Veer lachen us ‘ne króf
    En dinke bij us eige
    ’t Is betaold en neet gepóf
    6
    Bet: A propos geer wèt Kaatsje geit trouwe
    Mei: Veer hawwe gein receptie trop nao
    Bet: Da’s good veur medams en mevrouwe
    Mei: Bij us zien mer mooswiever dao
    Same:
    Vaan ’s mörgens zès oor
    D’n hiele Merret door
    Huurste niks aanders
    Es Nikkela geit dedoor
    En iech, iech weit nog mie
    Zag toen de krom Sophie
    Nikkela trouwt mèt Kaatsje
    Nao de Paose, noondepie.
    7
    Bet: Op de broelof en zal niks mankere
    Mei: Wat mooswiever doen, dat doen ze good
    Bet: Wat zal us leef Kaatsje parere
    Mei: Sjiek getoilètteerd mèt nuien hood
    Same:
    Daan zeet de gallerij
    Is dat e keend vaan Mei?
    Ze zalle goon krepere
    Vaan spiet en zjeloezij
    En Kaatsje wie ’n fee
    Mèt häör fleur d’oranger
    Geit stateg door de ‘foul’
    Aon d’n erm vaan häöre kadee.
    8
    Bet: Daan koume de lui filicitere
    Mei: En alles wat wèlt dat kump mèt.
    Bet: En veer twie, veer zalle traktere
    Mei: Mèt zeute curacao of anisèt.
    Same:
    Ouch kriege Bet en Mei
    Vaan hiel de kompenei
    e Boekèt vaan legume
    Vaan poor en selderij.
    En wortel neet te dun
    Get blomkuul en ’n un
    Dao make veer e söpke vaan
    Verzeuke daan de vrun.

  • Bij Lies Bosch

    Bij Lies Bosch al in dee groete zaol,
    Dao is nog plaots veur us allemaol
    Meh neet allein veur de groete lui
    Dao zien versjeie blozers bij
    Viva d’n ölger, viva d’n ölger,
    Viva den ölger vaan Lies Bosch
    Viva den ölger, viva den ölger
    Viva den ölger al vaan Lies Bosch

    Es me ’t had euver ‘Bij Lies Bosch” woort ‘nen danszaol/kaffee bedoeld. Dee laog in de buurt vaan de Herbenusstraot en de Staotesingel, zègk mer Hoeg Fraankriek. Later is heer vaan naom veranderd en woort ’t “D’n Téméraire”.
    Dit is neet ’t einege leedsje boe “Bij Lies Bosch” in veurkump. In ’t leedsje “Zoondagsaoves nao tien ore” weurt ouch gezoonge euver Lies Bosch.
    Es vreuger woort aongekondeg “groet orkes” daan wis ederein tot eine op ‘nen örgel späölde. Spraok me euver “klein orkes” daan zaot dao ‘ne monekaspeuler.
    Mestreech had vreuger väöl danszaole:

    Desjattoo,
    Achter de Barakke. D’n eigeneer hètde Pie Lardinoy. Heer waor getrouwd mèt e meidske vaan Duchateau. In ’t Mestreechs is dat verbasterd tot Desjattoo. Geine zag :”Veer goon danse bij Pie Lardinoy”, ederein had ’t euver danse bij Desjattoo”. Me gebruukde dus de naom vaan zien vrouw.
    D’n ölger vaan die zaak waor geweldig groet en gaof e flink geluid. De meziek waor boete zoe good te hure, tot hiel get lui neet allein binne meh ouch op de stóp dansde. Dat waor hiel gemekelek veur es d’n cent op waore!
    Miene pa vertèlde wel ‘ns tot heer vreuger góng danse bij “Desjattoo”. Iech höb m’ch jaore aofgevraog boe dee naom vaandan kaom en boe die zaak daan wel gelege moch höbbe. Jaomergenóg kós iech ’t häöm toen neet mie vraoge. Meh e tiedsje geleie voont iech ’t antwoord in ’n aw gezèt.

    Merieke Franse
    nao ’t sjijnt op de Kommel. Dao is ouch e leedsje vaan. ”Hop hop hop, de Kommel op, bij Merieke Franse kinste lekker danse”.

    De Grand Salon
    in de Grachstraot. Vaan de “Grand Salon” weite v’r tot Wöllem Vliegen en G.H. Pieters, twie veurvechters vaan ’t socialisme, dee zaol ‘ns geheurd hadde vaan ‘ne zètbaas um ’n vergadering te hawwe. Dat waor op ‘ne zoondagmiddag in jannewarie 1890. Ze betaolde ’t boetegewoen hoeg bedraag vaan 20 gölde heur veur die paar ore. D’n eigeneer vaan de “Grand Salon”, Rutten vaan brouwerij “De Zwarte Ruiter”, wouw eigelek neet höbbe tot socialiste (roeje!) dao vergaderde en heel de deure geslote tot de geheurden tied verstreke waor. Toen heet Vliegen de vergadering mer in zien hoeskamer gehawwe. De meubele waore opzij gezat en de lui stoonte wie hieringe in ’n ton in zien woenkamer.
    D’n daag denao zag d’n hoesbaas Vliegen de heur op vaanwege die vergadering.
    Rutten koos eier veur zie geld! Heer leet ’t neet aonkaome op e perces meh betaolde de heursom en alle oonkoste, die gemaak waore, trök.
    ’t Leuke waor tot Vliegen e manifes drökde euver ’t ‘sjendaol’, tot op zoe’n meneer vergaderinge oonmeugelek gemaak woorte. Heer leet dat in doezendtalle verspreie in Mestreech, allemaol op koste vaan Rutten.1)

    De Vloere Pisbak
    op de Boschstraot. Mesjiens had de naom get te make mèt de groete “pisbak” dee veur de Mattheiskèrk stoont. De Boschstraot waor in deen tied vergeve vaan de kaffees dus dee pisbak waor ech wel nudig.

    De Boerendans
    aon Abrahamslook

    ’t Knep(b)ke
    op de Minnebreureberg

    Bij de Beul (dat waor z’ne bijnaom) meh dat waor mie ‘ne “café chantant” 2)

    Bij Krischer Nómmer 1
    “Krischer nómmer 1” oet ‘t leedsje laog op de Bleikerij nómmer 1 en waor ‘nen hiel bekinden danszaol. Me kós ‘m bereike via ‘ne boetentrap. Dao kaome sjijns väöl piotte en ’t góng get wèller draon touw es bij ‘t deftige “Sjeepe Dolhain”, dat ouch op de Bleikerij laog. Later heet de “Keuringsdienst voor Waren” e gebouw neergezat op de plaots, boe “Krischer nómmer 1” gestande heet. Es aondinke aon d’n danszaol veurzaog me ‘t gebouw vaan ‘ne boetentrap. Jaomergenóg is ouch dat gebouw verdwene.
    Op de Bleikerij stoont wijer ‘nen houte frietkraom vaan ‘n dikke medam. Heer waor allein op zoondag ope. ‘n Tuut friet kosde twie cent es de friet boete woorte opgegete. Binne kraogste e ruuske friet op ‘nen teleur veur vief cent. Mèt kèrmes stoont diezelfde medam mèt häöre frietkraom tegeneuver Minckeleers.
    Wie iech aon dees informatie kom? Ze heet gestande in de rubriek ”Maaskanttekeningen” in de gezèt gesjreve door Fons van Hees(?) 3).

    Sjeepe Dolhain
    op de Bleikerij. Dat waor ‘nen danszaol, gecombineerd mèt ‘ne kolenhandel!

    Tenslotte laog veur deftige lui in ’t park ‘ne plancher. Dao stoont in ’t midde ‘ne groete, kopere waterketel. De Hollandse femilies brachte ziech d’n thee mèt. Ze bestèlde z’ch ’t kokend water of ze sjikde e keend mèt d’n theepot nao ’t kräönsje um heit water te hole.

    Wijer waore d’r nog de boetelokale vaan de börgersociëteite, oonder aandere “Apollo” en “Polyhymnia”.

    Bronne:
    1) G.H.Pieters “Een kwart eeuw van strijd” blz.39 en 40
    2) Alfons Olterdissen “Prozawerken” blz 33
    3) Oetgeknipde stökskes oet gezètte boe geinen daotum bijstoont.

  • Bij mien grameer op ’t stupke

    Bij mien grameer op ’t stupke zaot ’n eepke veur de deur. ’t Had e leukske in zie breukske en ’t kós dao gaar neet veur.

    En toen heet mien erm grameer op die brook ‘ne lap gezat. ’t Eepke hoofde neet mie te beuke ’t Had toen zien leid gehad.

    Och heer waor toch neet gelökkig, Want heer voont ’t gaar neet leuk boe mós heer noe oet plasse doog ’t dèkser in zien brook.

    “Bij mien grameer” weurt op 2 verjèllende milledieje gezoonge: -op de wijs vaan ’t Duits volksleedsje: “Kommt ein vogerl geflogen”, wie veer dat zjus gehuurd höbbe -op de wijs vaan ’t Russisch “Stenka Rasin,” vaan Isai Alexandrowitsj Dobrowen.

    Wat de wäörd betröf, dao zien ech väöl variaties meh ’t ierste couplètsje is altied ’t zelfde: me zingk euver ’n eepke of e jungske. De variaties koume in de aander couplètsjes.

    Op Lenculenhof zóng ’n mevrouw ’n oondäögende verzie: Bij mien grameer op ’t stupke zaot e jungske?’n eepke? veur de deur Heer had e leukske in ze breukske Mer heer kós dao gaar neet veur

    Heer had e fluitsje boe heer op späölde En al de kinderkes die lepen häöm nao Heer staok zie stertsje in de huugde Loer ins kinderkes wat höb iech dao.

    Aander variatie: Bij mien grameer op ’t stupke, zaot ’n eepke veur de deur, ’t Had e leukske in zie breukske en ’t kós dao gaar neet veur.

    En ze pakde ziech e lepke Wat ze zjus gevoonde had En ze heet deen erme grummel Veur dat look ‘ne lap geplak

    Nog ’n variatie Bij mien grameer op ’t stupke zaot e jungske veur de deur Heer had e leukske in ze breukske Mer heer kós dao gaar neet veur

    En toen kaome twie pelities en die naome ’t jungkske mèt en ’t jungkske begós te jenke en zien grameer jenkde mèt.

  • Boerinneke, boerinneke

    Boerinneke, boerinneke,
    vaan wee is daan dat hinneke?
    Vaan miech.
    Boerinneke, boerinneke,
    wieväöl kos dien hinneke?
    Vief cent

  • D’n Omnibös

    Vivat Mestreech mèt alle die nui zake
    Dat is ’n stad boe ’t bliksems good marcheert
    Wat dao neet is dat liet me gaw mer make
    En ’t geld dat weurt dao löstig opverteerd.
    Al in d’n omnibus
    Al in d’n omnibus } 2×
    Veur vieftien cents weurt me getransporteerd

    In de “Opregte Maastrichter Almanak” vaan 1885 stoont dit leedsje aofgedrök. Es wijs stoont aongegeve:
    oppe wijs van “De canapé”.
    ’t Sjijnt tot nog 7 couplètte bestoon.
    Op de foto zeet geer d’n omnibös vaan Kerbusch.
    Veer waore in Mestreech riekelek bedeild mèt ’t openbaar vervoer. Mer leefs twie maotsjappije verzörgde de verbinding vaan de binnestad nao de statie: “De Maastrichtse Omnibus Maatschappij”, de MOM en de parteklere”Paarden-Omnibus” vaan Kerbusch. En … daan waor ouch nog ’n peerde-omnibös veur de wèrklui vaan de eerdewèrkfebrik vaan Petrus Regout.
    Kerbusch reej mèt eine wagel (2 peerd) vaan de Breusselsestraot via ’t Selvrouweplein euver de brögk nao de statie, de MOM had 4 wagele en 8 peerd en had ’n ander rót.
    ’t Waor gei lolletje um in zoe dingk te zitte! ’t Had neet veur niks de bijnaom ‘hommelebös’ en ‘rommelebös’, dao zaot naomelek gein vering in!
    Op 5 juli 1884 versjijnt Kerbusch zien peerde-omnibös veur ’t iers in de stad. Twelf jaor heet d’n omnibös bestande, in 1896 is ze ter ziele gegaange! Dao waore te wieneg lui die gebruuk devaan maakde en de maotsjappije verlore drop.

  • Daank uuch, zèt uuch mer neer

    Daank uuch, daank uuch,
    zèt uuch mer neer.
    Wat geer zag dat klop oongeveer.
    ’t Is perceis wat ’n ederein wèt,
    dee ’t geleze heet in de gezèt!

    Pila, pila, pilalala
    Pila, pila, pilalala
    ’t Is perceis wat ’n ederein wèt,
    dee ’t geleze heet in de gezèt

    Dit leedsje kump oet de “Kaptein vaan Köpenick” vaan Fons Olterdissen. In 1906/1907 heet heer dee kemikken opera gesjreve en ‘ne vrund, Joseph Keyzer, holp häöm mèt.
    Mèt dee vrund is heer euveregens flink op de koffie gekoume! Dee heet häöm op de rand vaan de financiëlen aofgroond gebrach!
    Wat waor ’t geval? Joseph Keyzer ziene brandstoffenhandel góng failliet. Joseph wouw emigrere nao Amerika um dao obbenuits mèt ’n zaak te beginne meh heer had gein cent. Olterdissen holp häöm door zelf fl.1700 gölde te liene bij de baank en Joseph geit mèt die cent nao Amerika. Denao heet dee vrund noets mie get vaan ziech laote hure en Olterdissen drejde op veur de sjöld. Olterdissen mós die fl.1700 gölde, wat in deen tied ’n enorm bedraag waor, aofbetaole. ’t Gevolg waor tot heer lètterlek hoonger leej. Heer heel ziech in leve mèt e gratis stökske vleis vaan de slachter dee meujte mèt haöm had en etenswaor, die de broeders vaan de Beyart häöm brachte zoetot heer neet gans verhoongerde.
    En wie is ’t Joseph Keyzer vergaange? Joseph köp ziech e keertsje 3e klas tot Venlo um vaan dao-oet 1e klas nao Amerika te reize!!!!
    Heer heet ’t in Amerika gemaak, dao väöl geld verdeend meh noets mie get vaan ziech laote hure!¹)

    ’t Verhaol vaan de kaptein vaan Köpenick is e woer gebäörd verhaol! Olterdissen heet ’t in de gezètte geleze en is ’n haaf jaor nao dees gebäörtenisse aon de kemikken opera begós. Zie broor, dee mezieklieraar waor, maakde de arrangeminte en gebruukde väöl kinderleedsjes en opera-ariaas deveur.
    Wat veur milledie heer gebruuk heet veur dit leedsje is miech neet bekind.

    Bronne:
    ¹) Huub Noten in zien Bibliografie vaan Fons Olterdissen

  • Dao achter bij ’t Welke

    Dao achter bij ’t Welke
    dao laog e hunneke doed.
    Ze stertsje waor bevrore
    zien betskes laoge bloet.
    Dao kaom meerke sókkerstek
    die zag: “Die bies is half gek.”
    Dao kaom meerke mèt water
    die zag: “Dat is ‘ne kater!”
    Dao achter bij ’t Welke
    dao laog e hunneke doed.

    “Dao achter bij ‘t Welke” is ’n vrij vertaoling vaan “Buiten in de biezen”. ’t Steit in e beukske oet 1894 (4den drök) vaan Dr. J. Van Vloten, dee Nederlandse Baker- en kinderrijmen heet verzameld. Umstreeks 1900 woort ’t veerske ouch aofgedrök in e beukske “Tiereliere let op” mèt gekleurde pleetsjes, hiel leuk. Hei-oonder zeet geer de bladzij mèt ‘t leedsje stoon.

    Daar achter in de biezen van J. Vlieger 1900 "Tiereliereliere"

  • Dao höbste deender Oosdijk

    Dao höbste deender Oosdijk
    Dee was ziene baard mèt koojzeik
    Tralallalalallalla.

    Theo Oosdijk (in ’t Hollands Oostdijk), ’nen achterkleizoon vaan deender Oosdijk, vertèlde m’ch tot zienen euvergroetvaajer oet Zieland kaom. Heer waor prottestant en wèrkde in Vlissinge es gewoenen deender. In Mestreech kós heer hoofagent weure meh daan mós heer ziech wel bekiere tot ‘t katheliek geluif! Oosdijk heet ziech bekierd en is nao Mestreech vertrokke …..

    In 1891 is ‘n rechzaak gewees boe-in deender Oosdijk ‘n rol späölde.
    De 1-Mei-viering vaan 1891 verleep veur de Mestreechse socialiste neet zoonder gevolge.
    De socialistiese veurmaan Wöllem Vliegen wouw ’n redevoering hawwe op de Vriethof bij de Hoofwach. Dat woort häöm oonmeugelek gemaak. Vliegen dach: “Hij goon veer weg, v’r goon tösse de 2 kèrke instoon”. Alles wat op de Vriethof stoont verhuisde nao ’t Vagevuur, zoe hèt dat sträötsje. Meh dao oonstoont ’n vechpartij umtot ‘nen deender (dinkelek deender Oosdijk) Wöllem Vliegen wouw arrèstere. Verham, ‘ne socialis, dee dat wouw veurkoume, weurt vasgenome umtot heer deender Oosdijk sjijns ein versajsde. ‘t Gevolg is ’n rechzaak tege de hiere Vliegen, Verham en nog 6 aandere ¹) (sommege bronne spreke vaan 11 aandere).
    Tege Vliegen umtot heer gein vergunning had um in de opeloch ’n bijeinkoms te hawwe en tege Verham umtot heer deender Oosdijk zoegezag ein verkoch had.
    Vliegen weurt vrijgesproke want de rechter oordeilde tot veur die bijeinkoms gein vergunning nudig waor.
    De zaak vaan Verham kaom veur en dao zaote neturelek ‘nen houp socialiste in de zaol. Eine vaan hun, ‘ne zekere Paggels, reep vaanaof de tribuun de rechzaol in: “Iech wèl gehuurd weure! Iech höb Oosdijk die opdonder gegeve!” ¹) Meh op dees wäörd woort gein ach geslage.
    Tot zoewied de officieel versie.

    Volges de femilie Oosdijk is ‘t allemaol e bitteke aanders geloupe es tot heibove besjreve steit!
    Theo d’n achterkleinzoon vaan deender Oosdijk, heet miech e gans aander verhaol vertèld, e verhaol dat in zien femilie veur woer weurt aongenome.
    In die rechzaak op 10 oktober 1891 euver die opdonder die Verham Oosdijk gegeve zouw höbbe, is neet de ganse woerheid nao väöre gekoume!!
    Bij dat treffe vaan socialiste en deenders tösse de kèrke is get aanders gebäörd. Deender Oosdijk had in de socialistiese peers ‘ne slechte naom umtot heer nogal fel vaan leer trok tege hun. De roeje loerde op häöm. Wie dat gevech oetbraok höbbe e paar socialiste vaan de gelegenheid gebruuk gemaak um deender Oosdijk vas te griepe, häöm ziene klöppel aof te numme en ze höbbe toen zien brook en oonderbrook oetgetrokke. Daomèt lepe ze weg. Dee mins stoont dao in zien bloete koont. En zoe is heer nao zien hoes op de Toongersestraot mote loupe. Dink mer, tot heer bekieks gehad heet!
    Dat is verzwege in de rechbaank umtot ’t te genant veur de pelitie waor. Nao dit veurval trok deender Oosdijk nog feller vaan leer tege de roeje, dat begrep geer wel.

    Die 1-Meiviering vaan 1891 had ouch nog e gevolg veur alle deenders! ²) Dat vint geer oetgebreid vermeld bij ‘t leedsje: Alle deenders höbbe ‘ne baard.
    Wie ’t aofgeloupe is mèt d’n ovewèrker H.Verham, dee Oosdijk geslage zouw höbbe, kint geer ouch naoleze bij dat leedsje.

    Bronne:
    “Een eeuw modern kapitalisme” door M.Ubachs mèt aonteikeninge vaan Jos Perry op
    ¹) Blz. 71, 72 en 73
    ²) Blz. 72

    Theo Oosdijk, achterkleikeend vaan deender Oosdijk.

    Hei-oonder zeet geer ‘ne foto vaan deender Oosdijk!

  • Dao is e keend gebore

    Dao is e keend gebore, Kyrieleis
    e Blömke tössen ’t kore
    Zoe steit ’t gans verlore
    Kyrie, Kyrie, Kyrieleis

    ’t Zal zien zäödsjes zejje, Kyrieleis
    En es me daan geit mejje
    Wee zal nao ’t blömke krejje
    Kyrie, Kyrie, Kyrieleis

    Wel zal me ’t zien bleuje, Kyrieleis
    En ziech demèt bemeuje
    Meh ’t blijf gestiedeg greuje
    Kyrie, Kyrie, Kyrieleis

    De zäödsjes tössen ’t kore, Kyrieleis
    Die gónge neet verlore
    Daoveur is ’t keend gebore
    Kyrie, Kyrie, Kyrieleis

    “Dao is e keend gebore” is oet 1938 vaan de hand vaan Harie Loontjens.

  • Dao is gein stad in hiel eus lendsje

    Dao is gein stad in hiel us lendsje,
    die zoe veuroet geit, zoe floreert
    es eus Mestreech, ’n ierste bij-de-hendsje
    en boe z’ch ’n ederein zoe weert.
    ‘nen Tram dee zeet geer loupe door eus straote,
    gans zoonder reuk en op gelieke weeg,
    en g’r hoof mer evekes ‘pst’ te rope,
    dadelek steit heer dao, kin zelfs neet mie weeg.
    Meh mennege reizeger, dee vertrèkke wouw  } bis
    dee winsde deen tram al nao d’n duvel touw. } bis

    ‘nen Tied geleie waor m’ch dat ’n allegatie,
    op de Groete Grach bij de sókkerbekker Grégoire.
    D’n tram dee waor dao evekes langs gekoume,
    zoe door de kiekoet: ‘ne kerel, e peerd en ’n kaar.
    Noe moot g’re miech ‘ns good goon begriepe,
    deen hiele stóp waor eine sjókkelaat,
    en menneg batteräöfke stoont daobij te giepe,
    tikde z’ch e stök en pótsde daan de plaat.
    Toen zag Grégoire al tege zien vrouw:             } bis
    ‘Och waor deen tram mer nao d’n duvel touw’} bis

    ‘ne Ketel waor hei aongekoume,
    dee waogde zestigdoezend kilo zwoer,
    meh wie euze Raod dat had vernome,
    stèlde heer ziech dadelek op de loer.
    Dee ketel maag neet door eus straote,
    dee rijt us hei d’n hiele boel doorein,
    en wie veer doge, en wie veer praotde,
    de gemeinteraod dee bleef mer steeds bij ‘nein’.
    ‘Es veer uuch hei mèt laote begoon,             } bis
    daan zalle eus straote nao d’n duvel goon.’ } bis

    Meh aon de Boschpoort kós heer neet blieve
    en in de Barakke dao kós ’t minder koed
    de riole woorte dao opgestiepe,
    want Rutten späölde toch daoneg op z’ne poet.
    Euze ganse raod en twinteg agente
    en daarteg peerd, wel doezend lui bie-ein
    ’n Aw vrouw woort oet häör hoes gedrage.
    ‘Minske, ze vare uuch hei eure hiele kraom doorein’
    Meh zoonder sjók, gans wie me wouw            } bis
    zoe gónge v’r mèt dee ketel nao Rutten touw.} bis

    Barnum en Baily die zouwe hei koume,
    mèt liewe, tiegers, peerd en … vlu,
    die zouwe us hei get koume laote kieke,
    abnormaliteite, zelfs minse zoonder pu.
    Eus ganse stad hóng vol plakkate
    aon sommege hoezer, dao hónge ‘rs wel tien
    en de mieste lui hoofde dao niks veur te betaole
    veer kraoge dat allemaol veur niks te zien.
    Meh, wie heer hei moos koume stoon,           } bis
    toen zaog me ‘m al gaw nao d’n duvel goon. } bis

    De milledie vaan dit leedsje is ouch gebruuk in de Kaptein vaan Köpenick: “Iech bin de meister vaan de Kommel”.
    Iech dink tot dit leedsje umstreeks 1901 gemaak is want de cirk Barnum and Bailey weurt geneump in ’t 5e couplètsje.
    Dee cirk is op 7 oktober 1901 in Mestreech gewees. Ze zouwe in de Koompe hun tente opsloon, meh ’t weer waor zoe slech tot allein de stel en de restauratie-tente opgezat kóste weure. Tot ’n veurstèlling is ’t neet gekoume! Die woorte aofgelas umtot de volgende bestumming Luik waor en de veurstèllinge in Luik aanders in de verdrökking kaome.1)

    In ’t ierste couplètsje weurt gesproke euver ‘nen tram. Gebruuk make vaan de gaastram waor eine groeten elend! D’n tram had te wieneg vermoge um allein en zoonder hölp ’n helling te numme. Dèks móste de passagiere oetstappe um ’t dingk get liechter te make! Daobij kaom ouch nog tot de inzittende väöl las hadde vaan de smeerolie-staank: de locomotief en de plek boe de passagiere zaote vörmde naomelek ei gehiel. Um ’t nog get erger te make, ze woorte tijdens de rit ouch nog vreiselek dooreingerammeld want dao oontbraok vering! In 1903 woort de gaastram droet gegoejd en góng me euver op peerdetrams. Aofgebeeld steit ‘ne tram op de Maagdendrees.

    1) “Circus Barnum and Baily in België en Nederland” door O. Keun

  • Dao kaom ‘ne boer oet Leuve

    Dao kaom ’ne boer oet Leuve,
    oet Leuve kaom ’ne boer.
    Heer kaom Merieke tege,
    Merieke zag: ”Bezjoer”.
    Och mie leefste poeleke
    Och mie leefste troeleke
    Och mie leefste poeleke
    Iech höb veur diech ’ne maan. } bis

    Dao kaom ’ne boer op kloompe
    dee had e meidske leef.
    Heer booj häör hoonderd gölde
    Es zie ins bij häöm sleep.
    ”Bij diech slaope daon iech neet.
    Hoonderd gölde wèl iech neet.
    Liever bij mie Frenske
    Es bij zoe ‘ne boereknöl.” } bis

    In “Kinderspel & Kinderlust in Zuid Nederland” steit tot ‘t leedsje in Denderleeuw aanders gezoonge weurt es in Mestreech:

     

  • Dao kaom ‘ne Waol Wallon

    Dao kaom ‘ne Waol Wallon
    al in mien hoes maison
    Dee stool ’n sjink jambon
    al oet m’ne ketel chaudron.

    Eigelek is dit e leedsje um Frans te liere! Achter eder Mestreechs woord steit jummers de Franse vertaoling. Allein is
    “dief-larron” in ‘t Mestreechs
    “Waol-Wallon” gewore.
    In 1874 stoont ditzelfde leedsje in ‘t Hollands in “Nederlandsche Baker- en Kinderrijmen” vaan J. van Vloten:

    Daar kwam een dief-larron
    Al in mijn huis-maison
    Ik nam een stok-bâton
    En sloeg den dief-larron
    Al uit mijn huis-maison
    Omdat hij had gestolen
    Een ketel-chaudron

  • Dao kaom e menneke euver de brögk

    Dao kaom e menneke euver de brögk
    mèt ‘nen doedelzak op ziene rögk.
    Dao kaom ‘m e vruike tege.
    Vruike maag iech mèt wandele goon?
    Nein maan, iech höb ‘ne maan,
    boe iech good mèt wandele kaan.
    (dee mèt miech al wandele kaan)
    Wie hèt dee maan?
    Knuipjaan.
    Wie hèt zien vrouw?
    Knuddel-in-de-mouw.
    Wie hèt zie keend?
    Snótsvink.

    ’t Weurt ouch mèt dees wäörd gezoonge:

    Dao kaom ins e menneke euver de brögk
    Mèt ‘nen doedelzak op ziene rögk.
    Eus kinneke kaom ‘m tege.
    Kinneke wèlstiech gedoedeld zien?
    Nein maan, iech höb ‘ne maan
    dee miech beter doedele kaan.
    Wie hèt dee maan?
    Knuipjaan.
    Wie hèt zien vrouw?
    Knuddel-in-de-mouw.
    Wie hèt ’t keend?
    Snótsvink!

  • Dao ligk ‘ne vreemde kerel

    Dao ligk ‘ne vreemde kerel in ’t bèd
    Troederie-derie-derallala
    Heer heet ziech zelfs touwgedèk
    Troederie-derie-derallala.

    En Nèt heet achter ’t lomelefebrik
    Troederie-derie-derallala
    De aw Sentroen häör hummekes getik
    Troederie-derie-derallala.

    Aander versies:

    Dao ligk ‘ne vreemde kerel in ’t bed
    Troederie-derie-derallala
    En heer is neet mager en heer is neet vèt
    Troederie-derie-derallala

    Dee maan heet achter ’t lomelefebrik
    Troederiederie-deralala
    Bij Stiene vaan de Bok ’n hin getik
    Troederiederie-deralala

    Meh die hin die kump ‘m deur te stoon
    Troederiederie-deralala
    Heer moot mèt miech nao de spekkamer goon
    Troederiederie-deralala

    In Mestreech waor ’n zaankvereineging “De Lauwerkrans”. Die had op e concours in Breusel de “Prix D’honneur” mèt filicitatie vaan de jury gewónne en ……. d’n directeurspries.
    Oondaanks ’t late oor góng ’n aontal lede, nao trökkoms oet Breusel, nog nao ’t clublokaal um get nao te viere. En umtot ’t deen daag Dreikeuninge waor kaom eine op ’t idee um de veurzitter, spekslachter Mathieu Rongen, zie geziech zwart te make. Zoe kós heer es zwarte keuning doorgoon.
    Tege ’n oor of veer ‘s nachs góng ederein nao hoes.
    Mathieu Rongen kroop zoonder ziech te wasse zoe ’t bed in. Smörges vreug woort zien vrouw wakker. Ze doog ’t leech aon en zaog dao ‘ne vreemde zwarte maan neve häör ligke. Vol sjrik reep zie oet: ”Dao ligk ‘ne vreemde kerel in ’t bèd”.
    Geer begrep wel tot dit verhaol in gans Mestreech de runde doog!
    En …. d’r woort e leedsje op gemaak. 1)
    Wie tot geer kint zien heet me in de loup vaan d’n tied op dees milledie ouch nog get aander tekste gemaak.

    In ein versie weurt gezoonge euver de “spekkamer”! De spekkamer is dinkelek ’n verbastering vaan: “chambre des suspects”.Letterlek vertaold  beteikent dat : kamer veur de verdachte. Hei is ’t ’n cel. “Spekkamer” weurt op miejer plaotse in Nederland gezag, veural in Zieland 2).

    Bronne:
    1) Lam Wijsen “De drei zwarte keuninge”.
    2) “Diksjenaer vaan ’t Mestreechs” gesjreve door Endepols

    Hei-oonder zeet geer ‘ne foto vaan de spekkamer in ’t stadhoes.

  • Dao waor ‘ns e menneke – Mesjeel

    1e Veerske
    Dao waor ins e menneke
    dat kroop in ’t penneke.
    ’t Kroop d’r weer oet!
    ’t Vertèlselke is oet.

    2e Veerske
    Mesjeel! Mesjeel!
    D’n humme is langer wie d’ne keel.

    ’t Twiede veerske , “Mesjeel! Mesjeel! D’n humme is langer wie d’ne keel” woort gebruuk um iemes te plaoge es heer z’n humme oet zien brook had haange.

  • Dao waor e buurke vaan petot

    Dao waor e buurke vaan petot,
    dat sjäörde zien brook
    en me zaog zien vot.
    Toen kaom
    e boerinneke aongeloupe.
    Zègk buurke,
    höbstiech sjink te verkoupe?
    Ben de gij zot!
    Dat is mien eige vot!

  • Dao waor ins ‘ne bökkem

    Dao waor ins ‘ne bökkem
    ‘ne bökkem zoonder kop
    Dee laog al in de vinster
    en de vlege zaote drop!

    Dao kaome twie agente
    die naome de bökkem mèt
    De bökkem begós te jenke
    en alle vlege jenkde mèt.
    Auwe taaie
    jippie jippie jeeeeeeeeh
    Auwe taaie
    jippie jippie jeeeeeeeeh 2×

    Vreuger woorte väöl bökkeme gegete. Dat kaom umtot die bökkeme, eigelek geruikde hieringe, goojekoup waore. Väöl lui kóste in deen tied gei vleis betaole. De bökkeme in dit leedsje laoge in de “kiekoet” (etalage). Meh, ze laoge dèks get lang in dee kiekoet, vendao die vlege drop. Wat doog noe de eigeneer vaan de winkel es die bökkeme get aajd woorte? Dee smeerde de aw bökkeme in mèt e läögske olie um ze veers te laote liekene! Gelökkeg bestoont in Mestreech ouch nog zoeget wie control op etenswaor. E paar deenders had me aongestèld es controleurs. In dit humoristisch leedsje weurt dit besjreve.

    ’t Volgend stökske  ’t leedsje “Auwe taaie” is in 1940 gemaak door Eddy Christiani. Heer vertelt zelf tot heer bommezaat door de whiskey waor, wie heer ’t maakde. ’t Is nog verbooje gewore door de Pruse umtot de wäörd ‘cowboy’, ‘whiskey’ en ‘dollars’ drin veurkaome.

  • Dao waor ins e menneke

    Dao waor ins e menneke
    Dat sjeet in e penneke
    Zoen hiel klein keutelke
    En dat lag heer op e sjeutelke
    Heer brach ’t nao menier den Dis
    En zag:”Hei is lekkere stokvis”.
    Menier den Dis staok ’t in ziene moond
    En zag:”Foj, foj, dat is kattestroont”.

    D’n teks vaan “Dao waor ins e menneke” heet op 29-12-1966 in “De Nieuwe Limburger” gestande. ’t Waor leedsje nómmer 113 in ’n rubriek vaan Charles Thewissen. Dee had ‘nen oproop gedoon um aw Mestreechse leedsjes nao de gezèt te sjikke. Gelökkig höbbe väöl lui gehuur hei-aon gegeve.

  • De (k)toe

    De toe die had ‘ne start
    En wat deed die toe daarmee?
    Kwispele, kwispele, kwispele in die weide (2x)
    En kwispele al in die weide (2×)

    En die toe en die had poete
    En wat deed die toe daarmee?
    Trippele, trippele, trippele in die weide (2x)
    En trippele al in die weide (2x)

    En die toe en die had ‘ne kop
    En wat deed die toe daarmee?
    Snuffele, snuffele, snuffele in die weide (2x)
    En snuffele al in die weide (2x)

    En die toe die had twie heurens
    En wat deed die toe daarmee?
    Stoete, stoete, stoete in die weide (2x)
    En stoete al in die weide (2x)

    En die toe die had twie ouge
    En wat deed die toe daarmee?
    Loere, loere, loere in die weide (2x)
    En loere al in die weide (2x)

    En die toe die had ‘nen uujer
    En wat deed die toe daarmee?
    Melke, melke, melke in die weide (2x )
    En melke al in die weide (2x )

    En die toe die had e vies gaat
    En wat deed die toe daarmee?
    Pruttele, pruttele, pruttele in die weide (2x)
    En pruttele al in die weide (2x)

    En die toe die had twie oere
    En wat deed die toe daarmee?
    Hure, hure, hure in die weide (2x)
    En hure al in die weide (2x)

    En die toe die had ’n moul
    En wat deed die toe daarmee?
    Vrete, vrete, vrete in die weide (2x)
    En vrete al in die weide (2x)

    En die toe die had ’n neus
    En wat deed die toe daarmee?
    Ruke, ruke, ruke in die weide (2x)
    En ruke al in die weide (2x)

    Op de foto zeet geer (pries)keuj in de Wieker Brögkstraot loupe. Die zien op weeg nao slachterij Sint Fiet op de Rechstraot. Tege de Paose woorte de bèste keuj geslach. De kiekoete vaan de slachters woorte prachteg verseerd en de lui keke ziech de ouge oet, zoeväöl sjoens waor d’r te zien.
    Iech höb geinen daotum vaan de foto meh ’t zouw m’ch niks verbaze es dat neet vlak veur witten donderdag waor!

    Trök nao ’t leedsje! Eint euver ’n kooj is weer ins get aanders!
    Iech weit neet of dit leedsje algemein gekind waor in Mestreech meh bij de (bekinde) femilie Loontjens woort ’t gezoonge op de femiliereünies. De veurzenger zat in mèt ’n vraog en de res vaan de femilie gaof antwoord. Zoe te hure hadde ze altied väöl plezeer.
    Wee ’t leedsje gemaak heet is neet bekind. Iech höb wel e vermoede. ’t Zouw wel ins eine vaan de bekinden tak vaan de femilie Loontjens kinne zien: Harie oet Mestreech, Harie oet Heerle, Theo ….. of nog miejer trök in de jaore, Hindrik Loontjens boevaan geer” ’t Sinterklaosleed” ouch hei kint beluustere.
    Dees femilie heet ginneraties lang bekind gestande veur hun bijdrage ter verrieking vaan de Mestreechter zaank- en toneelcultuur.

  • De Amerikaone

    Saoves um ’n oor of zeve
    Kumste väöl seldaote tege
    Mèt e lempke in hun hand
    Zien die kerels vrij astrant.

    Koume ze e meidske tege
    Zien ze gaaroet neet verlege
    Ze sjijne ’t ierste op hun bein
    Wat zien die kerels toch gemein!

    ’t Ierste woord dat is “Hello”
    Daan kump: “Mag iek met jou go?”
    Meh ’t meidske hiel kordaat
    Vraog ziech iers e stök sjókkelaat.

    Heet heer häör sjókkelaat gegeve
    Löp zie mèt plezeer deneve
    Want al versteit z’um gei stom woord
    Mèt häöm wandele vint ze “moord”.

    “Sjatieke, ai love you zoe”
    Leve God wat zeet heer noe?
    Iech verstaon dee vent gein pes
    Meh sjöt ’t miech mer in mien tes.

    Löp ’t tege half nege
    Heet heer kwansijs kaajd gekrege
    Ze kroepe daan e portiekske in
    Dat is noe gans nao ziene zin.

    “Bill, sjei oet diech deis miech pein
    Kniep miech neet zoe in mien bein.
    Dink e bitteke aon de lui
    En begin noe neet opnui.

    “Wot dink you van morning kiend?”
    En zie antwoord eve flink:
    “Estiech mörge weer mèt miech geis
    Daan kos ’t tiech e böske vleis!’

    Refrein:
    Litsum, litsum, fallederirum
    Litsum, litsum falledera
    3e en 4e regel steeds herhole

  • De bekker op d’n hook

    De bekker op d’n hook,
    dee heet venach gebloze
    de grummele oet zien brook,
    de bekker op d’n hook!

    Hoera, viva de bekker op d’n hook!
    Hoera, viva de bekker op d’n hook!

  • De bere zien gestik

    De bere zien gestik,
    De bere zien gestik,
    Ze höbbe eus belastingbreve ingeslik!
    De bere zien gestik,
    De bere zien gestik,
    Ze höbbe eus belastingbreve ingeslik.

    Miestal woort dit leedsje gevolg door: “En laat de boel maar waaien!”
    Iech wèl uuch e stökske oet de gezèt “Het Vaderland” vaan 8 aug 1934 neet oonthawwe!

    Het Vaderland 8-8-1934 Bere

  • De bidweg

    Men hoort er soms zaken die men nooit heeft gehoord Onder anderen het voorstel dat ik hier ga doen. Het was een man van fatsoen die ik zijn naam hier niet noem Zijn vrouw ging op reis om een bidweg te doen. Het was een man van fatsoen die ik zijn naam hier niet noem Zijn vrouw ging op reis om een bidweg te doen.

    Toen zijn vrouw op reis was toen kreeg hij een kuur Maar geloof mij ,die grap die betaalde hij duur Hij kende een dame die er was op gesteld om met heren te wandelen maar meestal voor het geld. En hij sprak:” Lieve Griet, royaal ben ik zo gij ziet en het geschreeuw van de kinderen dat hindert ons niet En hij sprak:” Lieve Griet, royaal ben ik zo gij ziet en het geschreeuw van de kinderen dat hindert ons niet

    Zij waren aan’t wandelen en spraken geen woord Want men is met zulke dame Alleen dig? akkoord En hij sprak per abuis Kom ga je mee naar mijn huis Wij zullen ons wel amuseren mijn vrouw is niet thuis. En hij sprak per abuis Kom ga je mee naar mijn huis Wij zullen ons wel amuseren mijn vrouw is niet thuis.

    De nacht was verdwenen en de morgen brak aan ’t Wierd tijd dat die juffrouw de deur uit moest gaan Maar opeens viel haar oog op een andere plaats? waar ze mooie antieke beelden zag staan En ze dacht:”Pak maar mee, ja zo een beeldje of twee, ze hebben ook een waarde, meneer is tevree. En ze dacht:”Pak maar mee, ja zo een beeldje of twee, ze hebben ook een waarde, meneer is tevree.

    Maar toen meneer ontwaakte miste hij er die zaak en heeft zijn beklag aan ’t bureau van gedaan. Men ging onderzoeken en………?……… …………..?……… ………….?…….. En hij antwoordde snel jawel bij Griet in de Hel Daar verkopen ze antieke, versta je me wel En hij antwoordde snel jawel bij Griet in de Hel Daar verkopen ze antieke, versta je me wel

    Als Gij wilt passeren voor een man van fatsoen moogde Gij met zulke dames geen wandeling doen En bidt je vrouw voor de vree, ja bidt dan thuis voor de vree Dan pakken ze je geld en je beelden niet mee En bidt je vrouw voor de vree, ja bidt dan thuis voor de vree Dan pakken ze je geld en je beelden niet mee. ’t Leedsje is neet in ’t Mestreechs meh huurt in mien ouge toch tot de aw Mestreechse leedsjes! Wie geer höb kinne beluustere weurt de Helstraot drin geneump. Zoe hètde vreuger de Bernardusstraot. Die straot stoont toen bekind veur de “hoezer vaan plezeer”, bordele dus. ’t Is opgenome mèt ‘ne bandrecorder in de viefteger jaore vaan de veurege iew. De dame die ’t zingk waor in deen tied al in de tacheteg! Zie brach ’t ten gehure tijdens de wekelekse kaartmiddag bij häör naobers. Noe en daan wis ze d’n teks neet mie gans en neuriejde daan mer de milledie. Dao woort dèkser oonder ’t kaarte gezoonge en noe had de zoon des huizes ‘ne bandrecorder gekrege dee heer wouw oetperbere! En dit is ’t rizzeltaot …..

  • De boot nao Luik

    Iech maakde lès e reiske mèt de boot nao Luik
    Dao trof iech ’n aordeg meidske op de boot nao Luik
    Ze waors neet groof, ouch neet fien
    Meh zjus wie ze veur miech mós zien
    Op de boot nao Luik (3 ×)

    Iech knikde häör toen ’n uigske op de boot nao Luik
    Ze heel ziech zoe stèl wie e muiske op de boot nao Luik
    Iech ging neve häör zitte hiel galant
    En prizzenteerde häör toen beleef mien hand
    Op de boot nao Luik (3×)

    “Juffrouw boe kómp geer zoe allein op de boot nao Luik
    Kom drink get vaan miech, zègk neet nein” op de boot nao Luik
    Toen zag ze:” Menier es iech get pak
    Iech drink altied koffie mèt cógnac”.
    Op de boot nao Luik (3 ×)

    “Juffrouw boe gaot geer toch nao touw op de boot nao Luik
    ’t Is zoe kaajd hei noondesjouw op de boot nao Luik
    Wèlle veer oonder in de kajuit get zitte goon
    Dao kinne veer us ouch beter verstoon?”
    Op de boot nao Luik (3 ×)

    Ze zag neet jao, ze zag neet nein, op de boot nao Luik
    En beloerde miech zjus wie ’n aw begijn op de boot nao Luik
    “Menier geer moot neet zoe vervelend doen
    Want iech bin e meidske vaan fetsoen”
    Op de boot nao Luik (3 ×)

    Iech zag: “Dat weit iech leefste prij” op de boot nao Luik
    En kneep häör evekes in häör zij, op de boot nao Luik
    Toen begós zie te sjriewe, wie ‘ne zate spriew
    En spróng toen roond wie ‘ne jonge liew
    Op de boot nao Luik (3 ×)

    Ze sjol miech oet veur batteraof, op de boot nao Luik
    “De blijfs mèt dien fikke vaan miech aof” op de boot nao Luik
    “Menneke, de höbstiech lielek vergis
    Want iech bin de vrouw vaan de machinis!”
    Op de boot nao Luik (3 ×)

    Dao stóng iech te loere wie ‘ne gek, op de boot nao Luik
    Toen kraog iech ‘ne slaag in miene nek op de boot nao Luik
    Dao rolde iech wie ‘ne kókkerel
    Wie iech opstoont had iech e groet gezwel
    Op de boot nao Luik (3 ×)

    Hiere gaot geer soms ‘ns mèt de boot nao Luik
    Wèlt daan ouch vaan miech liere vaan op de boot nao Luik
    Zeet daan neet zoe beleef wie iech
    Want daan sloon ze uuch ouch e dik geziech……….
    Op de boot nao Luik (3 ×)

    Dit leedsje is gemaak door de bekinde Mestreechsen humoris Sjo Smeets.’t Is op ’n apaarte meneer tot stand gekoume! Wat iech noe vertèl heet Sjo zelf tegen ‘ne journalis gezag wie heer geïnterviewd woort ter gelegenheid vaan ziene 75e verjaordaag! De dochter vaan Sjo Smeets trouwde mèt ‘ne zekere Sijen vaan de Merret. De broelof woort gehawwe in “De Roejen Haon”, langs ’t kanaal. Dee kaffe is aofgebroke en stoont, boe noe de kentoere vaan de Enci stoon. Um 5 oor smörges waor de broelof gedoon en stapde al de broelofgengers veur de lol op de boot vaan Bonhomme, dee op weeg nao Luik ‘nen aonlègksteiger bij de Roejen Haon aondoog. De gansen daag heet dee gróp toen door Luik gezworve. En op die toch heet Sjo Smeets zie bereump leedsje “De boot nao Luik” gemaak, teminste zeker ’t ierste couplèt! Op de foto zeet geer de boot vaan Bonhomme, “Stella” geheite. ’t Is ‘ne foto oet ±1894. Bron: Limburgsch Dagblad 28-6-1950. Es geer ’t gans artikel euver Sjo Smeets wèlt leze kint geer ’t opzeuke   bij www.delpher.nl   
  • De drei sjoenste

    2303_De_drei_sjoenste  
      Gezoonge door Leny Willems
    Es me later ins historie sjrijf in de Nederlandse taol. Weure veer behandeld in de lès bij de broeders op de sjaol. En daan zègke alle jonges: “Bruiderlief we zijn zo braaf! Nou vertel ons van de zwervers Want dat heb u ons belaaf”. En daan koume de verhaole vaan drei zwervers, dat zien veer. Die ziech vochte door ’t leve zoonder sabel of geweer. Es me eine soms get doen wèlt krijg me ze vaan drei getoek! Want de bolhoed, Flup en Keube, zien drei han op eine boek! Wat veer zègke is zjus, meh ’t blijf oonder us Jao de Bolhoed, Flup en Keube, zien drei han op eine boek! Flup de Koojstart, Ensinck de Kletskop en Pie de Bökkem waore 3 volkse tiepe in Mestreech. Ze woorte “De drei sjoenste” geneump. Dit dreital haolde allerlei fratse oet en waore in Mestreech bekind wie koed goud! Me kós ze dèks vinde op e benkske bij de Maosbrögk. Flup wèrkde op ’t slachhoes en had de geweente um, es ’n kooj neet door wouw loupe, aon häöre start te drejje, vendao ziene naom. Pie de Bökkem gong mèt hieringe en bökkeme langs de deur en Ensinck waor vreug kaal …… Jacques Pirson heet in 1928 ‘ne kemikken opera euver dees drei figure gesjreve mèt meziek vaan Theodoor Fervers. ’t Stök had väöl sukses en is nog lang gespäöld gewore. Iech voont nog ‘ne foto vaan Pie de Bökkem. Pie hètde eigelek Pieter Deyema en waor op 31 mei 1867 gebore aon de Vèssersmaos nómmer 3033. Vaan beroop waor heer oonder aandere brouwersknech, remplacant (heer góng veur ‘nen aandere tege betaoling es seldaot in deens), model bij de Kunsnijverheidssjaol. Meh ziene bijnaom kraog heer toch door achter ’n kaar mèt bökkeme te stoon. Op de foto is heer 90 jaor en zaot op Calvarie. Sjo Smeets steit neve häöm. Op 91-jaorege leeftied is Pie gestorve. 2303A_Pie_de_Bökkum_Sjo_Smeets_carnaval_1950_Abtstraat2
  • De Heiligdomsvaart

    Alle zeve jaor is in Mestreech
    ’n groete Heiligdomsvaart
    Dee geit gepaard met hiel väöl sjiek,
    Straote sere veer dan manjefiek.
    Meh dit jaor had me get sjoens bedach;
    ‘nen optoch georganiseerd.
    Me wouw de lui noe toch ‘ns eve laote zien
    Wat ’n bereumde manne in eus aajd Mestreech nog zien !
    Groete plakkate hónge op
    Dao sting ‘ne sjieke trompötter op.
    Ze waore verspreid in gans ’t land
    Mestreech veuroet is bij-de-hand.
    Vaan Kölle en Aoke en iech weet neet mie,
    Zelfs de luikes vaan aon de zie
    Die waore potdomme nao eus aajd Mestreech gekoume.

    Es nómmer ein achter de meziek
    Kaom ’n zjimnastiekvereineging aon.
    Einentwinteg bisjöpkes oet de stad
    Die veer vreuger höbbe gehad.
    Ze lepe ferm in de pas, violètte linte hadde ze vas.
    En me kós ziech good verklaore
    Wie joonk die bisjöpkes in deen tied nog waore.
    Toen kaom ‘ne groete wagel op
    Mèt twie groete hèllege drop.
    Aw patroene vaan aon de Maos
    Veurgengers vaan euze Sintervaos.
    Ze stoonte te waggele wie ’n kas.
    Die kèrk stoont ouch gaar neet vas.
    Monulphus begós te neeste
    En Gondulphus knikde ‘ns tege z’n leefste.

    De Lauwerkrans, iech vergeet ’t noets
    Die is altied op häöre pos.
    ’n Ierewach ging dao veurop
    In de sjoenste pekskes oetgedos.
    ’n Juffrouw waos gezete op e roedbroen haoreg peerd.
    Jao, die heel zich kraoneg, jao ze rijde oonverveerd.
    D’n aartshertog waor ‘ne Pruus,
    Dee heel ziech kalm bij dat gedruus.
    Aon edere kant ‘ne maan of drei
    Mèt ‘nen degel aon hun prij. = dege
    En achterop ’n hiel kompenie (kompenei!)
    Sjötters, seldaote, iech weet al neet mie
    En op hunne kop droge zie e mermitsje. = ketel

    Die vaan de de landbouw waore ouch debij
    Die hadde heures op hunne kop.
    Ridders gestieveld en gespaord
    Mèt geziechte roed behaord.
    Die kerels zaote flink te peerd
    Dat waor de meujte weerd,
    Wie ze veur ’t Stadhoes höbbe gedefileerd.
    Toen kaom keizer Sjèlderik ( Childerik )
    Op de sjummel vaan Pie de Mik.
    Keuning Dagelbertus ein, veel devaan op Selvrouweplein.
    En Karel Martel d’n Hofmeier
    Dat waor ouch ‘ne leuke vrijer
    Dee góng z’ch nao haaf ein toch nog sigare koupe.

    De Staar die waor ouch hiel sjoen
    Die hadde Griekse kinderkes veurop.
    Kanunneke en de Magistraot
    En hiere vaan de Gemeinteraod.
    ’n Keizerin waor ouch debij, die waor de meujte weerd
    Die had ziech veur deen daag häöre knievel aofgesjeerd.
    Toen kaom Keizer Karel V,
    Op de voes vaan Zjang vaan Lijf,
    Sjötters vaan St. Sebastiaon
    Mèt pekskes vaan hunne grampeer aon.
    En de aw hermenie vaan Hier,
    Die späölde louter kier op kier …
    Zeker doezend kiere ein en ’t zelfde deunsje.

    ’t Patternaat vaan St. Matheis
    Die hadde ouch ‘ne sjoene gróp
    St. Amor góng dao veurop
    Dee had ’n sjaopevel op z’ne kop.
    Dao achter kaome ridders en kanunneke aon.
    St. Clarow en keizer Barbarow.
    “Meh noondezjouw” zag ‘ne boer oet Bun
    “Dee bisjop heet ‘m lielek um
    Zuug ‘m ‘ns waggele mèt z’ne staaf
    Dee mins is zeker neet mie braaf”.
    “Haw d’ne mond” zag dee bisjop toen,
    “Iech höb wel degelek me fatsoen,
    Iech bin neet zaat, iech höb m’n pu kepot geloupe”.

    Dit leedsje sleit (volges miech) op de Heiligdomsvaart vaan 1909. Dee had es thema: “Europa’s grootste mannen als bedevaartgangers naar het graf van St. Servaas”. Ze woort gehawwe op 18 en 25 juli en op ’t affiesj stoont ’n aofbeelding vaan ‘ne heraut.
    Wienie d’n teks vaan dit leedsje gemaak is en door wee is miech neet bekind.
    Iech kin uuch wel get zègke euver de milledie.
    In 1892 componeerde Fred Gilbert ’t leedsje “The man who broke the bank at Monte Carlo”, gezoonge door Charles Coborn. Dat woort ‘ne geweldegen hit in Ingeland!
    In 1903 heet me in Nederland de wijs vaan dit leedsje euvergenome in “De Spoorstaking” gezoonge door Albert Bol. In deen tied góng dat get gemekeleker es noe, daan bedoel iech in verband mèt de rechte vaan e leedsje.
    In Mestreech höbbe veer ouch gebruuk gemaak vaan dees milledie veur ’t leedsje “De Heiligdomsvaart” en …. zelfs veur nog ’n aander, genaomp ‘D’n Historischen Optoch oet 1905′.
    Meh ….. daan bin iech nog neet veerdeg want Olterdissen moot gecharmeerd gewees zien vaan dees milledie want ouch heer heet ze laote hure in Trijn de Begijn: “Wat weite die dokters toch devaan, wat ‘ne mins mankere kaan”.

    Hei-oonder kint geer de oersprunkeleke Ingelse oetveuring hure door Charles Coborn.

  • De herderkes

    De herderkes kaome geloupe
    Mèt deukskes, mèt fruit en ‘nen tróp!
    Ze hadde geer mie wèlle koupe,
    Meh ze waore zoe erm es Job!
    Ze lepe wie langer wie gawwer
    Klaor sjijnde de winterse maon,
    Drei stief vaan de giech en d’n awwer,
    Die stroompelde achteraon.

    Nog twinteg, nog vieftien stappe,
    Ze laoge geknield oonderein,
    Ze buigde hun köp en hun kappe
    En knepe hun han biejein.
    Ze krope ’t stelleke binne
    Gans bang en veraltereerd!
    Wat góng noe toch mèt ‘r beginne?
    D’re mood waor gein tuut mie weerd.

    Meh z’n uigskes die waore wie sterre,
    Z’n hennekes wie vaan leech.
    De herderkes bleve vaan verre,
    Zjus hunnekes, bang veur sleeg!
    Of Maria al vruntelek winkde
    Ze hele ziech kort bij de deur.
    Tot eindlek d’n ajdste ophinkde
    En góng al die aander veur.

    De deukskes, de pruimkes, de peerkes
    Die lagte ze op ’n rij.
    Ze doge bezörg wie meerkes,
    En waore wie kinder zoe blij!
    Sint Zjoezep dee lachde en snikde
    En daankde zoe good es ’t góng.
    ’t Meujerke jenkde en knikde…
    D’r hertsje dat gleujde en zóng.

    Toen zien ze gegaange, meh kaome
    Vaan vlak bij de deur weer trök!
    Ze hoofde ziech neet te sjaome,
    Ze krete, mer ’t waor vaan gelök.
    Meh eindlek …ze gónge…tot mörge….
    Sint Zjoezep, bang veur de kaw,
    Slevrouw mós ’t keend goon verzörge
    Doog gaw de deur op de sjaw.

    D’n iever dee bloonk op ‘r weze
    En brande de kaw vaan hun weg,
    Ze kóste neet sjrieve of leze
    Meh ze waore zoe good en oprech!
    Nog viefteg, nog veerteg stappe,
    Toen gónge de mötse al aof.
    Ze bezaoge d’r kleier vol lappe…
    Meh wee dee hun betere gaof?

    Slevruike stóng bij ’t kribke
    Sint Zjoezep zaot in ‘nen hook,
    ’t Kinneke oonder e slipke
    Vaan Meerke d’ren umslaagdook.
    Dat laog in ze houte bèdsje,
    ’t Stru staok vaan weerskante oet.
    Gei hummeke en gei klèdsje,
    Mèt beurske en veutekes bloet.

    En ze drónge roond um ’t kribke,
    En ze loerde hun ouge oet!
    ’t Kinneke trok mèt ze lipke
    En staok z’n twie hennekes oet!
    En ze buigde d’r kop wied nao väöre,
    ’t Kinneke zegende die,
    En de jongste begós ’t te käöre
    Mèt die vingerkes blaank wie snie.

    Ze höbbe nog efkes gegrepe
    De hennekes klein vaan ’t Keend,
    Ze zach in d’r voeste geknepe,
    Zoeget zijegs waor geine geweend!
    En ze höbbe nog weer ins gekeke
    In die uigskes wie sterrekes klaor.
    En nog ins hiel veurziechteg gestreke,
    Hiel evekes door zien haor!

    D’n teks is vaan broeder Edgard Heynen. Dee leefde vaan 1882-1952. Wienie heer dee gemaak heet, is oonbekind.

  • De keizer vaan China

    De keizer vaan China
    Dee trouwde mèt Mina,
    Al achter de knóp vaan de deur.
    En wat e gerommel
    En wat e gesjommel
    Dao achter dee knóp vaan de deur.
    Hup, dao vluig miech ´n vloej op m´n bats
    Hup, dao vluig ze devaan
    Hup, dao vluig z’op de winkelbaank
    Houw häör mèt e gewiech op häöre straank
    En hup, dao vluig miech ‘n vloej op m’n bats
    En hup, dao vluig ze devaan
    Ze springk ziech kepot
    Op de rand vaan de pot
    En hup, is viedeldomda!

    Dit is de nette versie vaan ‘t leedsje, meh in Belsj aon ‘n aontal universiteite doen vrèselek sjuinse versies de runde.
    Dao kin ‘t zinge en oetbeelde vaan “De keizer vaan China” es straof opgelag weure es iemes te laat op de cantus (clubaovend) kump.

  • De klach vaan ‘ne joonkmaan

    Tinus had ‘nen hoege nómmer getrokke,
    heer mós goon dene noe es seldaot.
    ’t Ganse hoes dat laog ’t onderstebove,
    ’t ganse dörp waor ten einde raod.
    D’n awwen os,
    dee leet ziech neet mie mèlke,
    De roejen haon,
    dee lag gein eier mie.
    En Triene stoont in ‘nen hook te beuke :
    “M’ne leven Tinus, zeen iech diech daan noets mie?”

    Refrein : Triene mie keend,
    iech zal diech noets vergete.
    Diech blijfs veur miech op eerd
    altied ’t mieste weerd!
    Wied vaan diech weg
    heet miech ’t lot gesmete.
    Diech blijfs veur miech op eerd
    altied ’t mieste weerd.
    Diech blijfs veur miech op eerd
    altied ’t mieste weerd.

    Wied vaan de bös en vaan de heuvelklinge,
    wied vaan de häöf en vaan de modderpeul.
    Wied van de weie boe v’r appele gónge stele,
    wied vaan dat alles bin iech noe gesjeid!
    Wied vaan mien Triene,
    boe iech zoe dèks mèt praotde,
    Wied vaan de plaots
    boe iech häör ’t ierste zaog.
    Wied vaan de plek, boe ‘ch ‘t levensleech aonsjouwde,
    wied vaan dat alles bin iech noe gesjeid.

    Dit is ‘ne prachtege humoristiese Mestreechse smartlap!
    De milledie is vaan e Frans leedsje genaomp “Le credo du paysan” en gecomponeerd door Goublier. Dao heet me ‘ne Mestreechsen teks op gemaak. Dat waor vreuger de normaalste zaak vaan de wereld. Meh jeh, toen kós dat nog, noe zouw Buma/Stemra bezwoere make.
    Tinus oet ’t leedsje mós goon dene. De deenspliech bestoont vaanaof 1810. Meh me kós ouch vrijwilleg in deens goon. Es väöl vrijwillegers waore hoofde neet alle jonges, die goodgekäörd waore, in deens te goon. Daan woort geloot wee mós dene es millitair en wee neet. Tinus had ’t oongelök um ziech d’rin te lote!
    De lotelinge trokke nao de loting de kaffees in. ’t Pepèrke mèt de nómmer vaan de loting zatte ze op hun patsj zoetot ederein dat good kós zien. Daan droonke zie z’ch e flink stök in de kraag: d’n eine vaan plezeer tot heer oetgeloot waos, d’n aandere vaan chagrijn tot heer ingeloot waor.
    Die deenspliech waor neet erg geleef oonder de jonges. Dat kaom umtot seldaot weure eigelek neet zoonder gevaor waor. D’n angs um ’n krenkde op te loupe waor neet dinkbeeldig want de piotte woorte gehoesves oonder erbermeleke umstandighede en de propeleteit waor wied te zeuke.
    Daobij kaom ouch nog tot oongelökke met waopes en peerd, of vechpartije met bajjenètte en sabels aon de orde vaan d’n daag waore. Daorum doge ze vaan alles um oonder de deenspliech oet te koume.
    Bijgeluif späölde heibij ’n groete rol!
    Um ’t oongelök vaan ‘n goodkäöring (bij de käöring) of ’t inlote bij ’n loting te bezwere droge ze soms oet bijgeluif ein vaan de volgende dinger bij ziech:
    -’t kaord vaan ‘ne gehaangene,
    -de naolje boemèt e doedshumme waor genejd,
    -’t vlies vaan d’n oonvolgreujde sjedel vaan e zoekend keend (zuigeling)
    -e stökske vaan ’t vel vaan ’n vleermoes of ’n slang.
    Hun moojer nejde zoe dingk es e soort “sjabbeleer” in de zoum vaan hun humme.
    Ouch naome ze hunnen touwvlöch tot ’t “Gebed vaan keizer Karel”. De paus had dat nao keizer Karel gesjik toen dee ten oorlog trok. Dat waor e gebed, dat 8 daog achterein gebeid mós weure oonderwijl ze ‘ne sleutel lete roonddrejje of ……… e breefke boe mèt blood hunne naom op waor gesjreve, opaote.

    Nog eve get euver de käöring die veuraof góng aon ’n eventueel loting.
    Móste ze op käöring, daan droonken ‘rs ziech d’n aovend vaan teveure zoe zaat wie e kanon en lagte z’ch de ganse nach boete in de kaw op e kaajd stupke. Dat dege ze um te krimpe!
    Zoe wouwe ze oonder 1 meter 55 blieve, want dat waor de lengde die ze móste höbbe um good gekaörd te weure.
    Ouch azien woort gedroonke um te krimpe!
    Die erm jonges wiste neet tot ze hoegstens ’n maogzweer d’r aon euver hele.

    E deil vaan dees informatie höb iech gevoonde bij ’n Belzje bron.1)
    De lui in de dörpe vaan Belsj Limburg zalle wel neet aanders bijgeluiveg zien gewees es die in de Nederlands Limburgse dörpe. Bijgeluif liet ziech volges miech neet tegehawwe door ’n staotsgrens!

    Nog get euver “de nómmerverwisseleer”! ‘ne Nómmerverwisseleer waor ‘ne jong, dee oetgeloot waor en eigelek neet oonder deens hoofde te goon. Heer doog dat toch inplaots vaan ‘ne jong, dee ingeloot waor, oeteraard tege betaoling.
    In de Parlementaire Enquete vaan 1887 tijdens ’t verhuur vaan Maté Everaerts zeet d’n hier Everaerts tot heer es nómmerverwisseleer in deens gegaange is umtot heer väöl te wienig verdeende op de febrik. 2)

    Bronne:
    1) “Het soldatenleven 1830-1914” Patrick de Wolf (website)
    2) “Een kwaad leven” deil 2 Maastricht door Jacques Gielen blz. 133

  • De kokepan

    Vrunde komp huurt ins nao ’n grap
    Gebäörd in Wiek, kort bij de stad;
    ’t Waos op eine kèrmesdaag,
    Dat me ziech ins ammesere maag.
    Euveral boe veer koume spreke ze daovaan
    Dat veer zoe good teikene mèt de kokepan!
    Lala-lala-lala-lalalalalalalala.

    Hierkes die iech neet neume maag
    Die hadde e stökske in de kraag.
    D’n eine leep hei en d’n aandere dao
    En volgde de maog in de keuke nao.
    Komp allemaol ins hei en luustert nao mien wäörd,
    Iech zal uuch goon vertèlle wat dao is gebäörd!
    Lala-lala-lala-lalalalalalalala.

    Toen dat grepke wat had gedoord
    Vraogde eine vaan us ’t woord
    En zag : Iech weit ’n aordege zaak
    Es me ein kokepan had heit gemaak.
    En eder stumde touw en zag: Ze is ’t weerd
    Dat veer vaan häör goon make e seldaotepeerd!
    Lala-lala-lala-lalalalalalalala.

    Toen heel me de pan kort bove de lamp
    Tot ze waos heit en zwart vaan damp.
    Jonges zag me, nump häör good in ach
    Tot me de pan heet op häör bats gebrach.
    De pan had häör gekieteld dat ze springe mós
    En geine vaan eus vijve dee häör hawwe kós!
    Lala-lala-lala-lalalalalalalala.

    ’t Sjoenste vaan alles vergeet iech neet
    Dat zij zoe gaw nao häör kamer leep.
    Ze naom de lamp en bezaog ziech ins good
    En voont ’n plak zoe roed es blood.
    Gelökkeg tot ’t grepke neet gevierlek waor,
    Aanders zaot me lielek mèt de han in ’t haor!
    Lala-lala-lala-lalalalalalalala.

    ’s Mörges zachte veer: Wat noe gedoon
    ’t Meidske wèlt nao hoes touw goon.
    Allemaol woorde veer bleik vaan kleur
    En zagte: Dat grepke kump us deur.
    Komt laote veer häör geve eder eine frang
    Umtot ze zoe gebrand is mèt de kokepan!
    Lala-lala-lala-lalalalalalalala.

    Wie die zalf waos in de keuke gebrach
    Toen waos die pijn al gaw verzach.
    ‘ne Nuie rok woort häör drum gedoon
    Dat die plaoster mer neet aof zouw goon.
    V’r zachte: Es dat grepke noe mer good marsjeert,
    Daan höbbe v’r de maan mer eine frang verteerd!
    Lala-lala-lala-lalalalalalalala.

    Huurt ins wat euzen hospes zeet:
    In de keuke is eur plaots jao neet!
    Gein maog die iech mie hawwe kaan
    Es ze mer hure vaan die kokepan.
    Ze höbbe ouch geliek dat liet ziech good verstoon,
    Ze wèlle neet geteikend nao hun hoes touw goon!
    Lala-lala-lala-lalalalalalalala

    In “De opregte Maastrichter Almanak” vaan 1859 stoont dit leedsje aofgedrök. Es titel woort geneump: “Veritabel historie van het Wieker Reform-peerd”.
    Volges broeder Ananias de Vries gief ’t woord “reform” aon tot me ’t woord “peerd”, dat denao kump, neet letterlek moot opvatte. In dit geval beteikent ’t : de deensmaog, die es e seldaotepeerd gebrandmerk weurt.
    Es wijs steit aongegeve:” ’t Aards Paradijs” of “De reis naar Munsterbilsen”, allebei neet bij miech bekind.
    “De Kokepan” woort in zienen tied hiel väöl gezoonge! Olterdissen heet ’t ouch gebruuk in zien “Trijn de begijn”. Iech höb de gezoonge, aofgeleide versie vaan Olterdissen gebruuk.
    ’t Leedsje sjijnt gebaseerd te zien op ’n woer gebäörde historie, die z’ch in Wiek heet aofgespäöld.
    Want … iech höb ’t trökgevoonde in de “Memoires vaan Ivon Philomène Servais Nijst” op blz.6. In die Memoires weurt gesproke euver hunnen hoesbaas, dee de bijnaom ‘De Kokepan’ had en boerum dee mins zoe geneump woort. Hei-oonder vint geer ’t bewuste stökske:
    1505_Kokepan_stukje_uit_Memoires

  • De meidskes vaan de Waal

    De meidskes vaan de Waal,
    die kleie ziech zoe kaal.
    Ze drage witte rökskes
    en sjölkskes mèt blökskes.
    Ze kane ’t wel drage,
    ze kriege ’t veur niks.
    Ze kriege ’t gesjoonke
    al vaan mevrouw Lewis.

    De meidskes vaan ’t febrik,
    die kleie ziech zoe sjik.
    Ze drage ’ne peignoir,
    dao op ’ne zije foulard.
    E paar gepótsde sjeun,
    e strikske roed of greun.
    Hun sjölkske opgevawd
    en daan loupe ze benajd.

    Refrein:
    Rei-el, del-dei-el, del-del-die-e
    Rei-el-del-dei-el-del-del-die

    In ’t leedsje kriege de meidskes vaan de Waal “rökskes en sjölkskes mèt blökskes” vaan mevrouw Lewis.
    Lewis is ‘ne väörnaom, Louise. Daan zouw me verwachte tot die mevrouw ech Louise of Lewis mèt häöre veurnaom hètde. Meh, ’t kin ouch ’n verbastering zien vaan Mevrouw L’Hoëst, häören achternaom. De femilie L’Hoëst waor ’n veuraonstaonde familie. Ein vaan de lede vaan de femilie L’Hoëst waor mètopriechter en eigeneer vaan ’t pepierfebrik, in de volksmoond ” ’t lomelefebrik” geneump.
    Twie dinger pleite in mien ouge veur ’n verbastering vaan d’n achternaom:
    – ’t versjèl in stand leet neet touw tot de mevrouw, boe me wèrkde ziech leet aonspreke mèt häöre väörnaom.
    – in oetspraok liekene ‘L’Hoest’ en ‘Lewis’ hiel väöl opein. Invojdege lui gónge aof op wat zie hoorte en ze wiste niestal neet wie ‘L’Hoëst’ gesjreve woort. Daan weurt al ins gawwer e woord verbasterd.
    Die sjölkskes boe-euver gezoonge weurt, ‘sjölkskes mèt blökskes’, woorte op ’n apaarte meneer gevawd en gestreke zoetot blökskes oontstoonte. Dat zeet geer op de foto heioonder .

  • De nuien tram

     

    D’n oetlègk vaan dit leedsje vindt geer gans oonderaon.

    Iech stèl uuch veur meister Hannes Strunkeleer,
    conducteur vaan euzen nuien tram,
    Dee in Mestreech veur ’t ierste is gewees
    veur Den Haag en Amsterdam.
    In Mestreech zien ze mèt alles wied veuroet,
    dat zuut me es me geit op straot.
    Daomèt koos ouch eus geachde burgerij,
    ‘ne spekslachter in de raod.
    En dat ’t deen hier daan noe good geit,
    dao-aon twiefelt geine maan!
    Es heer mer zoe good ze wäördsje deit,
    es heer stumpkes make kaan.
    Komp geer in Mestreech aon de statie aon
    Nump daan dadelek e keertsje veur ein route
    Dao is niks wat wie deen tram uuch rije kaan
    Daobij kint geer gein koed.
    Want zoonder peerd of zoonder geitebok
    Vare veer uuch door de stad Mestreech.
    Geer veult geine sjók of geine stoet
    ’t is euveral gelieke weeg.
    Gein keie steke mie veuroet,
    En gei peerd sleit mie op hol
    Jao, zoe ritsje deit uuch woondergood
    De ganse stad is daovaan vol.
    D’n awwen omnibus is allang eweg
    De gaastram baorde ‘m in de groond.
    Meh, heer rijt smörges door de straote nog
    Ze hole dao de pemeij mèt roond
    En Kerbusch zöchde in de groetste noed,
    Heer sjroufde zien bubskes (böskes?) weer oet’rein
    En hóng ’t vel mèt ’n touw aon edere poet
    Veur z’n vinster es valgordijn.
    Ziene wagel dee koch Zomers op
    En komp geer noe saoves aon de brögk
    Dao vint geer dee zefstandege omnibus
    Es patates frietkraom trök.
    Veural veur aw jóng-döchter in Mestreech
    Is euzen tram vaan groet belang
    Geine wind of rege steit hun mie in de veuj,
    Ze zien veur geine bliksem bang.
    Goon ze noe ’s aoves op ‘ne leefste oet,
    Gekleid in plusj of velour,
    Ze stappe in d’n tram, al sniet ’t tot ’t rouk
    En numme z’ch ’n kaart retour.
    Wee weurt daan ouch neet verzeuk
    Door zoe geziechske, leef en zach.
    Wie mennege jong door deen tram neet verneuk
    En in ze leid gebrach.
    Es geer noe de Maosbrögk passeert
    En geer lop aon de verkierde kant,
    Daan weurt g’r ‘seffens verbalizeerd
    Eus deenders zien zoe bijdehand.
    Zien ze eine dee get väöl gedroonke heet,
    Daan loupe ze oet alle mach,
    De boeje weure ‘m opgezat
    En heer weurt nao de buro gebrach
    Dus zeet wie in eus stad Mestreech
    Alles geit veuroet.
    Jao eus deenders drage kapmantels ezzebleef
    want Mestreech geit veur Peries neet achteroet.
    Doch dames huurt noe nao mien wäörd
    En blijf oet de Groete Staat,
    Want geer haolt uuch nog ‘ns ’n ongelök,
    Jao, dat is zeker, vreug of laat.
    Want mèt de mouwe zeve èlle wied,
    Moot ’t niks bezunders zien,
    Dat es geer dao te praote staot
    Gepak weurt door ’t mesjien.
    Daorum dames ,iech waarsjouw uuch veuroet,
    Blijf oet die straot eweg
    En roop mèt miech: “Hoera Vivat”
    De gaastram vaan Mestreech

    Versie vaan Lam Wijsen (archief stadsbös)

    1 Iech stèl Uuch veur hei, Jannes Mingeleers,
    Conducteur vaan de nuien tram,
    Dee in eus städsje weer het ierste is gewees
    Jao, veur den Haag en Amsterdam.
    Meh Mestreech dat is ouch in alles wiet veuroet,
    Woedat geer ouch gaot of staot,
    Daorum koos ouch eus burgerij,
    Ene spekslachter in de raod.
    En dat ’t dao dee mins good geit,
    Daoraon twiefelt geine maan
    Es heer ao mer zoe good zie wäördsje deit,
    Es heer stumpkes make kaan.
    2 Veer koume noe de Boschstraot langs,
    Altied met volle gaas.
    Eus vaart heet mennegein be-angs,
    En vreemde lui verbaas.
    Den hook um, aon de Groete Grach,
    Goon veer fèl bergop.
    Veer höbben in de Helmstraot,
    Daan ouch wel ins gestop.
    Meh, ’t ergste dat is de Maosbrögk,
    Wat moot daomèt gedoon???
    Dao is ’t nog noets gelök,
    Moot eederein duie goon.
    3 ‘ne Vootgenger dee de brögk passeert,
    En löp aon de verkierde kant,
    Dee weurd noe seffens geverbaliseerd,
    Eus deenders zien zoe bijdehand.
    Zien ze eine dee get väöl gedroonke heet,
    Daan loupe ze oet alle hun mach
    De boeje weurden ‘m opgezat,
    En heer weurd nao ’t Buro gebrach.
    Meh steit de ganse Stokstraot blaank
    En houwe ze de boel dao kort en klein,
    Daan pótse ze de plaat, zoe gaw es ’t mer kaan.
    Daan zuut me nörges gein.
    4 Es ‘ne sjötter Zoondags ins
    Neet exercere kump,
    Daan kreig heer boeten, erme mins.
    Jao, dat is vas bestump
    Meh trek den hiele état-major,
    ‘ne Ganse Zoondag droet
    En koume ze vaan de lesten trein,
    Haos neet de statie oet.
    Zien zie daan geinen tram mie stoon
    Gein kouts, zelfs ouch gei peerd,
    Daan höbbe ze zwoeren deens gedoon
    En weurde gedecoreerd.

    5 D’n omnibus is aofgedaank,
    De peerdsjes weggebrach.
    Mesjien wel zoonder zwaonezaank
    Veur Friccassee geslach.
    En Kerbusch zöchde in de groetste noed,
    Heer sjroufde zien bökskes weer oetein,
    Hong ’t vèl, met ’n touw aon eeder poet
    Veur zien vinster op, es valgordijn.
    Ziene wagel dee koch Somers op
    En zeet ins ’s aovends aon de brögk,
    Doa vint geer die zelfstandege kas
    Es petattefrits-kraom trök.
    6 En eeder deit dat mèt plezeer,
    Niemand dee ’t koelek nump.
    Want eederein is bang dat heer
    Te laat aon de statie kump.
    Me köp e keertsje veur vief cent
    En reit twie straote wied
    En aon de brök reup me content,
    Conducteur noe weurd ’t tied
    En daan vluig alles eve droet
    En duit me ziech in zweit,
    Zoedat me ein menuut denao
    Al aon de statie steit.
    7 Ene vreemde dee hei in Mastreech,
    Veur den ierste kier geraak
    En wat ze mèt euzen tram hei deeg
    Nog noets heet mètgemaak.
    Dee op zie pläötske zitte bleef
    Es euzen tram steit stop,
    Dee weurd door miech ins hiel beleef
    op ziene rögk geklop.
    En hiel galant en neet brutaol
    Vraog iech häöm daan belèt,
    Geer zeet: VEER duien allemaol
    Aoch, helpt us ouch get mèt.

    Op 5 julie 1884 waor ’t openbaar vervoer in Mestreech e feit. Twie parteklere oondernumminge hele ziech bezeg mèt ’t vervoer vaan de statie nao de binnestad te weite de “Maastrichtse Omnibus-maatschappij” (MOM) en de “Onafhankelijke Omnibusdienst” vaan J.H.Kerbusch. Twaalf jaor laank, tot de koms vaan de gaastram, vertrok um haaf zeve de MOM vaanaof de Boschstraot nao de statie. Die maotsjappij had veer wagele en ach peerd en maakde dit trajek veertien kier per daag.
    Kerbusch reej ’n aander rót, vaan de Breuselsestraot, Vriethof via ’t Slevrouweplein nao de statie. Heer doog dat mèt eine wagel en twie peerd.
    ’t Waos gei pretsje um in die omnibös te zitte! De reizegers woorte flink doorein gesjöddeld want dao waor gein behuurleke vering. Geruisloos góng ’t ouch neet want de hoofiezers vaan de peerd kletterde op de keie en maakde ’n oonbesjrieflek lewej.
    In 1896 besloot de gemeinte um ’n tramlijn veur ‘ne gaastram aon te lègke. Dat waor get bezunders want Mestreech waor de ierste stad in Nederland die zoeget kraog! Ze hadden ’t aofgekeke vaan ’t Duitse Dessau. Op 22 aprèl 1896 maakde de gaastram häör ierste ritsje. D’n tram had 14 zitplaotse en 7 staonplaotse. Meh ’t naodeil waor totste te voot bekans ieder dao waors es mèt d’n tram. Gemiddeld reej deen tram 6 km per oor en daan móste ouch nog oetstappe oonderaon de brögk want heer haolde de helling vaan de brögk neet es get miejer lui drin zaote. Nog e naodeil waor de vies loch die de lokomotief verspreide.
    Miejer es zes jaor heet deen elend vaan de gaastram gedoord! Toen kaom ‘ne peerdentram boe me veur vief cent gebruuk vaan kós make.
    Trök nao ’t leedsje!
    Vaan dit leedsje zien e paar versies in umloup. De twiede versie is oet 1898 vaan de hand vaan Lam Wijsen.

    Bronne:
    -www.mestreechtersteerke.nl
    -Toon Jenniskens
    -Hennie Maes, Genealogie fam. Kerbusch

  • De Pisbak

    Op de Merret stoont e huiske
    In ’t midde gans allein.
    Iezere plate mèt e deekske
    En vaan binne twie blauw stein.

    Aon de veuj laog dèks ’n huipke
    Wat dao neet waor ingewejd.
    Meh door eine dee neet wachde
    Stiekemkes deneergedrejd.

    En de loch waor neet te ruke
    Nein ! die waor neet altied veers
    Zeker neet es zjus e mooswief
    Dao zoeget had neergepeers.

    Meh noe weurd ’t aofgebroke
    En me weurd ’t huiske kwiet.
    Oondergroonds goon ze ’t make
    Nao de eise vaan d’n tied.

    En de kaffees vaan de Merret
    Höbbe vreiselek ’t land!
    Veur e dröpke góng me pisse
    In de Ruiter of bij Brand.

    En de zaak zal defteg weure
    Urinoire mèt closèt.
    Wel kos ’t verdomp väöl duite
    Laos iech lèts in de gezèt.

    Al dat geld vaan eus belasting
    B en W tot euze spiet
    Höbbe veer Mestreechtenere
    Noondedju daan zoeväöl sjiet?

    Refrein: Litsem lotsem fallederieje
    Litsem lotsem falledera
    Iez’re plate mèt ’n deekske
    En vaan binne twie blauw stein.

    In Mestreech stoonte vreuger hiel get openbaar urinoirs. De manne woorte good bedeild en de dames móste mer zien wat ze in tied vaan hoege noed doge! Dinkelek vlöchde ze ‘ne kaffee in!
    Op de Merret aon ’t begin vaan de Boschstraot, stoont vreuger ‘ne “pisbak” (zoe geneump in de volksmoond ) dee de vörm had vaan ‘ne kröl. Dat woort ouch zoe gezag: de Kröl. Zoe’ne groete urinoir waor nudeg aongezeen ’t aonzeenlek aontal kaffees op de Boschstraot …..
    Wie me ’t standbeeld vaan Minckelers heet opgeriech in 1904 woort dat groet geval vervaange door e kleiner exemplaar. In 1927 is dat sjijns weer vervaange door ‘nen aandere en dao is e leedsje op gemaak door Pol Chambille de Beaumont. De milledie kaom vaan ’n hiel aajd leedsje: “Litsum, litsum fallederie”, wat dèkser door Mestreechtenere es wijs veur e leedsje gebruuk woort.
    Wèlt geer weite boe vreuger euveral ‘ne pisbak gestande heet?
    Bij de statie, ’t Bat, de Kesselskade, de Toongersestraot, de Boschstraot/Besing, ’t Cörversplein, bij de Keuningskapel vaan de Sint Servaos, op de Luregrach, d’n Hertogsingel/Calvariestraot, de Helmstraot, achter ’t Stadhoes (dat waor oondergroonds), op ’t Emmaplein, op de Fraankestraot/Keuningsplein, op de Hoeg Brögkstraot, de Bieseweeg en ‘t  Cannerplein.

    Bron vaan de pisbakke: Jef Bastiaens oet ’t “Mestreechs Printebook” (rubriek in De Limburger)

  • De sjoesterjonges

    Ze lappe, ze pappe,
    Ze houwe op dee pin.
    En al die sjoesterjonges,
    Höbbe ummer, höbbe ummer,
    En al die sjoesterjonges,
    Höbbe ummer gooje zin!

    Falderie-faldera
    Sjnaps is good veur de kollera!
    Falderie-faldera
    Bij de Ert al op de Wal!

    De sjoesterjonges (schoenmakers) oet ’t leedsje zinge tot zjenever good is tege de kollera (cholera).
    In de jaore 1830-1840 woort zjenever in Duitsland aonbevole es medicijn tege kollera en oet deen tied stamp ’t gezègkde ”Sjnaps is good veur de kollera”.
    Mestreech is versjeie kiere getroffe door ’n kollera-epidemie. De volkswieke, wie de Boschstraot en umgeving hadde ’t mieste te lije.
    In 1866/1867 waore in gans Mestreech 298 kolleraslachoffers, boevaan allein al 150 in de Raomstraot! En dao woort in deen tied toch behuurlek get zjenever achtereuver geslage! Dat heet dus, zoe te zien, neet väöl geholpe.
    ”De Er(w)t op de Wal” waor ’ne bekinde kaffee op d’n Oeverwal in Wiek.

  • De snitselbaank

    1 Is dat daan geine perreplu?
    Jao, dat is ‘ne perreplu.
    Is dat daan gein bössel stru?
    Jao, dat is ’n bössel stru.
    Bössel stru, perreplu.
    Ao dee sjoene, ao dee sjoene,
    ao dee sjoene perreplu.

    2 Is dat daan gein wasmasjien?
    Jao, dat is e wasmasjien.
    Is dat neet de brook vaan Fien?
    Jao, dat is de brook vaan Fien.
    Brook vaan Fien, wasmasjien.
    Bössel stru, perreplu.
    Ao dee sjoene, ao dee sjoene,
    ao dee sjoene perreplu.

    3 Is dat daan niks veur te blinke?
    Jao, dat is get veur te blinke.
    Is dat daan niks veur te stinke?
    Jao, dat is get veur te stinke.
    Veur te stinke, veur te blinke
    Brook vaan Fien, wasmasjien
    Bössel stru, perreplu
    Ao dee sjoene, ao dee sjoene,
    ao dee sjoene perreplu.

    4 Is dat daan geine kolemarsjang
    dat is ’ne kolemarsjang!
    Maak dee daan de kinder bang?
    Jao, dee maak de kinder bang!
    Kinder bang, kolemarsjang,
    veur te stinke, veur te blinke,
    brook vaan Fien, wasmesjien.
    bössel stru, perreplu.
    Ao dee sjoene,
    ao dee sjoene,
    ao dee sjoene perreplu.

    5 Is dat daan get veur te bakke?
    Jao, dat is get veur te bakke.
    Is dat daan get veur te kakke?
    Jao dat is get veur te kakke.
    Veur te kakke, veur te bakke
    Veur te stinke, veur te blinke.
    Brook vaan Fien,wasmasjien.
    Bössel stru, perreplu.
    Ao dee sjoene, ao dee sjoene,
    ao dee sjoene perreplu.

    6 Is dat daan niks veur te bolle?
    Jao, dat is get veur te bolle.
    Is dat daan niks veur te krolle?
    Jao dat is get veur te krolle.
    Veur te bolle, veur te krolle.
    Veur te kakke , veur te bakke
    Veur te stinke, veur te blinke.
    Brook vaan Fien,wasmasjien.
    Bössel stru, perreplu.
    Ao dee sjoene, ao dee sjoene,
    ao dee sjoene perreplu.

    7 Is dat daan de hèlf vaan roond?
    Jao dat is de hèlf vaan roond.
    Is dat daan gein bloete koont?
    Jao dat is ’n bloete koont.
    Bloete koont, hèlf vaan roond
    Veur te bolle, veur te krolle.
    Veur te kakke , veur te bakke
    Veur te stinke, veur te blinke.
    Brook vaan Fien,wasmasjien.
    Bössel stru, perreplu.
    Ao dee sjoene, ao dee sjoene,
    ao dee sjoene perreplu.

    8 Is dat daan gein lekker klumpke
    Jao, dat is ’n lekker klumpke.
    Is dat daan gein aordig stumpke?
    Jao dat is ’n aordig stumpke.
    Aordig stumpke, lekker klumpke
    Bloete koont, hèlf vaan roond
    Veur te bolle, veur te krolle
    Veur te kakke, veur te bakke
    Veur te stinke, veur te blinke
    Brook vaan Fien, wasmasjien
    Bössel stru, perreplu
    Ao dee sjoene, ao dee sjoene,
    ao dee sjoene perreplu.

    Dit leedsje is e stapelleedsje: de veurzenger stèlt ’n vraog, de gróp gief antwoord en dat stökske weurt touwgeveug aon ’t refrein.
    Bij ’t viere vaan femiliefieskes wie kemuniefieste en broelofte ammeseerde de lui ziech vreuger aanders es noe. Es ze ’t kóste betaole woort ’ne monekaspeuler of eine mèt ’n viool ingeheurd. Meh ein dink doge ze altied en dat waor: zinge!
    ‘De snitselbaank’ is ein vaan de leedsjes boemèt de lui daan väöl plezeer hadde.
    Eine vaan de fiesvierders kaom binne mèt ’nen opgestoke perreplu. Aon dee perreplu bemmelde vaan alles. De lui begóste al te lache es ze dat zaoge.
    Dee ‘m opheel zóng ’n vraog, beveurbeeld: “Is dat daan gein brook vaan Fien?” en heer wees tegeliekertied op ’n geweldeg groete damesoonderbrook, die aon dee perreplu hóng. De res vaan ’t gezèlsjap gaof zingentere antwoord: “Jao, dat is de brook vaan Fien”.
    Zoe góng me wijer mèt aonwieze en zinge en…. alles mós es refrein ederskier in de zjuste volgorde herhaold weure. Dat waor eigelek wel e bitteke lesteg. Zoe noe en daan verdaolde ziech eine of vergaot get en dat fuitsje zörgde weer veur plezeer bij de aandere.
    Neet allein in Mestreech woort dit leedsje gezoonge, ouch op väöl plaotse in Nederland, tot in Duitsland touw. Dao zien ze zelfs mèt dit soort vraog- en antwoordleedsjes begónne. En umtot ederein get aanders aon dee perreplu hóng zien al die leedsjes versjèllend! Ouch de wijs is neet euveral ’t zelfde, zelfs binne Mestreech neet. Geer moot uuch daan ouch neet verwoondere es geer eure naober dit leedsje gans aanders huurt zinge.
    Wie kump me noe aon de de naom ‘snitselbaank’?
    In ’t Duits waor ’n ‘Schnitzelbank’ of ‘Hobelbank’, de naom vaan ’n wèrkbaank, boe-aon me zaot um houtsnijwerk te make. De wèrklui zónge e leedsje oonder ’t wèrke um zoe dat werk get leuker te make. Al zingentere vroog eine get en de res gaof antwoord. Dat woort zoe leuk gevoonde tot dit soort vraog- en antwoordleedsjes neet mie op ’t werk allein, meh ouch op fieste gezoonge woort.
    Eigelek is dao nog ’n aspekt vaan dit leedsje, wat iech ierlekheidshalve ouch vermèlle moot! Väöl veurwerpe, die bezoonge woorte, móste op de sexualiteit of de vröchbaarheid betrekking höbbe. Zoe stoont de ‘Hobelbank’ of Schnitzelbank’ eigelek symbool veur de coïtus door de op en neer gaonde beweging bij ’t sjaove.
    Ouch moot iech eve vasstèlle tot tegeswoordeg ’t leedsje ouch wel zoonder perreplu gezoonge weurt! In plaots daovaan steit ’n rij lui mèt e bördsje in de hand boe-op e deil vaan d’n teks vaan ’t refrein steit. Die bördsjes woorte daan umhoeggehawwe es deen teks gezoonge woort.

    Bronne:
    – “Volkskunde” 1961 (blz 1 t/m 20) artikel vaan Jop Pollmann “Het lied van de snijdersbank”.

  • De Vriethof op en neer

    Refrein:
    De Vriethof op en neer, De Vriethof op en neer.
    Jao op de Vriethof dao zien veer zoe geer,
    es echte Mestreechteneer.

    1
    Es ’s aoves de winkels geslote zien, d’n hiemel vol stare steit.
    Daan is geine mins in gans Mestreech, dee neet nao de Vriethof geit.
    Es veer dao wandele op en neer, op de maot vaan de meziek.
    Daan veule veer us Mestreechteneer en zien daan de keuning te riek.

    2
    Wieste vreuger nog in e kuitske laogs, of in e wegelke sleeps.
    En later aon ’t henneke vaan de maog, d’n ierste peskes deegs.
    Waor toen al neet d’n ierste gaank, es echte Mestreechteneer.
    Leepste toen al neet dèks ore laank, de Vriethof op en neer.

    3
    Krijg e kinneke al ins e nui mentelke, e nui heudsje of e nui kleid.
    Daan deit ze dat ’t ierste aon, es ze nao de Vriethof geit.
    Daan weurt ze bekeke, beloerd, begluurd, vaan häör tiene tot häören hood.
    En dat is sjus wie ’t ziech huurt, dat vint zoe mamsèlke wel good.

    4
    En wieste bij de broeders waors, wat woort toen neet nao sjaol.
    Oppe Vriethof gehuif, gekókkereld, um dee lanteriepaol.
    Dao woort gemetsj en goolgesjot, de jasse en mappe op huip.
    Meh zaogste ‘ne govie of kèttelpiot, daan góngste gaw op de luip.

    5
    Es de sjeut vaan de Momus gevalle zien, daan is ’t Carnaval.
    Daan is op de Vriethof lol, plezeer, daan is op de Vriethof bal.
    Daan weurt gesproonge, gedans, gehos, heet eed’rein plezeer en vermaak.
    En weurt door de gekke um de kios, ‘ne spiereling gemaak.

    6
    En zaogste al ‘ns e meidske geer, wat Ma nog neet wete moch.
    Daan truusdeste diech ederskier mer weer, iech zeen ‘r op de Vriethof toch.
    En waors ’t dao daan ins get drök, waor noonk of tant soms trop.
    Daan góngste stiekem mer de weeg, langs Dickhout ’t kluusterke op.

    7
    En goon veer vrije ins veur vas, is ’t smókkele neet mie vaandoon.
    Daan wèt ’n eder jao al ras: Veer same nao de Vriethof goon.
    En zien veer later ins getrouwd, veer blieve de Vriethof trouw.
    En lieren eus kinder daan al gaw, de weeg nao de Vriethof touw.

    8
    En zien veer ins aw mennekes, jao, is ’t haos mèt us gedoon.
    Es veer daan nao d’èlf-ore Mès, in ’t zönneke wandele goon.
    Daan dinke veer nog wel ‘ns trök, aon alle vermaak en plezeer.
    Wat veer op de Vriethof höbbe gehad, es awwe Mestreechteneer.

    9
    Meh, ’t sjoenste vaan euze Vriethof, jao, zouw iech dat vergete zien.
    De duifkes, die noe vlege dao, al in de zonnesjien.
    En daan de lempkes in de buim, tiendoezend wel op ‘nen houp.
    Getuige vaan trouw aon ’t Keuningshoes, meh ouch aon de stroumverkoup.

    Iech höb nog e couplètsje gevoonde in ‘ne breef, gedateerd ‘Groningen 25 sept. 1945′ gesjreve door ’n zeker Mia H. aon häöre sjoenpa. (Hei-oonder kint geer dee breef mèt dat lèste coupletsje zien.)

    En noe heet ’t lang genóg gedoord, me leedsje dat is oet.
    En heet ’t uuch mesjien verveeld, zeet daorum mer neet koed.
    Want zeet geer meuj, höb pijn aon de veuj, daorum gei geklaog of gejenk.
    Zet uuch op e terras, of höb geer gein cent, zèt uuch wie iech op de benk!

    Geer zalt wel gehuurd höbbe tot veur dit leedsje de milledie gebruuk is vaan: “Was ik maar nooit getrouwd”. De wäörd sjijne vaan Lambert Wijsen (1874-1968) te zien. Noe sprik ein bron wel vaan Lam Wijsen en de aander heet ’t euver Bèr Wijsen, meh iech dink tot ’t eine en dezelfde persoen is. Wienie ’t gemaak is, is miech neet bekind. Gezeen de breef, moot ’t toch veur 1945 gewees zien!

    1806_Brief_Mia_Herbe

  • De wèl Vespers (Herodus Tempel)

    Dao waor ‘ns ’n kooj, meh dat waor gein kooj
    dat waor Herodes tempel
    En dee ’t neet geluive wèlt is gek of simpel

    En die kooj die had veer pu, meh dat waore gein pu
    dat waore pilere vaan Herodes tempel
    En dee ’t neet geluive wèlt is gek of simpel

    En die kooj die had ’n moul, meh dat waor gein moul
    dat waor d’n ingaank vaan Herodes tempel
    En dee ’t neet geluive wèlt is gek of simpel

    En die kooj die had ’n tong,meh dat waor gein tong
    dat waor de luiper vaan Herodes tempel
    En dee ’t neet geluive wèlt is gek of simpel

    En die kooj die had ‘nen uujer, meh dat waor geinen uujer
    dat waor de wiewatersbak vaan Herodes tempel
    En dee ’t neet geluive wèlt is gek of simpel

    En die kooj die had ‘ne start, meh dat waor geine start
    dat waor de wiewaterskwas vaan Herodes tempel
    En dee ’t neet geluive wèlt is gek of simpel

    En die kooj die had 2 heures,meh dat waore gein heures
    dat waore de tores vaan Herodes tempel
    En dee ’t neet geluive wèlt is gek of simpel

    En die kooj die had e gaat, meh dat waor gei gaat
    dat waor d’n oetgaank vaan Herodes tempel
    En dee ’t neet geluive wèlt is gek of simpel

    En d’n haon zóng vaan kling-klang-kloria
    Ora Pro Nobis

    De milledie vaan dit leedsje is oontliend aon kèrkzaank. De gewoene mins in Mestreech huurde ziech zoondags in de kèrk de zaank aon. Latien spraok heer neet en wat dao in de mès gezoonge woort kaom eintoenig euver. ’t Is begriepelek tot me dao grepkes mèt góng oethole. ’t Waor neet koed bedoeld, me wouw dat Latien allein e bitteke naodoen door ‘ne grappegen teks, dee ederein snapde op de milledie te make. Zoeget woort ‘ne “Wèlle Vesper” geneump.
    ’t Gebäörde neet allein in Mestreech, ‘t is bekind tot in Braobant de lui ouch “Wèl Vespers” in de streektaol zónge. Rolf Janssen heet in zien arsjief oet de 70er jaore vaan de veurege iew dit soort leedsjes veur Braobant weite te bewaore.

  • De wien is veur miech väöls te deur

    De wien is veur miech väöls te deur
    Zjenever is ouch opgeslage
    En kump e kindje aon de deur
    ‘t Moot contributie drage.

    D’n tied is allewijl zoe slech
    Iech dörf werechteg neet draon dinke
    Iech vraog uuch is dat daan zoe rech
    Dat me neet mie ins good kaan drinke.

    Vaan dit leedsje weite v’r perceis wie aajd ’t is!
    In 1856 woort e toneelstök “Médecin malgré lui” vaan Molière door de Mestreechse sjrijver Franquinet umgezat in ‘n Mestreechse comedie genaomp: “Klaos Pómpernikkel of d’n dokter tege wèl en daank”. In dat stök kaom e leedsje veur, “De wien is veur miech väöls te deur”. Dat is ’t leedsje wat geer zjus gehuurd höb.
    De milledie waor ‘nen aria, genome oet ‘nen opera vaan J.P. Solié,”Le secret” oet 1796. De gebruukden aria hètde: “Femmes voulez vous éprouver”.
    In de Mestreechsen teks steit: …. En kump e kindje aon de deur, me moot contributie drage”. Iech dink tot dit ’n verwijzing is nao de begraffenisverzekering (doejefoonds) boe-aon eder week betaold mós weure. De sterfte waor hoog en de begraffeniskoste bedroge (in ’t midde vaan de 19e iew) toch al gaw 30 gölde, e bedraag wat väöl lui neet op kóste bringe. Vaan d’n erme begraove weure waor ’n groete sjan, daorum waore de begraffenisfoondse zier in trek.
    Trök nao de milledie!
    Tot mien verwoondering oontdekde iech tot dees milledie vreuger ouch väöl gebruuk woort door de Vrijmetselarij. Iech bin de wijs tegegekoume bij begraffenisse vaan hoeggeplaotsde Vrijmetselere in Fraankriek en Belsj en soms es lofleed bij ‘nen diner! Daan woort ‘ne passenden teks debij gemaak en ‘ne zenger zóng ‘t leed.

    Hei-oonder zeet geer zoe’n begraffenishymne.
    In dit geval op Jean Antoine Lancel (Frère Lancel in die kringe) dee in 1809 gestorve is en get hoegs waor in de loge. Wie tot geer weurt ’t gezoonge op de wijs vaan “Femmes voulez vous éprouver”.

     

    1006_Connectie_met_vrijmetselari

  • De wind

    Iech zing mer twie coupletsjes umtot ’t leedsje erg laank is.

    De veurege winter toen góng jao ’t werk
    Euveral slech, geluif m’ch op m’n ier.
    De lijendèkkers vaan Mestreech die maakde ziech sterk
    En deenden ’n petitie in bij Slivvenhier.
    De lui móste toch ete,
    De taker en sjouwe waore nog neet verslete,
    En ze beide, Slivvenhier zouw hun toch neet vergete.
    De maan vaan heibove dee us zoe bemint
    Dee sjikde oonderins ‘ne fameuze wind 2×

    D’n twelfde miert, iech zal ’t noets vergete,
    Dao góng m’ch de wind oonderins aon de gaank.
    Sjouwe en taker woorte vaaneinaof gerete,
    ’t Regende panne vas drei ore laank.
    En väöl lui die ziech hadde goon beie
    Die kraoge, en dat zoonder reie
    Hunnen hiele nek vol panne en leie.
    En ’t sjoenste vaan alles, daobij zaog iech nog
    Sjouwe en boterpöt vloge door de loch. 2×

    Iech zaog op de Vriethof euze Sint Jaanstore,
    ’t Waor perceis of heer moos vergoon.
    Op ’n haaf oor tied waor heer kaal gesjore
    Geinen haok of gein lei die mie op ‘m bleef stoon.
    Toen góng heer aon’t balancere,
    Umtot de stad ‘m neet leet ripperere
    En de stadsleiendèkkers móste dalek oonder de waopes marchere.
    Halt jonges, komp gaw en lop nao Sint Jaan
    En haolt uuch ’t ierste d’n haon mer devaan. 2×

    ’t Lof waor proont oet en väöl juffrouwe
    Die wouwe nao hoes want me mós.
    Door dee felle wind kóste ze neet wie ze wouwe
    Gein ein die häör velengskes mie hawwe en kós.
    Iech zaog brokepiepe,
    Mèt kante en striepe,
    Mie kromme es rechte dat kónt geer begriepe.
    Iech zaog e paar kute, iech woort half blind,
    Zoe get zuut me neet aanders es mèt zoe’ne wind. 2×

    ‘ne Verleefde joonkmaan wandelde mèt zie juffruike
    Zie waor sjiek gekleid, vol strikke en knuip.
    Heer dach: gein aander estiech weurt mie vruike.
    Meh wie de wind kaom góng zie op de luip.
    Häör valse krolle zaog me wejje,
    Zie verloor häören tournuur en kós neet mie drejje,
    En oonder häöre peinjwaar kaom oet ‘ne smerege tieretejje.
    Deen erme söl meinde alles waor ech,
    Meh de hèlf wejde eweg ! 2×

    In ’t stadspark waor ’t um ziech te sjaggernere,
    Dao laog ‘ne boum, tristig um te zien,
    Boe ziech de mösje altied in ammesere,
    Ziene naom waor Malchair in ’t Latien.
    Dao gónge ze aon trekke
    Mèt iezere dräöj vaslègke,
    Noe is ’t de stadsbrandtèllegraaf zouw me zègke.
    En geit me draon trekke in geval vaan brand
    Zien deenders en pompiers direk bij de hand. 2×

    Iech had dao bijnao nog get vergete,
    Dee wind kaom ouch op Sint Pieter opaon.
    En geine keigeleer geer zölt ’t wel wete,
    Kós ’t mie hawwe op de keigelbaon.
    De wind heet hun opgenome
    Me wis ’t toen neet, meh heet ’t later vernome.
    Ze wejde en pakde ziech allemaol biejein
    En voont ze bij Krischer op nummero ein. 2×

    D’n ingel vaan op euze stadstore
    Dee wejde de staar bekans oet zien hand.
    Heer reep:”Iech geef de mood neet verlore,
    Al wejt eus Mestreech nog ins gans aon de kant!”
    Toen begós heer te proffeseie,
    De börgers waore oontevrije,
    Ze klaoge mer zoonder reie.
    Want zeet ins wat sjaoj veur eus sjoen Mestreech
    Garnizoen, tribbenaol, alles wejt hei eweeg. 2×

    Op Selvrouweplein dao zaog iech lui loupe
    En iech leep denao touw.
    Meh wie iech dao aon kaom, wat waor dao te koupe?
    ’t Waor d’n awwe brèl mèt zien vrouw.
    De wind kaom tössen hun beie,
    Ze woorte vaaneinaof gesjeie,
    Brèl wejde zes passe wied en braok ze bein in dreie.
    En oonderins stoont iech dao berreveutskop,
    M’n möts die wejde de Breistraot miech op. 2×

    Aon eus aw Kemedie stóng iech gans verwoonderd.
    “O Jonges” dach iech “es ze mer neet invèlt”.
    De melgerblokke kaome nao oondere gedonderd,
    Dat kump umtot me ze zoe good oonderhèlt.
    Iech zag:”Veur d’n drommel
    Wejde deen awwe rommel
    Mer ’t understebove, ’t is toch mer ‘ne klomel”.
    Meh, wejde ze um, geluif ’t miech lui
    In Mestreech kraoge veer vaan ze leve gein nui. 2×

    Väöl hiere op ’t stadhoes die dachte:
    Gein hoes in de Brögkstraot zal mie blieve stoon,
    Dat is perceis boe veer jaore op wachte,
    Daan hove veer neet aon’t oonteigene te goon.
    Meh of zie dat al dachte,
    En oonderein zachte,
    D’n awwe Schumacher begós ins hartelek te lache.
    Want aon zoe’n zake dao kump jao gein ind,
    ’t Is of ze wachte al op zoe’ne wind. 2×

    Dao is nog get dat zouw iech haos vergete,
    ’t Weer waor stèl, de wind had ziech gelag.
    Wat toen gebäörde dat zalt d’r wel wete,
    Dee wind kaom trök op ’n zekere nach.
    En Kesseleer zienen hertekop
    Wejde tege de buro vaan de pelitie op.
    En ‘ne pompier had de gouwen hood vaan Jaan Banser op.
    En maonde denao toen zaog me-n-’t nog:
    De stievele vaan Krol die vloge door de loch. 2×

    Op zoondag 12 miert 1876 heet bove Wes-Europa ‘ne felle störm gewoed. In Mestreech heet heer groete sjaoj veroorzaak. Dat is te leze in de “Courier de la Meuse” vaan 13 en 14 miert 1876. Dee störm waor ouch de aonleiing vaan ’t oontstoon vaan e leedsje, “De wind” of D’n helle wind” geheite. Of de milledie origineel is, is neet bekind. Olterdissen heet ze gebruuk in zien “Trijn”, alhoewel ’t middegedeilte get aanders klink.
    D’n teks vaan dit leedsje is trök te vinde in aw kajees, meh dao zien hiel get variaties in de wäörd. En sommege couplètte datere, nao me aonnump, vaan väöl later want in e handsjrif vaan ’n zeker juffrouw Bovens oet Meersse, dat bewaord weurt in ’t Archief en wat besjouwd weurt es mesjien wel de ajdste versie, stoon 7 couplètte.1)
    In ’t leedsje koume de naome veur : Brèl, Schuhmacher, Krol en Jaan Banser. ’t Mote bekinde figure gewees zien in deen tied.
    Ouch de boum vaan “Malchair” weurt geneump. Euver häöm bin iech wel get te wete gekoume!
    ‘ne Zekeren hier Malchair woende in de Papestraot. In zienen hoof greujde ‘ne boum, ‘nen höls mèt stekelblaajer. Normaal greujt zoe’n plant es stroek, meh bij Malchair waor heer ’t ‘ne geweldeg groete boum gewore, wat zeldzaam waor. D’n hier Malchair gaof dee boum kedo aon de stad Mestreech um in ’t nui park, d’n Ingelsen Hoof genaomp, te zètte. Dee boum mós verplaots weure, en dat waor “gei klei beer”(oetdrökking vaan Olterdissen).
    Iers woort heer oetgegraove, toen waos heer te groet um door de poort nao boete te kriege. Die poort woort toen mer aofgebroke en de boum op ’n slej gezat. ’n Aontal peerd woort deveur gespanne en heer woort nao de Slevrouwe Poort geselbrik. ’n Nui meujelekheid doog ziech veur: heer kós de brögk vaan destijds neet euver! Gelökkeg kaom e sterk sjeep langs en kós de boum aon d’n eine kant drop gesleip en aon d’n aandere kant met väöl meujte draof getrokke (gesjörg) weure.
    Die ganse operatie had väöl bezeens en, wie Mestreechtenere zien, is dao gaw e leedsje euver gemaak: ‘De boum vaan Malchair’, haaf Hollands, haaf Mestreechs! 2)

    Hei is e stökske oet “Veldeke” (1970) gesjreve door Harie Loontjens boe-in heer dee störm aonhaolt.
    De Wind Veldeke 1970

    Bronne:
    1) In “Veldeke” jaorgaank 45 (1970) nr 6 stoont ’n artikel euver dit leedsje, gesjreve door Harie Loontjens.
    2)Prozawerke in Mestreechs dialect” door Alfons Olterdissen, Ed. E. Jaspar, Leiter Nypels 1926 blz. 109

  • Dee geine witte rok aon heet

    Dee geine witte rok aon heet
    Deit neet mèt, deit neet mèt
    Dee geine witte rok aon heet
    Deit neet mèt!

    Dit zouw e kinderleedsje kinne zien meh … zeker bin iech hei neet vaan!

  • Dee get wèlt höbbe

    Dee get wèlt höbbe dee moot mer koume
    Veer zien allemaol Mestreechter jonge
    Heiderasasa, heiderasasa
    Veer houwe mèt ‘ne klöppel tege de bèdplaank aon

    Dit leedsje liekent väöl op ‘t Aokens stadsleedsje: “Ocher Jonge”:

    Vür sönd allemaol Ocher Jonge
    Wee jet welt, deä kann jao komme!
    Heierassasa, valderalala,
    Stecken än Jewehre mit de Wiszquaasz dra.¹)

    Meh in Tegele weurt ouch zoeget gezoonge:

    Veer zien allemaol de Tegelse jonge
    Die courage hebbe, die motte mer ins komme.
    Hoo, hoo, riederadoo!
    Achter dee Sjpekberg dao is ein koel,
    Dao houwe wij die Sjteilerse op de moel.²)

    Bronne:
    ¹) Geschichte der Aachener Mundartdichtung
    ²) Broeder Ananias de Vries
    Sjteilers=lui oet Steil

  • Deurke ope

    Deurke ope (ein ougdèkselke umhoeg trèkke)
    Deurke touw (’t aander ougdèkselke umlieg duie)
    Trepkes aof (mèt de vinger euver ’t neuske sjievele)
    Veutekes vege (mèt de vinger euver ’t bovelipke vrieve)
    Kemerke in (de vinger in ’t munneke vaan ’t kinneke steke

  • Dibbets waor bezope

    Dibbets waor bezope,
    Nao geweente zaat.
    Deende ziene keuning,
    Mèt de volkshaat.

    Refr: Dibbets zaat, Dibbets zaat , ha ha ha
    Dibbets zaat, Dibbets zaat, ha ha ha

    Heer heet us mishandeld,
    Nege jaore laank.
    En noe wèlt m’ch Holland,
    Ouch nog eise daank.

    Wèlle niks mie wete,
    Vaan dat verke.
    Stop de maan vergete,
    In de Werke.

    Slaove zien de minse,
    Die de slaonde hand.
    Vaan dee rakker pune,
    8 Veur ’t Vaderland.

    Treeg, hoeg op dien kleure,
    Hoeg op Wit en Roed.
    Laot d’ch neet verdrökke,
    Treeg, tot in d’n doed.

    Baron Bernardus Johannes Cornelis Dibbets waor Arnhemmer vaan geboorte. Heer woort in 1830 beneump es stadscommandant vaan de Vesting Mestreech. Keuning Wullem I gaof häöm de opdrach um Mestreech veur Holland te bewaore want Mestreech laog es ’n eiland in ’t gebied vaan de Belzje opstandelinge.
    De Mestreechtenere waore hei neet blij mèt. E groet deil vaan de bevolking sympatiseerde mèt de Belzje opstandelinge en zoe’n 1500 (miestal gooj) femilies waore al vertrokke nao Belsj. Vaanoet Mestreech maakde Dibbets ’t de Belzje bezunder lestig door oetvalle te doen nao bezat gebied.
    In Mestreech kraog heer de rippetatie vaan “zaatlap en gokker” en zouw heer bij de aw brögk e paar lui aofgepiezeld höbbe mèt zien smik. Ouch doog e verhaol euver aoframmelinge vaan brouwersknechte in Wiek de runde.
    Veur dees verhaole zien gein bewijze meh ze laote wel zien tot ‘r in Mestreech neet geleef waor. Heer waor naomelek neet erg fiengeveuleg en woort daodoor neet es sympatiek ervare. Wie heer storf op 29 miert 1839 woort heer iers op d’n Toongerseweeg begraove en in mei vaan datzelfde jaor bijgezat in ‘nen tombo op de plaots, boe noe de Noorderbrögk ligk. Keuning Wullem I heet dat praolgraaf bekosteg ¹).
    ‘t Is haos neet te geluive, meh jaore nao zienen doed zagte de Mestreechse vaajers nog tege hun zäöns es ze zoondags oet de mès kaome:” Kom, veer goon Dibbets ins in de zeik zètte”. Daan gónge ze nao zienen tombo en plasde tege ’t praolgraaf. Vaan Jules Schaepkens van Riempst is bekind tot heer dit doog! ²)
    In 1925 woort beslote um d’n tombo te verplaotse. Meh ’t heet tot 1927 gedoord ier me ’n plek gevoonde had bij de Tapijnkazerne, want geine gunde Dibbets e sjoen plekske! De Tapijnkazern waor groond vaan ’t riek en zoedoende hoofde geine oet Mestreech touwstumming te geve.
    De euverplaotsing zouw ouch door ‘t riek betaold weure. Midde in de nach heet de verhuizing plaotsgevoonde umtot me bang waor veur opreur! D’n haat tege dee mins zaot bekans 90 jaor nao zienen doed nog flink drin!
    Dao doen verhaole de runde euver de “kneuk” vaan Dibbets, die kwiet zien. Wat daomèt is gebäörd is oondudelek. Geine wèt op dit momint of ze nog örges op ’t terrein ligke of tot ze in de Maos of de Bassing gegoejd zien! Kinners vaan de historie vaan Mestreech geluive neet in die lèste meugelekhede. De touwkoms zal ’t mesjiens nog ins oetwieze.
    De bijnaom vaan Baron Dibbets waor “Diech bits”. Heer woort dèks gebruuk es boeba. Vreuger zagte de awwers es de kinder neet wouwe ete: “Wach mer, dalek kump Dibbets diech hole!”.
    P.C.de B (Pol Chambille de Beaumont) heet in 1927 e gediech gemaak nao aonleiing vaan die verhuizing. Dat waor noe neet bepaold vruntelek te neume.

    Bronne:
    ¹) Miscellanea Trajectensia: “Mystificatie en waarheid rond Baron B.J.C Dibbets” door G.J.B Verbeet
    ²) Mars et Historia 24e Jaargang nr 2: “Generaal B.J.C Dibbets, Verguisd, Vergeten, Vergeven?“ door Drs. A.P. Witlox

  • Die zich gaat baajen

    Die zich gaat baajen die zal zich begaajen
    De boojem van de Maas ligt vol kamaajen
    En als je baajen gaat
    Schruivel je je graat
    Helemaal vol snaaje op de kijzelplaat.

    Mèt “kamaajen” weure “kameije” bedoeld. ‘t Mestreechs woord is verbasterd in ‘t Hollands tot “kamaajen”. ‘t Zien eigelek hel kiezelstein. Volges Endepols kump ‘t woord oet ‘t Rienland en is ‘t ‘ne wisselvörm vaan ‘t woord “kafei”. Dat beteikent:
    ‘nen dikke kiezelstein boemèt me kós goeje.
    ’t Leedsje kump oet “Trijn de begijn”, Fons Olterdissen is de meker. In 1912 waor de ierste opveuring.
    Dees teks wiek e bitteke aof, heer zal wel door de Mestreechtenere e bitsje verbasterd zien.

  • Doemeling

    Doemeling had ‘nen os gekoch
    De wijze had ‘m geslage
    De lange had ‘m toesgebroch
    Ringske had de weurs gemaak
    En ’t pinkske had alles opgegete!

  • Douw, douw kinneke douw

    Douw, douw, kinneke douw,
    slaop en doeg dien uigskes touw.
    Wèlste daan neet zwiege,
    op ’t vötteke zalste kriege.
    Douw, douw, kinneke douw.

    De wijs sjijnt identiek te zien aon “Berçeuse du petit gars”oet “Vieilles Chansons et Rondes Françaises” oetgegeve in 1939.

    Bron: Broeder Ananias de Vries

  • Drei keuninge

    Drei keuninge
    drei keuninge
    geef miech ‘ne nuien hoed
    mienen awwe is verslete
    miene vaajer maag ’t neet wete
    mien moojer heet gei geld
    drei keuninge in ’t veld

    Dit is e hiel populair leedsje, neet allein in Mestreech mer in ’t gans land. Op 6 jannewarie, mèt Dreikeuninge, goon de kinder nog altied verkleid es keuning, mèt ’n kroen op de kop en mèt ‘ne lampion in de hand langs de deure. Ze zinge dit leedsje en kriege daan get snóp of e paar cent es beloening.

    ’t Is intressant um ins te kieke boe dit leedsje vaandan kump!
    Veur 1745 waor ’t de gewoente tot mèt Dreikeuninge ouch volwassene verkleid es keuning, mèt ’n staar op ‘ne lange stek¹) langs de deure gónge um e Dreikeuningeleedsje te zinge. Dat doge ze um ziech get bij te verdene want ze hadde heilegen ermooj! Die leedsjes woorte “Stareleedsje”geneump nao de staar op de stek dee mètgenome woort. Ein vaan die stareleedsjes zalt geer vreuger op sjaol ouch gelierd höbbe naomelek:

    Wij komen van Oosten, wij komen van ver
    A la berline postiljon ²)
    Wij zijn de drie koningen met een ster
    A la berline postiljon
    Van cher ami tot in de knie
    Wij zijn drie koningenskinderen
    Sa pater trok naar Vendelo, van cher ami

    In 1745 woort ’t zinge vaan Dreikeuningeleedsjes en ’t loupe mèt ’n staar op ‘ne stek door de euverheid vaan de stad Den Bosch verbooje.³) , ⁴)
    ’t Verbod woort oetgevaardig, umtot en noe citeer iech

    “onder die persoonen sig doorgaans een of meer bevinden, die gedeguiseert en zwart gemaakt zijn: en dat deselve aldus, baldadigheden of moedwilligheden begaande, veeltijts niet kunnen worden gekent.”

    Wie dees leedsjes dus verbooje woorte waore de erm lui dao gaar neet blij mèt. Weg bijverdeenste dachte ze!
    Ze maakde es reactie e spotleedsje op de gerechsdenare, die móste touwzien tot ‘r gein roondgeng mie gehawwe woorte.
    Noe waor ’t zoe tot die gerechsdenare en alle lieger ambtenere eder jaor mèt Dreikeuninge vaan de euverheid ‘ne nuien hood gesjoonke kraoge. De bevolking maakde hei-op e sjampleedsje. Dat sjampleedsje heet ziech verspreid door ’t gans land en heet de aander Dreikeuningeleedsjes verdrónge! ’t Is noe haos ’t einige leedsje dat nog gezoonge weurt mèt Dreikeuninge.
    De leste 2 regels vaan ’t oersprunkelek leedsje waore e bitteke aanders es wie noe nog in Mestreech gezoonge weurt, huurt mer:

    Eus (moojer) vaajer heet ’t geld
    Op de ruuster neergetèld

    Dat beteikent: ’t geld vaan die heuj is weggegoejd geld!
    ’t Leedsje is kort, dat kaom umtot mèt e kort leedsje miejer op te hole waor. Wie korter ’t leedsje, wie miejer hoezer aongedoon kóste weure en wie miejer me ophaolde.

    Bronne:
    ¹) Petrus Panken 1819-1904, Heemkundige vd Kempen: De zangers met het Driekoningenfeest droegen vóór de Hervorming veeltijds een versierde ster aan eenen langen stok of staak mede. Eenmaal was dit gebruik, vermoedelijk zoo oud als de mysteriespelen, over al de Nederlandse gewesten en in België verspreid, in welk land het nog bestaat. Thans zijn de sterredragers buiten geheugenis.

    ²) “A la berdina kosteljon” zou een verbastering kunnen zijn van “à la berline postiljon”. Bij Pol Heyns (Volksliederen, Antwerpen 1941, blz. 163) heet het “a la berlina postiljon”. Dit refreinachtige gedeelte werd, waarschijnlijk in de achttiende eeuw, in het sterrelied ingevoegd naar aanleiding van de postkoetsen, Berliners geheten, die de verbinding onderhielden tussen Berlijn en Parijs. Op deze manier wilde men aangeven dat de koningen van ver kwamen. Het refrein van dit sterrelied vertoont bijzonder veel overeenkomst met dat van het sterrelied “Wij komen getreden met onze starre”, zoals dat is gegeven door Hoffmann von Fallersleben in Holländische Volkslieder, 1838 en overgenomen uit De Marsdrager, of Nieuwe Tooverlantaren, 1754, blz. 57. Ik zet de twee refreinen naast elkaar:
    Lauwerier de knier                       Van cher ami tot in de knie
    Zijn Karels konings kinderen,      Wij zijn drij koningskinderen
    Pater bonne Franselijn,               Sa pater trok naar Venderloo
    Jeremie                                        Van cher ami.

    ³) Gerard Rooijakkers: “Rituele repertoires” Nijmegen 1994, blz. 455. 
Het verbod om met Driekoningen liedjes te zingen of met de verlichte ster te lopen werd uitgevaardigd, omdat ‘onder die persoonen sig doorgaans een of meer bevinden, die gedeguiseert en zwart gemaakt zijn: en dat deselve aldus, baldadig- of moedwilligheden begaande, veeltijts niet kunnen worden gekent’. De laatste regel zou duiden op het feit dat het geld net zo vlug weer verdwijnt als dat het binnenkomt; het geld, op een rooster geteld, valt er door.

    ⁴) Volgens anderen was het een maatregel van de toenmalige protestantse stadsraad om de katholieken het feest te “ontnemen. De protestanten hadden het Driekoningenfeest afgeschaft.

  • Du liegst mir am Herzen

    Du, du liegst mir am Herzen.
    Du, du liegst mir im Sinn.
    Höbste soms jeuk,
    Daan móste diech kretse.
    Al waorste e mooswief of wel keizerin.

  • Duèt vaan e Mestreechs meidske mèt ‘nen Hollender

    Ach m’n liefste schatteboutje,
    Kom, belazer miech noe get!
    Wat ben jij een aardig vrouwtje,
    Miene naom dee is toch Bet.
    Ik zou eens graag willen onderhand’len
    Iech bin douf hei aon die oer,
    Mag ik met jou niet eens gaan wandelen?
    iech bis aon ’t verkierd kentoer.

    Wat heb jij een aardig snuitje,
    Vins diech dat daan toch zoe sjoen?
    Kom met mij en word mijn bruidje,
    Huur noe ins dee leven toen!
    Heerlijk is jouw slank figuurtje.
    Diech bis miech te kaal, te stief.
    Lieveling, gun mij eens een uurtje,
    Mèt dien pu al vaan mie lief!

    Wel, mijn allerliefste kindje,
    Gaank mer nao dien negerij.
    Wil je mij niet als je vrindje?
    Krieg de koorts mer op d’n prij,
    Ik zou dolgraag met je trouwen.
    Die is good, ’t is manjefiek!
    En ook heel veel van je houwen
    Zjeng is op de Zjerremiek!

    Gaank hun mer dao achter zègke
    Tot diech hei gei meidske lös.
    Iech hoof diech dat neet noe oet te lègke,
    Smeer ‘m noe en laot miech mèt rös.
    Op eder pötsje is te vinde
    Ouch ’n dèkselke veur drop
    Zeuk dao achter bij bekinde
    En noe lazerstraol mer op!

    Ach vaarwel jij snoezig meisje
    Ik heb jouw taal niet goed verstaan
    Ik onderneem nu weer mijn reisje,
    Ik zal weer naar het noorden gaan.
    Iedereen zal ik vertellen
    Dat ’t vrij beroerd hier was.
    Ik laat me heus niet langer kwellen,
    Hier woont toch een ander ras.

    Pol Chambille de Beaumont (P.C.d.B.) heet d’n teks gemaak vaan dit sjampleedsje op ‘nen “Hollender”. Iech höb ‘tzelfde leedsje ouch gevoonde mèt ‘nen aanderen titel, dinkelek d’n oersprunkeleken titel: “Samespraok tösse enen Hollender en e Mastreechs fabriksmeitske”. ’t Beukske, boe-in ’t steit is in 1927 veur d’n ierste kier oetgegeve 1).
    Bij mien zeuktoch nao achtergrun bij dit leedsje bin iech terechgekoume bij “Niederländische Volkslieder” gesammelt und verläutert von Hoffmann von Fallersleben 2).
    Dao-in steit ’n samespraok tössen e Vlaoms meidske en ‘ne Waolse jong mèt dezelfde strekking es ’t Mestreechs leedsje. Hei-oonder steit d’n teks wie iech häöm gevoonde höb, kint geer zelf vergelieke.

    1809_Duet_teks_Hoffmann2
    Bronne:
    1) “Mastreechter versjes en leedsjes” door P.C.d.B (Pol Chambille de Beaumont) Oetgeverij: Mij. CL. Goffin Mestreech 1927
    2) Niederländische Volkslieder” (leedsje nr.131 blz. 242) samegestèld door de beroemde Duitsen diechter A.H. Hoffmann von Fallersleben (1798-1874) ,oetgegeve in 1856. ’t Waor ‘nen tied tot, in Belsj, ’t Frans ’t Vlaoms euverheersde en Hoffmann von Fallersleben betreurde dat. Heer  waor zier geïntresseerd in de Middelnederlandse literatuur en doog ouch oonderzeuk daonao. Wijer is bekind tot heer de meker vaan ’t ‘Deutschlandlied’ ,’t Volksleed vaan Duitsland, is.

  • Eelesenjon

    Mestreechs Frans:
    Eelesenjon, selewie, selewieselawon,
    Eelesenjon, selewie, selewiesalewon.
    Voor je rikkemandie falederie,
    Voor je rikkemanda faledera.
    Eelesenjon,
    selewie, selewieselawon,
    Eelesenjon, selewie kie rie.

    Riechteg Frans:
    Et le signant,
    Sire Louis, Sire Louis se levant,
    Et le signant, Sire Louis saluant,
    Je recommandie; valet de riz,
    Je recommanda; valet de raz,
    Et le signant,
    Sire Louis, Sire Louis se levant,
    Et le signant, Sire Louis qui rit.

    Volges Olterdissen is dit leedsje ’n verbastering vaan ’n aajd Frans leedsje, “Lever de Louis XIV”, boe-in ’t opstoon vaan de keuning bezoonge weurt. Dao woorte hiel get lui ingesjakeld um häöm toenbaar te make oa:
    -‘ne Valet de rix veur ’t poejere mèt poudre de riz
    -‘ne Valet de raz veur ’t sjere
    ’t Zouw bès kinne tot dit leedsje hei in Mestreech terech gekoume is wie Lodewijk XIV in 1673 Mestreech heet ingenome en de Franse 5 jaor gebleve zien. Zeker is dit natuurlek neet. ’t Besjrijf dus ’t opstoon vaan de keuning.
    Le duc de Saint Simon heet ouch euver dat opstoon gesjreve en heer zeet: “Mèt ‘nen almanak en ’n klok kós me op hoonderde kilometers aofstand vaan Versailles de keuning vaan menuut tot menuut volge”. Vaan ’t opstoon tot ’t nao bed goon volgde heer e strik program. Effe in ’t kort wat Le Duc de Saint Simon hei-euver zeet:

    7.30 u D’n ierste kamerhier maak häöm wakker. Heer weurt gewasse, gesjore (um d’n aanderen daag), gepoejerd, gekemp en aongekleid. Oondertösse loupe de femilielede en de mies belaankrieke lui in ’t keuninkriek in en oet of bekieke de boel vaan op aofstand.

    10 u In percessie löp heer door de Spiegelzaol vaan ’t palies nao de kapel veur ’n mès vaan 30 menute.

    11 u Trök in zien kamers liet heer ziech raoje door de ministers ….. mer heer heet altied ’t lèste woord.

    13 u Heer it in princiep allein op zien kamer, gezete veur ’t vinster.

    14 u De keuning geit wandele in de tuine of liet ziech roond rije in ’n caleche, vergezèld vaan get dames. Soms kees heer veur de jach in de bosse roontelum zie palies.

    18 u Heer teikent get breve, gesjreve door zien sikkretarisse en begief ziech denao nao de vertrèkke vaan Madame de Maintenon. Of heer bestudeert belaankrieke stökker.

    22 u Lodewijk geit aon taofel mèt de keuninkleke femilie. Es heer veerdig is begief heer ziech nao de salon um de dames vaan ’t hof goojendaag te zègke. Denao trèk heer ziech trök in zie kabbinèt um nog get te klasjenere mèt femilie of hiel gooj bekinde.

    23.30 u Heer geit slaope en dat is ’n openbaar gebäörtenis.

  • Een is een

    Eén is één,
    ene God alleen,
    ene Zaligmaker,
    en anders geen.

    Twee is twee,
    twee stenen tafelen,
    die Mozes sloeg tot wafelen
    ene god alleen, enz.

    Drie is drie,
    drie patriarchen ,
    Abram, Isaak en Jacobus,
    twee stenen tafelen, enz.

    Vier is vier,
    vier Evangelisten
    die de waarheid wisten,
    drie patriarchen, enz.

    Vijf is vijf,
    vijf geboden des Heren,
    die we moeten leren
    vier Evangelisten, enz.

    Zes is zes,
    zes kruiken wijn
    die er op de bruiloft
    te Cana zijn enz.

    Zeven is zeven,
    zeven Sacramenten
    zie wij moeten kennen,
    zes kruiken wijn, enz.

    Acht is acht,
    acht zaligheden
    waar wij naar moeten streven,
    zeven Sacramenten, enz.

    Negen is negen,
    negen vreemde zonden
    die wij stiekem konden,
    acht zaligheden,enz.

    Tien is tien,
    tien geboden des Heren
    die we moeten eren
    negen vreemde zonden,enz.

    Es e keend de kemunie deeg waor groet fies. Of ze ’t noe kóste betaole of neet, d’r woort gefees. Dèks heurde me ‘ne monikaspeuler in um saoves de boel aon de geng te kriege, mer zoonder monika lökde dat ouch wel. Ein vaan de leedsjes die daan gezoonge woorte en abseluut debij hoorte waor “Een is een”. Me voont dat vreuger sjijns hiel stiechtelek. Meh ’t bleef netuurlek neet bij stiechteleke leedsjes. Es ze begóste te zinge vaan

    “Triene wat höbste e plat geziech tralalalala, me zuut pardjen gein naas aon diech, tralalallala”

    daan waor de ruizing neet wied weg want daan waor al de nudegen alcohol door ’t keelgaat verdwene.
    Trök nao ’t leedsje!
    Volgens Harrie Franken, dee volksmeziek, volksdanse en volksleedsjes oet de Kempen oonderzeuk heet en e hiel arsjief devaan aonlag, tuine aw handsjrifte en aw drökke aon tot dit leedsje toch minstens trökgeit tot de 16e iew. ’t Is verspreid euver e groet deil vaan Europa: vaan Griekeland tot Bretagne, vaan Italiê tot Denemarke. Mer neet alle versies zien geliek! Milledie en wäörd zien hei en dao door de lui nao eige inziech aongepas.
    In Braobant weurt dit leedsje ouch gezoonge en is d’n titel neet
    “Een is een “
    mer dao neump me ‘t leedsje
    ” ’t Lied der getallen”.

  • Ein twie dao – Menneke, menneke

    Ein/ twie/ dao/
    Viele/ viele/ vao/
    Viele/ viele/ viele/ viele/
    Viele/ viele/ vao/
    De boer/ dee kaan/ gein twinteg/ tèlle/
    twinteg/ stoon/ ‘rs/ dao!

    Menneke/ menneke/
    boe geis/ te nao touw/
    Iech/ gaon nao/ mie vruike/ touw/
    Wèdde/ veur/ e tönneke/ wien/
    Tot/ dit/ zestien/ sjrepkes/ zien?

    Dit is e späölselke boe bij sjrepkes op e stök pepier gezat woorte. Denao tèlde me de sjrepkes en vergeleek de oetkoms mèt wat in ’t veerske stoont.

  • En ’t huidvleis vaan de boer

    En ’t huidvleis vaan de boer
    en ’t huidvleis vaan de boer
    ’t Zien gekapde pieringe
    en flets ’t tege de moer!
    En ’t huidvleis vaan de boer
    en ’t huidvleis vaan de boer
    ’t Zien gekapde pieringe
    en flets ’t tege de moer!

    Dao besteit nog ‘n aander versie vaan dit leedsje, e bitteke minder netsjes!

    Huidvleis vaan de boer
    Huidvleis vaan de boer
    Gekap mèt snóts en pieringe
    Klets ’t tege de moer.
    Huidvleis vaan de boer
    Huidvleis vaan de boer
    Gekap mèt snóts en pieringe
    Klets ’t tege de moer.

  • En ’t sjoenste boeremeidske

    En ‘t sjoenste boeremeidske
    kos ‘nen daalder
    ‘nen daalder, ‘nen daalder
    En ‘t sjoenste boeremeidske
    kos ‘nen daalder
    ‘nen Daalder kós dat keend!

  • En achter d’n tombo

    En achter d’n tombo
    dao is ’t gebäörd.
    Dao heet Net (Bet) den Daanjel
    Häör humme gesjäörd.

    En ze had gein humme
    ze had geinen draod.
    En toen leep ze zoe mer
    naaks euver de straot.

    Op de Merret gekoume
    dao brachte ze häör in.
    Dao had deender Seegers
    ziene slinger in.

    Deen tombo waor ’t graafmónnumint veur vestingcommandant Ginneraol Destombe(s), in Mestreech beter bekind es de “Stoomp”.
    Wie kump heer aon dee naom “de Stoomp”?
    De gemiddelde wèrkmaan in Mestreech spraok, laos en sjreef gei Frans. Zelfs mèt ‘t Nederlands had heer meujte. Es zoe’e mins ‘ne Franse naom zaog stoon spraok heer ‘m op z’n Hollands oet: dus “Destombe(s)”
    woort oetgesproke es

    “De stoomb”.

    ‘n Aander verklaoring höb iech hei neet veur!
    Destombe(s) waor d’n opvolger vaan Baron van der Capellen¹). Baron van der Capellen is in Mestreech gaar neet bekind, woersjijnelek umtot heer mer anderhaaf jaor vestingcommandant vaan Mestreech gewees is. Destombes storf in 1845.
    Dat mónnumint stoont, boe noe ’t pepierfebrik steit. Later is ‘t verplaots nao ‘t Waldeckpark.
    Op de plek boe dat mónnemint oersprunkelek stoont kaome saoves väöl köppelkes vrije umtot ’t e stèl plekske waor. Vendao de oetdrukking :
    ” ’t Is eine vaan bij (achter) de Stoomp”.
    Dat beteikende tot ’t ’n oonech keend waor of …. tot geine wis wee de pa waor!
    ’t Waor ouch de ‘aofwèrkplek’ vaan Nèt (of Bet) d’n Daanjel. Nèt waor e heurke oet ’t Gräötsje in Wiek. Ze waor de dochter vaan ‘nen awwen Oosgenger.
    ‘ne Kier had Nèt ruizing gekrege met eine van häör klante. Dee had zoe aon häör kleier getrokke tot Nèt verrete en versjäörd op hoes aon góng. Deender Seegers kaom häör tege op de Merret en brach häör nao ’t pelitiebureau umtot ze oonzedelek gekleid waor.
    Op dees gebäörtenis woort al gaw e leedsje gemaak. Es milledie naom me ‘nen aria oet ‘nen opera: “Wandern ach wandern” oet d’n opera “Der Rattenfänger von Hameln” vaan Neuendorff. hei-oonder te hure, gezoonge door Fritz Wunderlich.


    Umtot deen opera in 1880 op Broadway New York in première góng zal ‘t leedsje vaan nao 1880 zien.
    Welke deender Seegers is noe de hooffiguur oet dit leedsje?
    In 1881 is ‘nen hoofagent, deender Seegers, gestorve. In e gezètteberiech oet 1891 weurt ouch ‘ne Seegers geneump. ‘t Zouw dus eine vaan die twie gewees kinne zien!

    Dao besteit nog e couplètsje vaan dit leedsje, meh iech bin neet zeker devaan of ’t wel origineel is. ’t leedsje zouw heimèt kinne beginne. ’t Geit zoe:

    En boe is dat meidske?
    En boe is dat keend?
    En achter d’n tombeau
    Dao is ze gewees! ²)

    Dat zouw daan ’t ierste couplètsje gewees mote zien

    Bronne:
    ¹) “MestreechOnLline” Forum ingebrach door ‘ne zekere “Pier”. Lang is aongenome tot Baron DesTombes d’n opvolger waor vaan Ginneraol Dibbets. Dit sjijnt dus neet zoe gewees te zien. Dao zaot anderhaaf jaor tösse tot Baron van der Capellen ‘t hei veur ‘t zègke had.
    ²) Pierre Meertens

  • En Anna zat op de blauwe steen

    En Anna zat op de blauwe steen
    blauwe steen, blauwe steen
    En Anna zat op de blauwe steen
    blauwe steen

  • En boeveur zouwe veer treure

    En boeveur zouwe veer treure
    Calvarie is zoe groet.
    Vaan achter mèt twie deure
    Vaan väöre mèt ’n poort.

    En boeveur zouwe veer treure
    Calvarie is zoe groet.
    Vaan väöre mèt twie deure
    Vaan achtere mèt ’n poort.

    En boeveur zouw iech treure
    Iech höb nog geine maan.
    Deen tied dee kin nog koume
    Dat iech treure kaan.

    Op de Zabstraot laog Calvarie of Klevarie, wie me ouch zag.
    In ’t gebouwecomplex laog oonder aandere e hospitaol. ’t Had ‘n apaarte aofdeiling veur kraanke mèt ’n besmetteleke krenkde en veur kraanke, die geistelek neet in orde waore.
    Ouch waor dao e gestiech, boe aw mennekes en aw vruikes verzörg woorte. Die luikes zaote, es bezeuk kaom en es ze neet bèdlegereg waore, in ‘ne zedeleer op ’n rij nevenein in ‘ne zaol. In de veerteger jaore vaan de 20e iew woort dat nog zoe gedoon!
    Manne en vrouwe woorte op Klevarie strik gesjeie gehawwe: de manne op mannezaole, de vrouwe op vrouwezaole. Zoe kós ’t veurkoume totste, es getrouwd koppel, de lèste jaore neet same kós doorbringe.

    Hei-oonder zeet geer ‘ne foto oet 1934 vaan de vrouwezaol. Klevarie vrouwenzaal 1920

  • En daan goon veer um nao tante Nelleke

    En daan goon veer
    um nao tante Nelleke.
    Dao drinke veer e pötsje beer.
    Dao höbbe veer al väöl plezeer.
    En die deit dao sókker in,
    die deit dao sókker in.
    Al in ’t beer, al in ’t beer.
    En deit dao sókker in ’t beer.

  • En daan löp heer door de Staat

    En daan löp heer door de Staat
    En daan tik heer ziech ’n plaat
    Tiralala, tiralala, tiralala.

    Ziech ’n plaat tikke = get stoms doen

  • En dan hebben zij een paar laarzen aan

    En dan hebben zij
    een paar laarzen aan.
    En van achteren
    een paar sporen draan.
    En aan zijn broek
    een rooje bies.
    En het is een zwijneboel
    en anders niets.
    Het is wat moois
    zoals je ziet.
    En ’t is een zwijneboel
    en anders niet.

    De oersprunkeleken teks waor neet:

    “t is een zwijneboel en anders niet”
    meh
    “en een lus van onderen voor het verlies”.

  • En de bis vaan miech

    En de bis vaan miech
    en de blijfs vaan miech
    en de bis vaan miech allein ! (2 kier)
    Mama, papa,
    zèt noe de besjuut mèt muiskes klaor.
    Mama, papa, d’n oejevaar is dao.

  • En de pestoer dee had ’n geit geslach

    En de pestoer dee had ’n geit geslach
    geit geslach, geit geslach.
    Heer had ze in ’t zaajt gelag
    al vaan de pestoer zien geit.
    En zjiemla ……….

    En de pestoer zien geit had einen ujer
    einen ujer, einen ujer
    En ’t waor de pestoer zienen touwbaksbugel
    al vaan de pestoer zien geit.
    En zjiemla ………..

    En de maog en de maog die waor neet gek
    waor neet gek, waor neet gek
    Zie stool ziech e stök veur häöre bek
    al vaan de pestoer zien geit.
    En zjiemla ……….

    En de köster dat waor ‘ne maan
    ‘ne maan, ‘ne maan
    Dee pakde wat heer pakke kaan
    al vaan de pestoer zien geit.
    En zjiemla ……….

    De mèssendeenders mèt z’n vere,
    mèt z’n vere, mèt z’n vere.
    Die ginge vaan ’t vleis perbere
    al vaan de pestoer zien geit.
    En zjiemla ……….

  • En dee gei huidvleis lös

    En dee gei huidvleis lös, dee krijg gepeersde kop.
    En v’r vare mèt Anna Fransen de Houtmaos op.
    En dee gei huidvleis lös,
    dee it gepeersde kop.
    En daan goon v’r mèt d’n omnibös
    de Houtmaos op.

  • En dee neet veur de keuning seert

    En dee neet veur de keuning seert
    dee krijg ziene baard
    vol sjroep gesmeerd.
    Tralalalalalala.

  • En Driekske span d’nen os mer aon

    En Driekske span d’nen os mer aon
    mörge goon v’r vare.
    Driekske span d’nen os mer aon
    mörge goon v’r vare.

    Vreuger bestoont ’n aajd gebruuk. Eigelek waor ‘t miejer e soort vaan volksgeriech, ‘ne charivari, boe de gemeinsjap de plaots innaom vaan de rechter. Wat doog me en wie góng dat in zie wèrk?
    Bij de lui, die op de ein of aander meneer dinger doge boe-aon aander inwoeners ziech sjaggerneerde woort, in ‘t gunstegste geval, ‘ketelemeziek’ gemaak.
    Daan houwde me op alles wat mer hel geluid maakde: op wasbrete, flesse, ketele enzoewijer. ‘Ketelemeziek’ waor neet aongenaom veur de oere, die doge d’ch pijn nao zoe konzèr!
    Miestal woort ‘t touwgepas bij houwelekskwesties. Hei in Zuid-Limburg hètde dat gebruuk in ‘t ei dörp toete, in de aander plaots spraok me vaan vare, rammele of hule. In Eijsden, Breust enz.  woort  ’t “pelte” geneump. Tot in de zesteger jaore woort ’t in iere gehawwe!
    In Belsj kós me dat versjijnsel ouch en dao spraok me miejer vaan “d’n os rije”. Es beveurbeeld ‘ne wedemaan of ’n wedevrouw góng trouwe mèt iemes dee noets getrouwd gewees waor, daan hadste de póppe aon ‘t danse. Want daan woort in de ouge vaan de aander inwoeners iemes oonttrokke aon d’n houweleksmerret door lui die al ins ‘n vrouw of ‘ne maan gehad hadde. Daodoor bleef veur de jäög minder käös euver riddeneerde me.
    Vaanaof d’n ierste roop in de kèrk, (zoe woort vreuger ‘t veurgenome houwelek bekind gemaak), woort gevare, getoet, gerammeld of gehuuld: dus ‘ketelemeziek’ gemaak.
    Dat woort ederen daag veur de trouwlöstege hun deur gedoon door de (jong) naobers vaan beveurbeeld zoe’ne wedemaan of zoe’n wedevrouw. De trouwlöstige kóste die ‘sernaad’ aofkoupe mèt beer, sterken draank of cent um draank te koupe. Väöl broedspare gaove touw, allein al um vaan ‘t lewej aof te zien.
    Zoe konzèr haolde dèks de gezètte umtot ziech daobij oongeregeldhede veurdege! In “De Nieuwsbode” vaan 2 mei 1886 steit beveurbeeld ’n artikel euver ’t verkriege vaan “huulbeer” in ’t pläötske Euverum bij Gölpe.
    In euzen tied kump ‘t haos neet mie veur tot ‘ketelemeziek’ gemaak weurt. In Mheer waor Hub vaan Proemeren in 1987 eine vaan de lèste slachoffers vaan ‘t “hule”. Heer heet ‘t euverigens mèt plezeer aofgekoch!
    Geer vraog uuch mesjiens aof boe dat gebruuk vaandan kump! Nao ’t sjijnt zouw ’t iewe geleie in Tirol en Stiermarken oontstande zien. ‘t Waos e soort aofweer tege demone, opgerope door de geis vaan de gestorve maan. Dee wouw veurkoume tot zien vrouw veur d’n twiede kier zouw trouwe. ‘t Is nao Nederland euvergewejd, boe ’t gebruuk flink veraanderd woort en neet altied eve fiengeveulig woort touwgepas.

    Es geer nao d’n teks vaan ‘t leedsje kiek zeet geer stoon:
    Driekske span dienen os mer in, mörge goon veer vare!
    Deen teks bevat ’n waarsjouwing tot mèt ‘ketelemeziek’ begós zouw weure!
    Umstreeks 1910 góng Johannes Hendricus (Driekske) Habets, de petere vaan de pa vaan mien vrundin, veur d’n twiede kier trouwe. Heer waor wedemaan en woende op Aajd Caberg. Dit leedsje is toen gezoonge.
    Of Driekske e tönneke beer aon de naobers gesjoonke heet is neet bekind. Volges mien vrundin waor heer dao eigelek te nej veur!
    Nog eve dit: es dee trouwlöstege ‘Zjeng’ hètde zóng me netuurlek ‘Zjengske”!

    Bronne:
    Proofsjrif vaan H. Thewissen oet 2005
    “Nederlandsche Volkskunde” vaan Jos Schrijnen (1930) deil 1,

  • En este doed bis

    En este doed bis greujt d’ch
    graas op diene boek
    Zoe’ne groete stroek,
    zoe’ne groete stroek!
    En este doed bis greujt d’ch
    graas op diene boek
    Zoe’ne groete stroek!

  • En in de Staat dao steit ’n juffrouw

    En in de Staat dao steit ’n juffrouw
    En die dreug ‘ne reiperok.
    En de kuper steit de neve,
    En dee houwt häör bove drop

    Drei cent ‘ ne reiperok
    Mörge sleit de boter op.
    En euvermörge ins zoe breid
    Tot ‘r tege häör kute sleit

    In de Groete Staat moot in de 19e iew ‘ne boterhandel gelege höbbe. De juffrouw oet dit leedsje waor de vrouw of de dochter vaan d’n eigeneer. Dit steit te leze in ‘ne breef oet 1941, gesjreve door ‘ne notaris oet Nuth (oonderaon te bekieke) aon Harie Loontjens.
    Harie waor ’n bekinde figuur. Heer maakde leedsjes, gediechte en sjreef leuke stökskes in de gezèt ónder de sjuilnaom “Nikkelake”. Ouch heet heer op de radio ‘nen tied e programma gehad euver de streektaole.

    In de “Opregte Maastrichter Almanak” vaan 1858 steit e leedsje mèt d’n titel “De Reipe Rúk”. Dat heet 15 couplètte en weurt gezoonge op de wijs vaan “Den Aoker Blommekeel”.¹)
    ‘t Ierste couplèt in origineel spelling geit zoe:

    Zes cents kos yne reiperok,
    Tra-la-la-la;
    Mer meurge sleit de boter op,
    Tra-la-la-la;
    Euver meurge nog ins zoe breid,
    Tra-la-la-la;
    Dat het tegen de hoezer sleit,
    Tra-la-la-la.

    Deen teks liek erg väöl op ‘t twiede stökske vaan ‘t leedsje “In de Staat dao steit ‘n juffrouw”.

    ‘ne reiperok=’nen hoepelrok        ‘ne kuper=eine dee tonne maakde

    Bron:
    ¹) Broeder Ananias “Kinderleedsjes”  blz 82

    Stök oet de breef aon Harie Loontjens:Brief-notaris-Nijst-1941-bijgesneden

  • En jij moet niet zo draaien

    En jij moet niet zo draai-en
    Jij moet niet zo schuddelen met je gat
    Anders komen de kraai-en
    en die pikken jou al in je gat
    En wie niet draaien wil
    en die staat maar stil
    En wie niet draaien wil
    en die staat maar stil
    En jij moet niet zo draaien
    Jij moet niet zo schuddelen met je gat
    Anders komen de kraaien
    en die pikken jou al in je gat

    Dit is ouch weer zoe seldaoteleedsje.
    ’t Is oet d’n tied tot Mestreech nog e Hollands garnizoen had.
    Die Hollandse piotte vierde vastelaovend mèt de Mestreechtenere en zónge daan hun eige seldaoteleedsjes. Zie kóste jummers gei Mestreechs. In aander garnizoensstei woorte die seldaoteleedsjes ouch gewoen gezoonge, zoonder carneval
    Me kós in deen tied in Mestreech nog gein gekoze carnevalsleedsjes wie noe. Dat is pas begós in 1946.
    De inwoeners vaan Mestreech naome de seldaoteleedsjes euver en veer zinge ze tot op d’n daag vaan vendaog.
    ’t Gekke is tot dees leedsjes noe allein nog mer bekind zien in Mestreech en haos neet mie in aander vreuger garnizoensstei. Dat höbbe veer te daanke aon de vastelaovend.
    Euveregens zaoge de geisteleke neet gere tot de Mestreechtenere vastelaovend vierde. Es veer kieke nao d’n teks vaan “En jij moet niet zo draaien” steit drin: “anders komen die kraaien”.
    “Kraaien” is mesjiens ‘ne sjeldnaom veur geisteleke, wie ouch wel ins oonierbiedig “zwartrokke” gezag weurt of in ’t Frans de lui “corbeaux” zagte tege de keplaon of pestoer.¹)
    ‘ne Mestreechse geistelek, dee in Fraankriek zien parochie gehad heet, vertelde miech tot heer in ‘t begin vaan ziene Fransen tied get zoe vreemp gevoonde had! Es heer in ‘t dörp leep waore lui die e speciaol geluid maakde es heer langs leep: zoe vaan ”Krrr, Krrr, Krrr” zjus of ze ‘ne krej naodoge! Later heet heer begrepe tot ze op zoe’n meneer häöm eigelek oetsjelde!
    ‘nen Twieden oetlègk zouw kinne zien tot mèt “kraaien” doejegrevers bedoeld woorte. Dao zag me in ’t Mestreechs ouch “krejje” tege.
    Lès waor iech bij ’n discussie boe me ziech enselde of die “krejje” noe geisteleke of doejegrevers waore!
    ’t Mysterie is neet gans opgelos mèt d’n oetlègk tot ‘t ‘geisteleke’ zouwe zien, want die “pikke neet in de gaat”, woort door iemes opgemerk. Geliek heet heer, meh ‘doejegrevers’ kinne d’ch ouch neet in de gaat pikke! Dat kin ‘ne krej wel en dee vogel zouw in dit leedsje veur get anders kinne stoon. De maotsjappeleke situatie vaan de gewoenen arbeider leet ’t in deen tied (19e iew) neet touw tot heer ziene kritiek leet hure.
    En de kins dee vogel in dat gaat laote pikke meh …. in weze get gans aanders bedoele! Get, watste neet hèlop dorfs te zègke! Beveurbeeld dit:
    “Lui, veer stoon hei noe wel vastelaovend te viere, meh pas op, es de pestoer ’t zuut biste de klos. Dee heet dat neet gere en daan krijgste mesjiens niks mie vaan de chariteit of biste de bäönsje kwiet”.
    Veur de eige veiligheid woort dee kritiek in ’n aander jeske gestoke !
    En wat dee geistelek in de zesteger jaore in Fraankriek mètmaakde, vin iech toch wel get in die riechting wieze! Die lui doge in weze ’t zelfde es de Mestreechteneer.
    Fraankriek is neet Mestreech, meh toch!
    ’t Zouw neet raar zien es dit seldaoteleedsje oersprunkelek toch wel ‘ne get aanderen teks gehad heet. Wat veur eine, dat is de vraog!
    Iech betwiefel ’t of veer oets nog wel ins gans droet koume. Veer kinne ’t de lui vaan de 19e iew neet mie vraoge en ’t steit nörges besjreve. Mesjiens moot iech zègke: tot noe touw nog neet oontdèk’.

    Bronne:
    ¹)
    Charles Thewissen in “De Limburger” vaan 11 fibberwarie 1966

  • En jongens zoals wij zijn

    En jongens zoals wij zijn, zo zijn er niet veel.
    Krijgt de een een pak slaag, krijgt de ander zijn deel.
    En dan hebben wij veel centjes en dan hebben wij plezier
    en dan drinken wij niks anders dan bier.

    En van je troela, en van je troela, en van je troelalala
    En van je troela, en van je troela, en van je troelalala
    En van je troela, en van je troela, en van je troelalala
    En van je troela, en van je troela, en van je troelalala

  • En jonges gaot opzij

    En jonges gaot opzij
    Vaan Vorst dee kump veurbij
    En heer heet ‘ne wandelstek
    En e piepke in z’ne bek.
    En heer is ouch neet allein
    Want neve häöm löp e zwijn
    En zoe goon ze nao de raod
    in de Begaordestraot
    Sjeel Mieke heet e brèlke
    ’t Is veur ’t hèlke, ’t Is veur ’t hèlke
    Sjeel Mieke heet e brèlke
    Hiep hiep hoera, hiep hiep hoera!

    Dit is e hiel intressant leedsje, gemaak tösse 1908 en 1910. ’t Is e spotleedsje vaan de kathelieke op de socialiste. Die stoonte in deen tied wie kemphäön tegeneuverein. ’t Leedsje geit euver ‘ne mins, dee van Vorst hètde. Wee waor dat noe?

    Van Vorst kaom neet oet Mestreech mer oet Braobant. Heer waor paoter in de orde vaan de cappecijne en in 1895 tot priester gewijd. In 1907 trooj heer weer oet die orde. Heer spande ziech in deen tied in veur de Tilburgse wèrklui en had in Tilburg väöl klaorgekrege veur de SDAP, dus de socialiste. In Mestreech stè̀lde ze häöm daorum aon es propagandis veur die socialiste. Dat waor in 1908.
    Umtot van Vorst zoe fel tege de Kathelieke Kerk waor (neet ’t geluif zelf!), had heer ’t zwoer in ’t conservatief katheliek Mestreech. Op häöm woorte spotleedsjes gemaak die me dèks aofdrökde in e katheliek bleedsje dat “de Bessem” hètde. Dat versjeen oongeregeld, oongeveer 3 kier per maond. Op 8 jannewarie 1910 stoont ’n artikel in ’t blaad tot Van Vorst oet de socialistiese partij waor gegoejd. Dat kaom o.a. umtot Van Vorst persoenelek ouch nog e blaad had opgeriech “De Kruisspin” geheite, boe-in heer erg te kier góng tege de misstande in de maotsjappij en de, in zien ouge, ‘priesterhiersjappij’.
    Dit leedsje “En jonges gaot opzij” is zoe spotleedsje, mer in de Bessem heet ’t bij mie wete neet gestande.
    ’t Is gemaak nao aonleiing vaan ’n vergadering vaan de roeje, dus de socialiste, in de Begaordestraot. Miestal waore die vergaderinge op zoondag. Alle deilnummers aon die vergadering lepe daan in optoch door de Groete Staat um zoe ’t Vereinegingsgebouw, “ ’t Volkshuis”, in de Begaordestraot te bereike. Dat waor bij hun zoe de gewoente.
    Dao heet m’ch iemes verteld tot häör sjoenma es joonk meidske altied mèt e paar vrundinne in de Groete Staat daonao stoont te kieke. En hiel dèks slote zie aon achter de stoet en um de roeje te peste zónge zie daan dit leedsje.
    Van Vorst weurt hei-in neet zoe fiengeveuleg besjreve, wie tot geer höb kinne hure.
    Wee die bewuste sjeel Mieke mèt ’t brèlke waor, höb iech neet kinne achterhole.’t Waor neet zien vrouw, want heer waor ouch getrouwd. Zien vrouw hètde Helena Mumsen.
    Vaan Vorst is tot 1910 in Mestreech gebleve. Toen heet me häöm oet de Socialistiese Partij gegoejd, heer waor neet mie te handhave umtot heer te väöl weerstand opreep. In 1927 is heer es köster vaan ’n kèrk in Paries gestorve. Ei klei vreemp detail: Heer dreef ouch e klein winkelke boe me lektuur en nao ’t sjijnt, lingerie kós koupe. Lektuur kin iech m’ch veurstèlle, lingerie get minder!
    Hei-oonder zeet geer ‘ne foto vaan Hendrikus Johannes van Vorst en vaan ’t bleedsje “De Kruisspin”.

     

    1707_Hendrikus_Johannes_van_Vorst

    1707_De–Kruisspin

    Bronne:
    – Awwer Mestreechtenere vertèlle tot ze dit vaan hun awwers gehuurd höbbe
    “Thuis in Brabant” Personen
    “Biografisch Woordenboek van het Socialisme en de Arbeidersbeweging in Nederland” (BWSA)
    “De Bessem” 8 jannewarie 1910, Artikel
    “De Bessem” 8 mei 1909 Publicatie vaan ’t leedsje: “Zeg heb je niet gehoord van van Vorst en van zijn rooie vrienden” op de wijs vaan “De zilvervloot”.

    Zeg heb je niet gehoord van van Vorst, van van Vorst van van Vorst
    En van zijne rooie vrienden!
    Hoe hij met zijn vuil de straten bemorst
    Om de rooien op te winden.
    Maar wij, maar wij
    Wij vegen rij aan rij.
    Wij poetsen elke straat
    Waarlangs dat troepje gaat
    Totdat van Vorst de stad verlaat.(2 kier)

    Maar als dan van Vorst in galop, in galop, in galop
    Maastricht reeds is ontweken.
    Dan moet nog de blauwe vlag in top
    En de rooie gestreken.
    En ’t brood, hoe rood
    Helpt hen niet uit de nood!
    Het bakken moet gedaan
    De rooie kliek eraan,
    Het socialisme naar de maan .(2 kier)

  • En jonges, jonges, jonges wat ’n lol

    En jonges, jonges, jonges,
    wat ‘n lol!
    Mèt Sint Gilis kriege veer
    ‘ne krollebol. (2 kier)

    Sint Gilis ofwel Sint Egidius is de patroenheilege vaan Wiek. Heer weurt aongerope tege de stupe. Es op 1 september ziene fiesdaag gevierd woort mèt ‘ne kèrmes trok gans Mestreech nao Wiek um mèt te viere.
    Dao woort daan ouch e speciaol soort gebak geserveerd:” ‘ne “krollebol”. Dee krollebol waor zoeget wie ‘nen appelebol.

  • En kukelekuuk en de kins m’ch neet

    En kukelekuuk en de kins m’ch neet
    umtot ’t vastelaovend is
    Tralalalalalala
    En de kins m’ch lekker toch neet
    Tra la tra la
    En de kins m’ch lekker toch neet
    Tralala
    Vivajoes koffiedoes
    Vivajas koffiedras
    Hei is m’ne retchepoe
    Hei is m’ne kakkedoe, apoeh!

    ’n Ech Mestreechs leedsje dat altied mèt de vastelaovend gezoonge woort.
    Vreuger leep me, es me oonherkinbaar verkleid wouw zien, mèt e kössteek euver de kop en e lake euver de res. Lakes en kössteke had me (miestal) in hoes. E pekske koupe waor al get kosbaarder en kóste väöl lui neet betaole. Zoe lake en kössteek had trouwes zien veurdeile: me kós vrun en bekinde ins flink de woerheid zègke zoonder tot ze wiste wee ze veur ziech hadde.
    Wie aajd ’t leedsje is, is oonbekind. Wel kint geer hure tot ’t ierste deil vaan ’t leedsje de milledie heet vaan: “Veer höbbe gezoonge en niks gehad” en ’t twiede deil trökgrip op “Veer höbbe de mode gevoonde”.

    Wèlt geer get miejer eite euver ’t woord “retsjepoe of retchepoe”? Klik op de link en lees daan d’n oetlègk bij Rijaloet wagel.

  • En laat de boel maar waaien

    En laat de boel maar waaien
    want we hebben geen verdriet
    En we hebben geen verdriet
    En laat maar waaien.

  • En laot häör mer loupe

    En laot häör mer loupe
    en laot häör mer goon.
    Die flemp is bezope
    die kin neet mie stoon.

    En laot häör mer loupe
    en laot häör mer goon.
    Die flemp is bezope
    die kin neet mie stoon.

    In ’t leedsje weurt gezoonge euver ’n ‘flemp’. Dat is zoeget wie ‘e gek vrouwmes’. Ouch woort wel ins gezag ’n ‘febriksflemp’ es me meinde tot de vrouw vaan minder nette lui waor.
    In ’t Rienland kinne ze ’t woord ‘Flimp’ wat ouch ‘gek vrouwmes’ beteikent.

  • En laote veer ‘ns hure wat de wijsvrouw zeet

    En laote veer ‘ns hure
    wat de wijsvrouw zeet
    De wijsvrouw zeet,
    de wijsvrouw zeet.
    En laote veer ‘ns hure
    wat de wijsvrouw zeet
    De wijsvrouw zeet jao jao.

  • En laote veer hei neet blieve stoon

    En laote veer hei neet blieve stoon
    Laote veer nao de Piele goon
    En laote veer hei neet blieve stoon
    Laote veer nao de Piele goon
    En bij de Piele, bij de Piele
    Bij de Piele op d’n trap (in de Grach)
    Höbbe veer zoe’n lol gehad.

    Iech bin neet drachter gekoume welke kaffee gemeind is mèt “De Piele”. Iech kin in Mestreech wel ‘ne “Piele”, de “Piele Hameleers” meh dee had geine kaffee …..

  • En op de Amsterdamse brögk

    En op de Amsterdamse brögk
    Dao ligke de meidskes
    op hunne rök
    En dao kinne veer fietse
    En dao kinne veer fietse
    Wat e gelök.

  • En tot ’t vastelaovends is

    En tot ’t vastelaovend is
    houwe veer,
    houwe veer
    En tot ’t vastelaovend is
    houwe v’r op die kis.

  • En v’r höbbe ‘ne moneka gevaange

    En v’r höbbe ‘ne monika gevaange
    Vaan tra-la van tra-la
    Five-joes-joes-joes
    Five-jas-jas-jas
    ’t Is Murjenneke poes.

    Dit is e späölselke boebij de kinder in ‘ne krink roondhuppele en ziech bij de hand vashawwe. Bij “Murjenneke poes” goon ze op de huukskes zitte.

  • En vaan de hoonderd nog gein tien

    En vaan de hoonderd nog gein tien
    höbben ‘ne kerp, höbben ‘ne kerp
    en vaan de hoonderd nog gein tien
    höbben ‘ne kerp oets gezeen.

    D’n awwerdom vaan ’t leedsje is neet bekind.
    De milledie kump vaan e bekind franstaoleg leedsje “Si tu veux faire mon bonheur Marguerite”.

  • En veer goon nog neet nao hoes

    En veer goon nog neet nao hoes
    nog lang neet, nog lang neet
    en v’r goon nog neet nao hoes
    want vaajer is neet thoes.

    Boe is ‘r dan nao touw?
    Nao Wolder, nao Wolder.
    Boe is ‘r daan nao touw?
    Nao Wolder mèt z’n vrouw.

    Wat heet heer dao gezeen?
    Sjoen meidskes, sjoen meidskes.
    Wat heet heet dao gezeen?
    Sjoen meidskes vaan Mestreech.

    Wat heet heer dao gehad?
    Zjenever, zjenever.
    Wat heet heer dao gehad?
    Zjenever met cógnac.

    En al waor mie vaajer thoes,
    daan gónge v’r neet,
    daan gónge v’r neet,
    En al waor mie vaajer thoes,
    daan gónge v’r neet nao hoes.

    Dinkelek is de vaajer oet ‘t leedsje nao de kèrmes in Wolder. De kèrmesse in d’n umtrèk vaan Mestreech hadde ‘n groete aontrèkkingskrach op de Mestreechtenere. Dat waor ouch wel te begriepe want um ziech te ammesere waore de lui aongeweze op dit soort fieste. Dao kaom ouch nog ins bij tot in de dörpe de accijnze op alkohol lieger laoge es in Mestreech en e dröpke of e cógnacske dus e paar cent goojekouper kós zien.
    Wolder (of Wilre) is tot 1920 zelfstandig gewees. In dat jaor woort ‘t door Mestreech geannexeerd, ingepik zègke die vaan Wolder.

    Dit is e leedsje dat op miejer plaotse gezoonge woort, al gónge ze daan neet nao Wolder wie in Mestreech!

  • En vooruit Merie

    En vooruit en vooruit en vooruit Merie
    Sjiet ‘ne keutel en dans neet mie.
    En vooruit en vooruit en vooruit Merie
    Sjiet ‘rs daan mer twie.
    Annemerie, sjiet ‘ne keutel en dans neet mie.
    Annemerie, sjiet ‘ne keutel en dans neet mie.
    En vooruit en vooruit en vooruit Merie
    Sjiet ‘ne keutel en dans neet mie.
    En vooruit en vooruit en vooruit Merie
    Sjiet ‘rs daan mer twie.

    De nette versie vaan dit leedsje stoont op 19 miert 1882 in ’t Hollands in de “Nieuwe Tilburgsche Courant”.
    Wienie me ’t hei in Mestreech is goon zinge is neet bekind.

  • En wat staat er in die wei

    En wat staat er in die wei?
    Een allerschönste boom.
    Boom al in die groene weide.
    Schöne schöne schöne smeerling, schöne smeerling sasa
    Schöne schöne schöne smeerling, schöne smeerling sasa.

    En wat zit er aan die boom?
    Een allerschönste tak.
    Tak al aan die boom, boom al in die groene weide.
    Schöne schöne schöne smeerling, schöne smeerling sasa
    Schöne schöne schöne smeerling, schöne smeerling sasa.

    En wat zit er aan die tak?
    Een allerschönste twijg.
    Twijg al aan de tak, tak al aan de boom
    Boom al in die groene weide.
    Schöne schöne schöne smeerling, schöne smeerling sasa
    Schöne schöne schöne smeerling, schöne smeerling sasa.

    En wat zit er aan die twijg?
    Een allerschönste blad.
    Blad al aan de twijg, twijg al aan de tak,
    Tak al aan de boom, boom al in die groene weide.
    Schöne schöne schöne smeerling, schöne smeerling sasa
    Schöne schöne schöne smeerling, schöne smeerling sasa.

    En wat zit er aan dat blad?
    Een allerschönste nest.
    Nest al op het blad, blad al aan de twijg,
    twijg al aan de tak, tak al aan de boom,
    boom al in die groene weide.
    Schöne schöne schöne smeerling, schöne smeerling sasa
    Schöne schöne schöne smeerling, schöne smeerling sasa

    En wat zit er in dat nest?
    Een allerschönste ei.
    Ei al in het nest, nest al op het blad,
    blad al aan de twijg, twijg al aan de tak,
    tak al aan de boom, boom al in die groene weide
    Schöne schöne schöne smeerling, schöne smeerling sasa
    Schöne schöne schöne smeerling, schöne smeerling sasa.

    En wat zit er in dat ei
    Een allerschönste jong
    Jong al in het ei, ei al in het nest,
    nest al op het blad, blad al aan de twijg,
    twijg al aan de tak, tak al aan de boom,
    boom al in die groene weide.
    Schöne schöne schöne smeerling, schöne smeerling sasa
    Schöne schöne schöne smeerling, schöne smeerling sasa.

    En wat zit er aan dat jong?
    Een allerschönste veer.
    Veer al aan het jong, jong al in het ei,
    ei al in het nest, nest al op het blad,
    blad al aan de twijg, twijg al aan de tak,
    tak al aan de boom, boom al in die groene weide.
    Schöne schöne schöne smeerling, schöne smeerling sasa
    Schöne schöne schöne smeerling, schöne smeerling sasa.

    En wat zit er aan die veer?
    Een allerschönste punt.
    Punt al aan de veer, veer al aan het jong,
    jong al in het ei, ei al in het nest,
    nest al op het blad, blad al aan de twijg,
    twijg al aan de tak, tak al aan de boom,
    boom al in die groene weide.
    Schöne schöne schöne smeerling, schöne smeerling sasa
    Schöne schöne schöne smeerling, schöne smeerling sasa.

  • En wee de pes in heet

    En wee de pes in heet
    stik z’ne vinger mer ins op.
    En wee de pes in heet
    stik z’ne vinger mer ins op.

  • En Wieske mós ins piese

    En … Wieske, Wieske, Wieske
    mós ins piese, piese, piese
    op d’n ummer, op d’n ummer.
    En … Wieske, Wieske, Wieske
    mós ins piese, piese, piese
    op d’n ummer, veur de deur.
    En d’n ummer dee waor vol
    en eus Wieske had zoe ’n lol.
    Van je tra-la-la-la-la-la-la-la-la-la.
    En d’n ummer dee waor vol
    en eus Wieske had zoe’n lol.
    Van je tra-la-la-la-la-la-la-la-la-la.

  • En zeve gölle in ’n tuut

    En zeve gölle in ’n tuut
    en zeve gölle in ’n tuut
    tot ’t niemes zuut
    Leve de vot vaan Sjana,
    leve de vot vaan Sjana
    Leve de vot vaan Sjana
    ha-ha-ha

    De Spekslachter Johannes Petrus Heunders, gebore in 1847, gestorve in1914, woende umstreeks 1885 oppe Merret.1) Heer waor getrouwd mer volges de euverlievering naom heer ’t noe en daan neet zoe nej mèt d’n houweleksen trouw.
    ‘ne Kier had heer ’n affair mèt ’n zeker Sjana. Pie waor mesjiens get oonveurziechtig gewees en wat gebäört? Sjana raakde in verwachting. Of Pie toen niks mie vaan ziech leet hure, dat is neet bekind. Wat wel bekind is, is dat Sjana op hoeg pu nao de Merret trok um Pie de oere te wasse. Zie begós in de winkel, boe alle klante bij waore, te sjendaole. Pie sjrok ziech ’n oongelök en umtot heer neet wouw tot zien vrouw get zouw merke en de klante dat alles zouwe mètkriege bedach heer wie heer de sjellende Sjana zoe gaw meugelek de deur oet kós kriege. Stief vaan de zenewe sjnapde heer ziech ’n pepèrre tuut, deeg ‘ne greep in de geldlaoj en duide die cent in de tuut. Dat waor volges de euverlievering 7 gölle. Sjana kraog die tuut in häör han geduid en Pie wèrkde Sjana de deur oet.
    Dat heet Pie geweite! Dit verhaol góng es e loupend vörke door Mestreech. En Mestreechtenere zouwe gein Mestreechtenere zien es hei neet op gesjamp woort!
    Zoewèl op Sjana es op Pie woort e leedsje gemaak, door wee weite veer neet. Kiek mer veur ’t leedsje op Pie nao “Pie Heunders wat höbstiech lekker weurs”.
    En Sjana häör vot woort bezoonge in “En zeve gölle in ‘n tuut”.
    Neet allein door häör tiedgenote, nein, veer doen dit nog altied ! Al 125 jaor laank.
    Wie ’t mèt Sjana is aofgeloupe weite veer neet.

    Dao is nog ‘nen twieden oetlègk euver ‘t oontstoon vaan ’t leedsje euver de vot vaan Sjana!
    Lobina vaan kaffee “Zeezicht” vertèlde m’ch ‘n aander verhaol.
    Häören ampa, Jozef Raemaekers, heet häör ‘t leedsje gelierd en heer had de volgenden oetlègk debij:
    Op de Boschstraot waore vreuger väöl kaffees. Nao ’t werk op ’t febrik droonke de wèrklui ziech eine veurtot zie op hoes aon gónge. Noe waor dao ‘ne kaffee boevaan de bazin Sjana hètde en die Sjana sjeen ’n geweldege sjoen achterwerk te höbbe .
    De wèrklui kaome gere dao, ouch al umtot ze dao kóste póffe! Es ze hunne kèzjem bij ziech hadde waor ’t loentuutsje miestal leeg es ze op hoes aon gónge.
    Hun vrouwe waore raozend es maanleef mèt e leeg tuutsje thoes kaom. Hiel väöl vrouwe zagte hunne maan daan de wach aon!
    Daorum perbeerde väöl wèrklui te póffe um de betaoling oet te stèlle. Es ’t de klante gelök waor um te póffe daan kloonke ze drop en zagte: “Op de vot vaan Sjana”. Sjana sjreef ’t op de lat en zie gónge neet mèt e leeg loentuutsje nao hoes touw.

    Nog get euver zeve “gölde in ’n tuut”, neet ’t leedsje meh get aanders!
    Keplaon Sarton vaan de Sint Matheis preekde in 1891 vaanaof de preekstool tot de wèrklui neet zoe oontevreie móste zien! De loene waore neet zoe slech, vaan eine gölde per daag kós me leve mèt 5 persoene en ouch nog spaore!
    De vrouwe in zien parochie waore raozeteg. Dus e gezin vaan maan, vrouw en 3 kinder kós vaan eine gölde per daag leve en ouch nog spaore !!!!!
    Väöl vrouwe woorte nao dees wäörd door hunne maan betiech, tot ze de cent verkwisde want menier keplaon zag tot dat wel kós. Veurtot heer die oetspraok deeg woort keplaon Sarton door de vrouwlui op han gedrage umtot heer altied zoe vruntelek waor.
    Denao vroge ze häöm of heer hun ins wouw veurdoen wie me vaan die cent kós roondkoume.
    Sarton kraog de bijnaom “de gojekoupe keukemaog”(de goedkope keukenmeid) 2)

    1) Bron vaan de geboortedaotum en ’t addrès vaan Pie Heunders : “Boekèt Mestreech” door Lou Spronck en Flor Aarts.
    2) “Een kwart eeuw van strijd” door G.H. Pieters blz.78, 79 en 80

  • En zoelang es de lepel in de reurpot steit

    En zoelang es de lepel in de reurpot steit
    daan treure veer nog neet,
    daan treure veer nog neet.
    En zoelang es de lepel in de reurpot steit
    daan treure veer nog neet.

    En zoelang es e gleeske in de kroek blijf stoon
    daan treure veer nog neet,
    daan treure veer nog neet.
    En zoelang es e gleeske in de kroek blijf stoon
    daan treure veer nog neet.

    En zoelang es Calvarie op de Zabstraot steit
    daan treure veer nog neet,
    daan treure veer nog neet.
    En zoelang es Calvarie op de Zabstraot steit
    daan treure veer nog neet.

    En zoelang es Naardes op d’n ölger späölt
    daan treure veer nog neet,
    daan treure veer nog neet.
    En zoelang es Naardes op d’n ölger späölt
    daan treure veer nog neet.

    Dit is ouch noe nog e hiel bekind leedsje. Es veer nao d’n teks kieke valle e paar dinger op:

    -’t Ierste couplètsje is lètterlek oet de Hollandse versie vaan ‘t leedsje euvergenome.
    -‘t Twiede couplètsje is zoe te hure gemaak door ‘ne Mestreechse zjeneverdrinker.
    -’t Derde couplètsje, boe-in de Zabstraot weurt geneump, is zoe Mestreechs es mer kin !
    Es me Endepols maag geluive is dit leedsje
    ” ’n uting vaan Mestreechse vastelaovendsvierders die door Calvarie (ermezörg) oondersteund woorte”.
    Ze kraoge hun geldeleke oondersteuning en gónge daan geliek door nao de kaffee um alles um te zètte in draank. Dat waor in deen tied sjijns de gewoenste zaak vaan de wereld.
    Oet de “Noedkisrede”, die dr. Poels op 12 miert 1917 gehawwe heet, is bekind tot op dat momint 1400 gezinne hun hand ophele bij Calvarie. En Geel (Michaël) Ubachs sprik in zie book “Een eeuw modern kapitalisme” euver ‘1700 einkamerwoeninge’, gein riante oonderkoumes vaan gezinne mèt ‘n struip kinder. Me kin ziech veurstèlle tot door zoe’n touwstande väöl febrikswèrklui hun heil in de kaffees zeukde.

    ’t Veerde couplètsje stoont op 17 december 1965 in “De Nieuwe Limburger” in de rubriek vaan Charles Thewissen. De naom ‘Naardes’ is miech oonbekind. Mesjiens ‘nen ölgerspeuler oet ‘ne kaffee?

    In de zeveteger jaore höbbe de “Zingende Pótsvrouwe” dit leedsje op ‘n plaat gezat en in plaots vaan ’Naardes’ lete zie ‘de Pender’ op zienen ölger speule.
    Jef Penders waor in deen tied dirizjent vaan ‘t koer.

  • Es de boer e paar kloompe heet

    Es de boer e paar kloompe heet,
    Daan is de boer content.
    E paar kloompe mèt get stru d’rin,
    Dat is nao de boer z’ne zin.
    Boer, boer, boer, zègk höbste niks te sjachele?
    Nein, nein, nein, ’t sjachele is gedoon.

    Es de boer e paar zokke heet
    Daan is de boer content.
    E paar zokke mèt e paar kloompe
    Kloompe mèt get stru d’rin
    Dat is nao de boer z’ne zin
    Boer, boer, boer, zègk höbste niks te sjachele?
    Nein, nein, nein, ’t sjachele is gedoon.

    Es de boer e breukse heet,
    Daan is de boer content
    E breukske mèt e paar zokke,
    E paar zokke mèt e paar kloompe,
    Kloompe mèt get stru d’rin
    Dat is nao de boer z’ne zin.
    Boer, boer, boer, zègk höbste niks te sjachele?
    Nein, nein, nein, ’t sjachele is gedoon

    Es de boer e jeske heet
    Daan is de boer content.
    E jeske mèt e breukske,
    E breukske mèt e paar zokke
    E paar zokke mèt e paar kloompe
    Kloompe mèt get stru d’rin,
    Dat is nao de boer z’ne zin.
    Boer, boer, boer, zègk höbste niks te sjachele?
    Nein, nein, nein, ’t sjachele is gedoon.

     

    sjachele=handele

  • Es geer nao Sint Pieter gaot

    Es geer nao Sint Pieter gaot
    Daan moot geer uuch neet versjrikke.
    Ze goeje uuch mèt stein
    De mieste (ge)paord mèt brikke.
    Bijein, bijein,
    Bij Krischer op nómmer ein. (2 kier)

    “Krischer nómmer 1” oet ‘t leedsje laog op de Bleikerij, hoesnómmer 1. ’t Waor ‘nen hiel bekinden danszaol. Me kós ‘m bereike via ‘ne boetentrap. Dao kaome sjijns väöl piotte en ’t góng get wèller draon touw es bij ‘t deftige “Sjeepe Dolhain”, dat ouch op de Bleikerij laog. Later heet de ‘Keuringsdienst voor Waren’ e gebouw neergezat op de plaots, boe “Krischer nómmer 1” gestande heet. Es aondinke aon d’n danszaol kraog ‘t gebouw ‘ne boetentrap. Jaomergenóg is ouch dat gebouw verdwene.
    Op de Bleikerij stoont wijer ‘nen houte frietkraom mèt ‘n dikke medam die de friet maakde . Zie waor allein op zoondag ope.
    ‘n Tuut friet kosde twie cent es de friet boete woorte opgegete. Binne kraogste e ruuske friet op ‘nen teleur veur vief cent.
    Mèt kèrmis stoont diezelfde medam mèt häöre frietkraom tegeneuver Minckeleers.

    Bron:
    “Maaskanttekeningen” dat waor jaore geleie ’n rubriek in de gezèt, dinkelek gesjreve door Fons vaan Hees.

  • Es miene peer

    Es miene peer sjeunmeker weurt
    Daan houwt heer mèt z’n hemerke
    Bove op zie kemerke.

    Es miene peer brikkebekker weurt
    Daan duit heer gans vaan bove
    De brikke in d’n ove.

    Es miene peer kleiermeker weurt
    Daan snijt heer mèt zie sjierke
    Veur miech e sjoen menierke.

    D’n teks kint geer ouch leze in “De Nieuwe Limburger” vaan 3-2-1966.
    Sjarel Thewissen had toen ’n rubriek in de gezèt en de lui kóste häöm aw leedsjes sjikke veur drin te zètte. D’n teks vaan ‘t leedsje is netuurlek väöl awwer es oet 1966!
    Sommege lui zinge ’n milledie die get aofwiek vaan dees wijs.

  • Es Olieslegers doed is

    Es Olieslegers doed is
    Daan kriege veer mesjien
    De hèlf vaan zien duite
    En ouch zie vleegmasjien

    Olieslegers, Olieslegers
    Olieslegers in de loch
    Olieslegers, Olieslegers
    Olieslegers in de loch.

    Jan Olieslegers (Olieslagers), gebore op 14 mei 1883 in Guldenberg, waor ‘ne Belsj. Wie de Fransmaan Blériot in 1909 euver ’t Kanaal waor gevloge, dach Olieslegers: “Dao gaon iech ouch mèt beginne”. Heer koch vaan Blériot e (kepot) vleegmasjien, rippereerde ’t en gaof daomèt väöl demonstratievlöchte. Dat lieverde ‘m ‘ne sjoene cent op: lochvaart waor in deen tied jummers ‘ne groete publiekstrekker!
    Um zoeget apaarts wie e vleegmasjien te zien, kledderde de lui zelfs op de taker! Kiek mer ins nao de foto, dat is ’t vleegmasjien vaan Olieslegers. Geer kint ’t zien aon de nómmer 6 op de start.
    ’t Mestreechs leedsje euver Olieslegers is letterlek euvergenome vaan ’t Hollands leedsje euver häöm. Ik dink tot ’t gemaak is umstreeks 1910.
    Hei-oonder zeet geer Olieslegers stoon bij ziene Bleriot.
    jan+olieslagers

  • Eun deun dip – Öpke döpke reubesöpke

    Eun deun dip
    Kiene kanne kip
    Kiene kanne botermelk
    Eun deun dip

    Öpke döpke
    Reubesöpke
    Öpke döpke knaol
    Moojer heet e nieteköpke
    Vaajer heet e krabbeköpke
    Öpke döpke
    Reubesöpke
    Öpke döpke knaol.

    Eun deun dip is ‘n aoftèlveerske.
    Öpke, döpke, reubesöpke is e späölselke en kin op versjeie menere gespäöld weure:

    1   D’n ierste begint mèt e vuuske op taofel te lègke. Bij eder woord lègk ‘t volgende keend zie vuuske bove drop. Es alle vuuskes opein gestapeld zien trek d’n oonderste zien voes trök um ze vervolges weer debovenop te plaotse. En zoe geit ‘t wijer.
    Miestal indeg ‘t mèt väöl gelach umtot me ‘t späölselke ummer gawwer wèlt doen.

    2   De kinder stoon in e kringske en make vuuskes. Ze laote hunnen doum nao bove wieze. Ei keend geit ‘t kringske nao en pak bij eder woord e duimke vas. Bij ‘t lèste “knaol” perbere ze ziech de han vas te pakke.

    3   De kinder make e kringske mèt veuroet gestoke vuuskes. Eine steit in ‘t midde en tik bij eder lèttergreep mèt zien voes ‘n aander voes aon. Wee d’n tik vaan ‘t lèste “knaol” krijg moot die hand op ziene rögk doen. Wee 2 han op de rögk heet is oet, wee euverblijf krijg te hure: “Diech bis ‘m”.

  • Eus aajd Mestreech is ’n eerds perredies

    Gezoonge door “De Ghesellen van de Sanck” alias “De zingende Pótsvrouwe”
    Soliste: Corrie v.d. Heuvel-Herben en Frans Dizy

    Eus aajd Mestreech is ’n eerds perredies
    Boe kinste sjoener vinde?
    Stei zoe wie Londe, Berlien en Paries
    Kinne us neet verblinne.
    De meidskes zien sjoen
    en ’t beer smaak nao wien!
    Wee zouw neet gere Mestreechteneer zien?
    Eus aajd Mestreech is ’n eerds perredies
    Leve de lekker wiever!

    Mestreech ligk hiel kort bij ’t eerds perredies, wis geer dat?
    Iech lègk ’t eve oet wie dat kump!
    In Mestreech höbbe veer ’n Becanusstraot. Die is geneump nao Johannes Goropius Becanus.
    Dat waor ‘ne bereumden humanistischen arts oet de 16e iew.
    Eigelek hètde heer Jan Gerartsen van Gorp (ouch Jan van beek geneump) en waor op 23 juni 1519 gebore in Gorp bij Hilvarenbeek. In deen tied waor ’t mode um d’ne naom te vertaole in ’t Latien en dat doog heer dus ouch.
    Becanus waor neet allein arts en filosoof, meh ouch taolfanaat. Heer spraok daan ouch de nudege taole. Wat häöm veural bezeg heel waor de vraog: “Wat veur taol woort gesproke in ’t eerds perredies?”
    Volges Becanus mós dat ’n zier invojdege taol zien, ’n taol mèt väöl einlettergrepege wäörd. Heer dach die taol gevoonde te höbbe in ’t Diets (Nederlands), um gans zjus te zien, in ’t Vlaoms vaan de Antwerpenere. Volges häöm waor dàt de taol, die Adam en Eva gesproke hadde.
    Wie koume veer daan, volges häöm, aon die aander taole? De Babylonische spraokverwarring bij ’t bouwe vaan d’n torie vaan Babel had de aander taole opgelieverd en die lui höbbe ziech denao euver d’n hiele wereld verspreid!
    Eine vaan de naokaomelinge vaan Noach, Jafet, bleef de oersprunkeleke aw taol vaan Adam en Eva spreke (en zal dao dinkelek ouch zien blieve woene!).
    Becanus meinde tot de Antwerpenere aofstammelinge vaan dee Jafet waore en daodoor spraoke de Antwerpenere ‘ne (verbasterde) vörm vaan de oertaol, de taol vaan Adam en Eva.
    In 1569 heet heer hei-euver e book oetgegeve bij Christoffel Plantijn “Origines Antwerpianae”. Eigelek is d’n inhaajd verdeild euver 9 beuk die same miejer es 1000 paginaas besloon.
    De conclusie die Becanus trok is: bij Antwerpe laog ’t eerds perredies!
    In zienen tied had Johannes Goropius Becanus zeker aonhengers, meh ouch väöl lui die zien theorie volkoume oonzinneg voonte, bijveurbeeld euze bekinde Hugo de Groot.
    Wat heet Johannes Goropius Becanus noe mèt Mestreech te make?
    Eigelek neet zoe väöl. Heer waor Antwerpe oontvlöch (mesjiens vaanwege de godsdeens?) en woende in Luik. Meh umtot landvoogd graaf (aandere zègke hertog) Medina Coeli kraank waor en ziech door häöm wouw laote behandele woort heer nao Mestreech oontbooje. Dao woort Becanus zelf kraank en storf op zaoterdag 28 juni 1573 (sommege bronne zègke 1572). Zie graaf zouw ziech bevinde in de Aw Minnebreurekerk, althans d’n epitaaf.
    Es geer uuch verbaas euver dit verhaol, kin iech uuch nog get sjoenders vertèlle! In de 18e iew maakde ‘ne gelierde ’t nog boonter: André Kempe beweerde tot God Zweeds spraok en Adam Deens! Meh…. let op, de slang (’t serpent zag heer) spraok Frans!
    De plaots boe ’t perredies gelege heet weurt aanders ouch nog door e paar aander plaotse geclaimp o.a. örges in Tsjetsjenië. Iech voont e stökske in ’n gezèt oet 1998 boe-in de universiteit vaan Grozny beweerde tot Adam en Eva Tsjetsjeens gesproke hadde!
    Nao dit verhaol bin iech eigelek hiel blij tot iech in Mestreech woen!
    In ’n stad, die zoe kort bij ’t ( Antwerps ) Eerds Perredies ligk, moot me toch gelökkeg zien…….

    2302_Johannes_Goropius_Becanus_klein                             Johannes Goropius Becanus

    2302_Becanus_Origines_Antwerpianae_klein                 Oersprunkelek werk vaan Becanus

    2302_Krantenartikel

  • Gaank nao de merret Lieske, Lieske

    Gaank nao de merret, Lieske, Lieske
    Gaank nao de merret, Liezake
    Wat moot iech op de merret doen Lambertie, Lambertie.
    Wat moot iech op de merret doen, Lambertieke?

    Koup diech ’n kooj, Lieske,Lieske
    Koup diech ’n kooj, Liezake.
    Boe moot iech die kooj goon zètte, Lambertie, Lambertie
    Boe moot iech die kooj goon zètte, Lambertieke?

    In de sjeur Lieske, Lieske
    In de sjeur, Liezake
    Die sjeur die is geslote Lambertie, Lambertie
    Die sjeur die is geslote Lambertie, Lambertieke

    Hool de sleutel, Lieske, Lieske
    Hool de sleutel, Liezake.
    Boe moot iech dee sleutel hole, Lambertie, Lambertie
    Boe moot iech dee sleutel hole, Lambertieke?

    Bij de smeed, Lieske, Lieske
    Bij de smeed, Liezake.
    Dee smeed dee zouw miech branne, Lambertie, Lambertie
    Dee smeed dee zouw miech branne, Lambertieke

    Bran ‘m tege, Lieske, Lieske
    Bran ‘m tege, Lieske, Liezake
    Boemèt moot iech häöm tegebranne, Lambertie, Lambertie
    Boemèt moot iech häöm tegebranne, Lambertieke?

    Mèt de lamp, Lieske, Lieske
    Mèt de lamp, Liezake.
    Boe moot iech die lamp goon hole, Lambertie, Lambertie
    Boe moot iech die lamp goon hole, Lambertieke?

    Op de zolder, Lieske, Lieske,
    Op de zolder, Liezake.
    Iech zouw d’n trap aofvalle, Lambertie, Lambertie
    Iech zouw d’n trap aofvalle, Lambertieke

    Breek de nek, Lieske, Lieske,
    Breek de nek Liezake!

  • Geef m’ch nog e dröpke

    Geef miech nog e dröpke
    Geef miech nog e dröpke
    Nein Merie de krijgs geint mie. (2 kier)
    O Suzanna, was ist das Leben wunderschön
    O Suzanna, was ist das Leben schön!

    Geef us nog e dröpke
    Geef us nog e dröpke
    En daan zinge v’r nog e möpke. (2 kier)
    O Suzanna, was ist das Leben wunderschön
    O Suzanna, was ist das Leben schön!

    Drinke veer nog e dröpke
    Drinke veer nog e dröpke
    Oet e beerglaas of e sjöpke. (2 kier)
    O Suzanna, was ist das Leben wunderschön
    O Suzanna, was ist das Leben schön!

    Dit leedsje, op dezelfde milledie gezoonge, stoont 25 jan 1966 in “De Limburger”:

    Sókkerbeer mèt stekkes, sókkerbeer mèt stekkes
    kriege veer bij Bergmans. (2 kier)
    Oh Suzanna, wat bistiech leef en woondersjoen
    Oh Suzanna, wat bistiech leef en sjoen!

    “Sòkkerbeer mèt stekkes”, wat ’t beteikent, dao bin iech neet achter gekoume!
    “Bergmans” zal wel ‘ne bekinde kaffee oet deen tied zien.

    Dao besteit nog ’n versie vaan dit leedsje, gezoonge in de “Kaptein vaan Köpenick”:

    Heije v’r mer e dröpke
    Heije v’r mer e dröpke
    Oet e beerglaas of e sjöpke
    Heije v’r mer e dröpke
    Heije v’r mer e dröpke
    Al waor ’t oet ’n eierdöpke.

    Hei in ’t zuide kin ederein dit leedsje (in ’t dialek.) In ’t Hollands zingk me ’t ouch.
    Veer höbbe dit leedsje euvergenome vaan de Duitsers, de Rheinländer. Sjijnt tot Carl Maria von Weber, ‘ne hiel bekinden Duitse componis, dees milledie gecomponeerd heet. Ter iere vaan wat veur gelegenheid is neet bekind.
    ’t Weurt neet allein hei en in Duitsland gezoonge mer in väöl miejer lande.

  • Had ik het maar geweten

    Had ik het maar geweten
    Had ik het maar geweten
    Had ik het maar gewee-hee-ten
    Dat ik zes jaar moest staan
    Had ik het maar geweten
    Dat ik zes jaar moest staan

    Mijne lieve Anna
    Mijne lieve Anna
    Mijn lieve Anna
    Waar ik van weg moest gaan
    Mijne lieve Anna
    Die ik moet laten staan

    Al achter die bergen
    AL achter die bergen
    Al achter die bergen
    Daar woont mijn zoete lief
    Al achter die bergen
    Daar woont mijn zoete lief

    Dit is aajd seldaoteleedsje, wat de Mestreechtenere höbbe euvergenome vaan de Hollandse seldaote.
    Väöl jonges woorte aongetrokke door de premie dee ze kraoge es ze teikende um es seldaot nao Indië te goon. Dee premie waor zoeget 200 gölde. Dat waor veur de gewoene maan oet deen tied e kapitaol! Ei deil vaan dat geld kraoge ze oetbetaold bij oonderteikening vaan ’t kontrak. Dat zalle wel die zesteg gölde zien, oet ein vaan de couplètsjes!
    Zie voolte ziech de keuning te riek mèt die cent. Meh …. ier ’t sjeep nao Indië d’n have verlaote had, waore de cent op want ederein vaan de femilie en vrun verwachde ‘ne kedo of ‘n traktatie.
    Zès jaor bleve de “Oosgengers “, zoe woorte ze geneump, weg.
    Es ze al trök kaome, want dat waor ouch nog mer de vraog! Ze stoonte neet allein bloet aon vreemde krenkdes, meh dao woorte ouch oorloge oetgevochte. Vaan 1825-1830 de Javaoorlog en denao nog ins 4 oorloge um Atjeh vaan 1873-1910.

    Iech höb nog e couplètsje vaan dit leedsje gevoonde in “Het straatlied”, ’n verzameling leedsjes oet de 19e iew. Dat geit zoe:

    Voor zestig gulden
    Voor zestig gulden
    Voor zestig gulden
    Moet ik zes jaren staan
    Voor zestig gulden
    Moet ik zes jaren staan.

    Bron:
    “Het straatlied” vaan D.Wouters en dr J. Moorman Amsterdam 1933 blz. 117/118, titel vaan ’t leedsje: “Op die bergen”.

  • Hadde v’r mer ’n ezelke

    Refrein
    Jao, hadde veer mer ’n ezelke, geer wèt wel
    Zoe’n hiel klein ezelke met ‘ne lange start
    Daan vroge veer aon dat ezelke, geer wèt wel
    Verzörg us noe ins minstes ’n miljard
    en daan zouw ’t us toch werkelek benuie
    Wielang die erm kring daoveur mós duie
    Jeh hadde veer mer ins ’n ezelke, geer wèt wel
    Zoe lekker dierke met ‘ne lange start.

    De wereld dee zit raar inein, veer höbbe geine nagel
    En aander lui die rije fijn in ’n slij vaan ‘ne wagel
    Veer loupe roond op slof en sjoon, gein duite op us tes
    Meh doors veur doezend gölle en dee kriege veer neet geles.

    ’t Is lestig es me zoonder cent door ’t leve moot marchere
    Want este mer eine gölle höbs, kinst ‘rs gein twie vertere
    Veer wouwe bès ‘n brandkas vol, dat waor miech ins ’n houf
    Mèh ’t waor en ’t is en ’t blijf altied veur us toch ermooj trouf.

    En veer zouwe daan perbere, doezend kiere
    Of veer dat kunske ouch neet koste liere.
    Jeh, hadde veer mer ’n ezelke, geer wèt wel
    Zoe lekker dierke met ‘ne lange start

    De lui die riek gebore zien die kinne hoezer koupe
    Mèt 28 kamers boe ze ziech verdwaald in loupe
    Mer örges aanders hojze nog zès kinder, peer en meer
    Tezame op ei kemerke vaan hoegstens drei bij veer.

    Es ’t ezelke soms neet mie good zouw wèlle
    Gaove veer ’n glycerinespuit of get pille
    Jao hadde veer mer ’n ezelke, geer wèt wel
    Daan boonte veer dee ‘ne körf aon ziene start.

  • Hagenbeck dee kaom ‘ns kieke

    Hagenbeck dee kaom ins kieke,
    wie ’t oetzaog in de stad.
    En heer zag: ” ’t Waor get veur de rieke,
    es me hei ins bere zat”.
    En ze kochten e hiel klein kuike,
    goojekoup meh toch hiel fien.
    En noe goon veer zoondags
    mèt eus snake
    nao de belastingbere zien.
    Goon veer op eus kloompe,
    goon veer door de Koompe.
    Goon veer nao de bere touw,
    en zègke: ”Noondezjouw!
    Wat zien dat veur ’n dinger,
    ze biete diech in d’n vinger!
    Dat is weer ‘ne slummen trek,
    vaan “Circus Hagenbeck.”

    In ’t naojaor vaan 1919 doog “Circus Hagenbeck” Mestreech aon. Twie wèthawwers (eine waor wèthawwer vaan Oppen) raakde zoe oonder d’n indrök vaan de bere vaan dee cirk tot ze dachte: “Es veer hei in Mestreech ins e paar bere hadde, dat zouw erg leuk zien veur de lui. En …. es ’t e menneke en e vruike waor kóste veer ouch nog demèt fokke en zoe geld verdene!”
    Afin, in 1920 köp de Gemeinte vaan cirkdirecteur Wilhelm Hagenbeck twie broun bere veur 1350 gölde. Dat waor in deen tied ’n enorm bedraag, dao bouwde me ziech bekans e gans hoes veur!
    Meh, dach de Gemeinteraod, dat verdeent ziech gemekelek trök es veer einmaol aon ’t fokke zien.
    De bere woorte oondergebrach in ’t Stadspark in ’n berekouw. Dat waor ’n iezere geval gemaak door de lierlinge vaan de ambachsjaol. Gans Mestreech góng zoondags nao de bere kieke. Veur de Mestreechtenere waor dat zoegezag ’n “attraksie zoonder vermakelekheidsbelasting” (volges Fons Tuinstra!).
    En zoe kaom ‘t tot ederein in Mestreech wachde op gezinsoetbreiing vaan Max en Pol, want zoe waore ze intösse geduip.
    Wat neet kaom waore klein beerkes want …. in de kouw zaote wie mennekes.
    Ederein dach tot Hagenbeck de boel belazerd had! Dao zien toen leedsjes op gemaak en ein vaan die leedsjes is “Hagenbeck dee kaom ‘ns kieke”. ’n Aander waor:

    De Gemeinteraod is gek,
    De Gemeinteraod is gek,
    ‘r Heet ziech laote bezeike
    vaan deen Hagenbeck.

    Wie gerikklameerd woort bij Hagenbeck beweerde dee tot gelieverd waor wat de wèthawwers hadde oetgezeuk! Geine geluifde dat en dao woort al gedreig mèt e perces. De twie partije zien toch nog eins gewore zoonder e perces te veure. Dao woort nie mie gesproke euver wie dat misverstand oontstande waor.
    Geer raojt ’t noets meh …. haos ’n iew later kump d’n aap toch nog oet de mouw!
    Bij de prizzentatie vaan e book euver ’t stadspark in “Bookhandel Dominicanen” e paar jaor geleie, stoont opins  ’n awwer dame vaan euver de 90 jaor op en leep kordaot nao de mikrefoon. Zie begós dao oet te lègke tot de informatie, die teveure gegeve waor euver de twie door Hagenbeck gesjikde mennekesbere, neet klopde. Zie waor de dochter vaan wèthawwer vaan Oppen, de einege vaan de kinder die nog leefde, en ze vertelde tot häöre pa mèt Hagenbeck had aofgesproke um 2 mennekes te sjikke!
    Want ……. häöre pa waor zoe preuts tot heer neet wouw höbbe tot iemes ’t zaog es de bere in ’t openbaar veur naogeslach zörgde!
    Wijer zag ze nog tot zie neet snapde wie häöre pa aon kinder gekoume waor! 1)

    Bronne:
    1) Toon Jenniskens en Wim Gorren. Wim zaot bij de prizzentatie 2 rije achter de dochter vaan vaan Oppen en me kin mèt rech zègke tot heer dat alles vaan kortbij heet mètgemaak!

  • Hakke

    Hakke stoont te kakke op ’t heukske vaan de Brakke
    En toen kaome twie klabakke en die naome Hakke mèt !

    Frisse stoont te pisse in d’n hoof vaan de Clarisse
    En toen kaome twie pelisse en die naome Frisse mèt !

    Sije stoont te speie in de Wolderse contreie
    En toen kaome twie lakeie en die naome Sije mèt !

    Niete stoont te sjiete in d’n hoof vaan de Zjezwiete
    En toen kaome twie bandiete en die naome Niete mèt !

    Pluime stoont te fluime boe de bere wel ‘ns druime
    Twie die snie op gónge ruime naome Pluime stiekem mèt !

    Jeuke stoont te beuke bij de nonne in de keuke
    En toen kaome twie zoen leuke en die naome Jeuke mèt !

    Knolske droonk ei bolske op de Merret bij Pie Knolske
    En toen veulde ze aon ze polske en ze naome Knolske mèt !

    Dasse stoont te plasse in de Staar achter de basse
    En toen kaome twie paljasse en die naome Dasse mèt !

    Kleine stoont te greine bij z’n Ma achter de gordijne
    En toen kaome twie hiel fijne en die naome Kleine mèt !

    Meeze waor aon ’t peze, wouw de berg op goon sjeze
    En toen kaome twie Chineze en die naome Meeze mèt !

    Bolle laog te rolle mèt de maog vaan Oswald Kolle
    En toen kaome twie aw snolle en die naome Bolle mèt …..

    In de loup vaan d’n tied is dit leedsje gegreujd! Dao kaome steeds miejer couplètsjes bij. ’t Couplèt vaan ‘Bolle’ sjijnt gemaak te zien door Sjarel Thewissen. Heer woort geïnspireerd door Oswald Kolle, ‘ne zier bekinde sexgoeroe oet deen tied, de zesteger en zeveteger jaore.

  • Hari fibberwarie

    Hari fibberwarie ,
    geef rege, geef wind.
    Es Hari getrouwd is
    daan krijg heer e keend.

    “Hari fibberwarie” weurt door de kinder gezoonge es ze erm in erm door rege en wind loupe.
    Hiel lang geleie hadde de boerelui e gezègkde: “Es ’t op ’t ind vaan fibberwarie hiel hel wejt weurt ’t e vröchbaar jaor”. Daorum zaoge ze ’t gere es in fibberwarie ‘ne flinke noordewind stoont!
    Me dink tot dit leedsje get mèt dat spreekwoord te make heet.

    Bronne:
    -“Kinderleedsjes en Kinderveerskes” vaan Broeder Ananias de Vries blz 18
    -” ’t Daghet in den Oosten”,Hasselt,1902 blz.149
    -In “Feesten, zeden, gebruiken en spreekwoorden” van H. Welters oet 1877 steit op blz.22 vaan d’n herdruk oet 1982 bij Boerenspreekwoorden: “Hevige noordenwinden op het eind van februari melden een vruchtbaar jaar”.

  • Heer zeet dat zie zeet

    Mestreech, us aw geleefde stad,
    dao hawwe ze vaan kletse.
    Zoe ‘smörges um ’n oor of ach
    stoon z’al bij-ein te zwetse.
    en kumste aon de groete kèrk
    zoe um ’n oor of nege,
    daan stoon jao trupkes vrouwlui
    dao te kletse en te lege.
    Bies-wies-wies, bies-wies-wies, bies-wies-wies-wies,
    g’r wèt wel wie dat geit..

    De vrouwlui speule toch de baas,
    dat is zoe dèks beweze.
    Al kumpste in Amerika of
    ouch bij de Chineze.
    En zeet diech ein:”Iech blijf diech trouw,
    mie ganse wijer leve”,
    geluif ’t neet; daan is die vrouw
    aon ’t kletse en aon ’t lege.
    Bies-wies-wies, bies-wies-wies, bies-wies-wies-wies,
    g’r wèt wel wie dat geit…

    Meh geit me toch mèt ein in zie,
    daan zal me ’t beleve.
    Ze vleie diech daan wie nog nie
    totdatste steis te beve.
    Ze zeet: “Iech gaon kemissies doen,
    mer tot ’n oor of zeve”.
    Daan kumpste häör um èlf oor
    met ‘nen aandere kerel tege.
    Bies-wies-wies, bies-wies-wies, bies-wies-wies-wies,
    g’r wèt wel wie dat geit…

    Och dames, trèk ’t uuch neet aon,
    de manslui zien zjus einder,
    es ze nao de kèrk, zoepe goon
    daan zwetse ze nog fijnder.
    Dat is ’t riechtege momint
    um hun ‘ns zwens te geve.
    Dat is daan zjus de bèste straof
    veur ’t kletse en ’t lege.
    Bies-wies-wies, bies-wies-wies, bies-wies-wies-wies,
    g’r wèt wel wie dat geit…

    Refrein:
    Heer zeet, dat zie zeet,
    zoe zeet heer, heet zie gezag,
    zouw dat zien dat heer dat zeet,
    dat zie dat zoe gezag heet.
    Heer zeet, dat zie zeet,
    zoe zeet heer, heet zie gezag.
    Zouw dat zien dat heer dat zeet,
    dat zie dat zoe gezag heet!

  • Hei koume veer neet mie

    Hei koume v’r neet mie
    Hei koume v’r neet mie
    Hei koume ze d’ch aon (d’ne pielewie) d’n duite

    Hei koume v’r neet mie
    Hei koume v’r neet mie
    Hei koume ze d’ch aon d’n cent.

  • Heia popeia

    Heia Popeia kook ’t kinneke ins get pap.
    Höbste gein mèlk daan mèlk de kat.
    Höbste gein kat, daan mèlk de moes.
    Diech höbs altied wel get mèlk in hoes.
    Mèlkske zeuter es viege,
    ’t kinneke moot slaope
    en zwiege.

  • Heie heie klötsje

    Heie heie klötsje
    zoe dik es e hödsje
    zoe dik es ’n boen
    God gief loen
    Hei woent ‘ne rieke maan
    dee us wel get geve kaan
    wèlt heer us niks geve
    heer zal neet lang mie leve
    D’n hoegen hiemel is opegedoon
    geef us get en laot us goon
    Veer höbbe nog niks gehad
    vaan ’t verke z’ne start
    Laot ’t metske zinke
    snij mer vaan de sjinke
    laot ’t metske haange
    snij mer vaan de laange
    heie heie hödsje

    Tösse Nuijaor en Dreikeuninge trokke de kinder vaan Sint Pieter langs de hoezer mèt ‘nen aofgedaankde keersboum of mèt ‘ne verseerden tak.¹) D’n teks vaan dit leedsje is ’n verbastering vaan “Hejje me(r) e klötsje” oftewel “Hadde v’r mer ‘ne klot kole zoe dik wie ‘ne kuul! ²)
    De oersprunkeleke bedoeling vaan de roondgaank waor brandstof verzamele veur de vastelaovendvure op d’n donderdag veur vastelaovend.²) In de volleksmond woort dee ouch “Vetten Donderdag” geneump. De Vastentied braok jummers aon en daan mós ederein z’ch, wat ete betröf, nao z’n cent hawwe. Op deen donderdag hoofde dat nog neet en kós ederein ziech nog ins flink begaoje!
    Toen die vure neet mie woorte aongestoke begrepe de kinder d’n teks vaan ‘t leedsje ouch neet mie. Ze bleve wèl langs de deure goon en haolde zoe e paar cent op.
    Dao is wel ins ‘ne slaag nao d’n oersprunk vaan die vure geslage! De Germane woorte geneump es bron, meh vreuger had me de geweente um de Germane euveral mèt de haore bij te sleipe. De Germane stookde um versjèllende reie dèks vure meh of die vure vaan op Sint Pieter dao-op trök te veure zien is nog mer de vraog!

    Bronne :

    ¹) Dit höbbe m’ch aw Sint Pieternere vertèld
    ²) Broeder Ananias de Vries “Sinterklaos en Keersleedsjes
    en in “Nederlandsche Volkskunde” eerste deel.

  • Herbe, Ackermans en Huyts

    Herbe, Ackermans en Huyts
    Höbbe ed’ren daag get nuits.
    Ze zètte ’t in de krant
    Bovenaon de Stand

    Herbe, Huyts en Ackermans
    Pótse hun sjeun mèt kachelglans.
    Herbe leet ‘ne sjeet
    En Huyts dee wis ’t neet.

    Hei kump wat ‘ne gooje bekinde vaan miech, dee hiel väöl euver Mestreech en de Mestreechter taol wèt, dach euver dit leedsje!

    Herbe, Ackermans en Huyts
    Höbbe ed’ren daag get nuits.
    Ze zètte ’t in de krant
    Bovenaon de Stand.

    Iech dink tot ’t get te make heet mèt ’t kriege vaan kinnekes. Of ‘daag’ op z’n plaots is? Moot ’t mesjiens ‘maond’ zien?
    ‘Stand’ is volges miech de aofkorting vaan ‘Börgeleke Stand’. Es e koppel vreuger aongifte ging doen vaan te wèlle goon trouwe woort dat beriech in e keske op de moer vaan ’t stadhoes gepubliceerd aon de kant vaan de Nui Brögk. Meh ouch door de Gemeinte in de gezèt gezat.
    Dat zien mien gedachte euver ’t ierste couplètsje.

    Herbe, Huyts en Ackermans
    Pótse hun sjeun mèt kachelglans.
    Herbe leet ‘ne sjeet
    En Huyts dee wis ’t neet.

    Miech tunks tot die lèste twie regels geforceerd debij zien geplak door “iemes” veur ’t melodieke ‘vol’ te make. ‘Kachelglans’ en ‘Ackermans’ höbbe verband mèt ein. Bij Ackermans verkochte ze kachele.
    ’t Woord ‘awhoor’ mochste vreuger neet gebruke. Dat waos erg ordinair.
    E zeker jaor zaot ‘ne zekere menier Herbe es Sinterklaos verkleid op e peerd. In de drökde roontelum dee ruter leep ouch ‘ne maan mèt e keend op z’ne sjouwer en hoopde get te vaange vaan wat Sinterklaos oetdeilde. Dat lökde mer neet. Toen sjijnt dee gooje mins, dee Sinterklaos herkós, gerope te höbbe: “Herbe, awhoor, geef dat keend get!” Vaan toen aof ‘sjolle’ ze iemes neet oet veur ‘awhoor’ meh veur ‘Herbe’. Dat woord waos neet ordinair!
    ’t Weurt nog ingewikkelder!
    Dao moot ouch ’n zakeleke relatie in deen tied gewees zien tösse Herbe en Ackermans 1). Daodoor woort ouch de naom Ackermans gebruuk inplaots vaan Herbe. Dus: inplaots vaan ’t ordinaire ‘awhoor’ es me voont tot iemes ’n echte awhoor waor zag me: ’t is ‘nen echte ‘Herbe’ of ’t is ‘nen echten ‘Ackermans’. Zoe ging dat ouch mèt de naom Huyts, dee naom woort ouch es synoniem veur ‘awhoor’ gebruuk!
    Wijer woorte door diezelfde zakelui kinderkoutse verkoch en woort iemes, dee ‘awhoorde’ oetgemaak veur ‘kinderkuitske’. En ……. zelfs veur ‘kachelpiep’.

    ’n Neet alledaogs verhaol, iech hoop tot geer ’t kint oonthawwe ….

    1) D’n hier Peeters maakde miech drop attent tot die zakeleke relatie d’r neet gewees is. Lees zie commentaar hei-oonder bij de reacties.

  • Hermans zien kooj is doed

    Hermans zien kooj is doed
    Ze i-i-i-is venach gestorve
    Hej’r ze in ’t zaajt gelag
    Daan waor ze neet bedorve!

    In Kanne, Remung, Hasselt en Weert weurt dit leedsje mèt Sint Meerten gezoonge. In Mestreech weurt ‘t gezoonge wienie me dao zin in heet.

  • Hij zet zijn hoed opzij

    Hij zet zijn hoed opzij,
    hij gaat mij voorbij!
    Hij kijkt me niet meer aan
    En de liefde is gedaan.
    En hij wil niets meer van mij weten,
    En hij verkleurt als hij mij ziet!
    Hij is de liefde gans vergeten
    En hoe dat komt, ja dat weet ik niet!

    ’n Aajd vastelaovendsleedsje oet de 19e iew, toen de Mestreechtenere same mèt de Hollandse piotte vastelaovend vierde. Veur miejer oetlègk kiek beveurbeeld nao “Ach God waar mag mijne minnaar wezen” of “En jij moet niet zo draaien”.

  • Hoeperdepoep zat op de stoep

    En hoeperdepoep
    zat op de stoep
    en laten we vrolijk wezen
    Hoeperdepoep zat op de stoep
    en laten we vrolijk zijn

    Laat ons, laat ons
    vreugde maken (onder het laken)
    vreugde maken
    Laat ons, laat ons
    vreugde maken onder ons

    Dit leedsje weurt (woort) mèt vastelaovend gezoonge. De ierste 5 regelkes

    En hoeperdepoep
    zat op de stoep
    en laten we vrolijk wezen
    Hoeperdepoep zat op de stoep
    en laten we vrolijk zijn.

    zien in sommege deile vaan eus land ’n aoftelrijmpke.( Wikipedia ). De volgende regels

    Laat ons, laat ons
    vreugde maken (onder het laken)
    vreugde maken
    Laat ons
    Laat ons
    vreugde maken onder ons.

    is e stökske oet e Vlaoms leedsje oet Hoogstraten. Dat ligk in de provincie Antwerpen aon de Braobantse grens. ’t Leedsje hèt “ ’t Is begijntjes laat besluit”.
    Eder jaor in augustus weurt in Hoogstraten e kinderfies gehawwe, de “Begijntjes Kermis”. De kinder verkleie ziech en mage veurdrage en leedsjes zinge, goon mèt in d’n optoch enz. Dat fies is geneump nao de “begijntjes”, die in Hoogstraten woende. Wee zien noe die “begijntjes”oet Hoogstraten?
    Begijntjes zien alleinstaonde vrouwe die lid zien vaan ’n lekegemeinsjap en bij-ein woene. ’t Zien dus gein nonne. Umtot de “begijntjes” dit ganse fies vaan die kinderkes allemaol wouwe mètmake naome ze ’t besluut um ’t häöfke, boe zie woende, neet wie gebrukelek um 8 oor te slete mer pas um 10 oor saoves. Dao woort e leedsje op gemaak en dat ging zoe:

    ’t Is begijntjes laat besluit
    Wij vertrekken, wij vertrekken
    ’t Is begijntjes laat besluit
    Wij vertrekken de poorten uit.
    Laat ons, laat ons
    vreugde maken
    vreugde maken
    Laat ons
    Laat ons
    vreugde maken onder ons.

    De leste zinne höb geer herkind. Meh wat de Mestreechtenere zinge “vreugde maken oonder ’t lake”, dat woort dao neet zoe gezoonge en al zeker neet door die vroom vrouwe.

    Bronne :
    “Volksliederen” vaan Pol Heijns oetgegeve in Amsterdam 1942  blz.42

  • Hoh, hoh, hoh Pie

    Hoh! hoh! hoh! Pie!
    Hoh! hoh! hoh! Pie!
    Zeve cent ‘ne reiperok!
    Mörge sleit de boter op!
    Hoh! hoh! hoh! Pie!
    Hoh! hoh! hoh! Pie!
    Zeve cent ‘ne reiperok!
    Mörge sleit de boter op!

    “Hoh, hoh, hoh Pie” is e leedsje, wat noe neet mie zoe bekind is. Meh vreuger, umstreeks 1890, kós me op carnevalszoondag klokslaag 2 oor de ierste verkleiders door de Groete Staat zien loupe. Daan begós me naomelek mèt carnaval viere. De verkleiders lepe erm in erm zingentere door de Groete Staat.
    En wèt geer mèt wat veur leedsje daan altied begónne woort? Zjus, mèt “Hoh, hoh, hoh Pie”!
    Karel Matthijs, ‘ne sjuilnaom veur Sjarel Thewissen, heet dit besjreve in “De Limburgse Jaarkrans” oet 1965.

  • Hop hop hop mèt de brouwerskaar

    Hop,hop hop mèt de brouwerskaar
    Jao dat beer is neet good gaar
    En ’t begint al gaw te stinke
    En de kaans ’t neet mie drinke
    ’t Is zoe zoer es azien
    En iech drink nog liever wien.

    Mestreech had vreuger väöl brouwerije. Umstreeks 1889 waore dat volges ’n volks- en beroepstèlling 31 brouwerije op ’n bevolking vaan 31.778 inwoeners. Hei waore 488 kaffees …… teminste, zoeväöl vergunninge waore aofgegeve. Soms waor dee kaffee gevestig in ’n hoeskamer, boe door e luikske in ’t vinster ’t bestelde beer woort doorgegeve. Es veer die mèttèlle is dat 1 kaffee op de 63 inwoeners, windelkinder (baby’s) en kinder mètgetèld. Op de Boschstraot allein al laogen in deen tied 28 kaffees. Toen stoont dao ‘nen hiele groeten urinoir veur de Sint Mattheiskerk. Iech dink, tot dat gein euverbodege luxe waor! Hei woort dus väöl gedroonke. Bekans ederein droonk per daag wèl e paar glazer. Dèks waor dat Mestreechs aajd en dat had ‘ne speciaole smaak, e bitteke ciderechtig. ‘t Drinke vaan pèls is pas later opgekoume, naomelek wie ‘t iesmachien oetgevoonde waor um ‘t beer te keule. Wie ’t drinke vaan koffie en thee opkaom umstreeks 1840 woort dat aofgeraoje door de euverheid mèt de volgende reie: Koffie zouw: -de krach vaan de maog doen verflawwe -de robuuste gestèldheid vaan de börgers kós dedoor oondergraove weure. Tot koffie neet zoe good is veur de maog, dao kin iech m’ch get bij veurstèlle. Mer iech bin devaan euvertuig tot väöl alkohol drinke slechter is es väöl koffie drinke! Mesjiens waor ’t wel zoe tot de Gemeinte bang waor tot door koffie de beerconsumptie en ’t brandewiengebruuk zouw trökloupe. Daan lepe ze ‘nen houp accijnse mis want die brachte hiel get geld in ’t luike! Daobij kaom ouch nog tot de brouwers bang waore veur minder umzat, dus minder wins. En geer wèt tot in de Gemeinteraod altied de nudege brouwers gezete höbbe. Hiel jaomer tot ’t gebruuk vaan koffie toen woort aofgeraoje want ’t draankmisbruuk in deen tied waor toch ein vaan de groetste zörg vaan de stad. In 1895 is De “Bond tot bevordering van de christelijke matigheid” -Sobriëtas- opgeriech door de preester Alfons Ariëns. In Mestreech góng Gerardus Brom ziech es veurmaan vaan dees vereineging bezig hawwe mèt draankweer oftewel draankbestrijing. Door pamflètte, posters en stökker in de gezèt woorte de wèrklui gewaarsjouwd um neet zoe väöl te drinke. Hei zeet geer zoe’ne poster.  
  • Hop, hop, hop de Kommel op

    Hop, hop, hop, de Kommel op
    Bij Merieke Franse
    Kinste lekker danse.

    Hop, hop, hop, de Boschstraot op
    Iech kaom Merieke tege
    ’t Waor pas half nege.

    Hop, hop, hop, de Kommel op
    Mèt Merieke Franse
    Kinne veer lekker sjanse.

    “Merieke Franse” waor ‘ne kaffee/danszaol op de Kommel. Wèlt geer get miejer weite euver danszaole vaan vreuger, klik daan op de link nao dit leedsje: Bij Lies Bosch

  • Hot hot bajke

    Hot hot bajke
    Wiele-wiele-wajke
    Hot hot juuuuu

    Bij dit leedsje zit ‘t kinneke op de knee vaan ampa of ama. Die laote ‘t op en neer danse op de maot vaan ‘t leedsje. Bij “hot hot juuuuuuu” deit me, of me ‘t vaan de knee aof liet valle!

    Umtot iech m’ch aofvroog, boe dat “hot” en “juuuu” vaandan kaom bin iech ins goon zeuke. In de Maasgouw vaan 1890 op blz.42 voont iech e leuk stökske euver ’t aonspreke vaan ’t vie in deen tied. Iech beperk m’ch tot peerd:

    “Wij deelen hier eenige spreekwijzen mede die in het zuiden van het Hertog-dom Limburg in gebruik zijn om het vee aan te roepen of te doen verwijderen.
    Om een paard te doen vooruitgaan roept men : JE !
    Om een paard te doen naderen zegt men : HEH DA !
    Om een paard te doen stil staan zegt men : HU !
    Om een paard rechts te doen gaan zegt men : HOT ! en links HAAR” !

    Endepols gief es oetlègk bij “hot en haar” :”Voormansroop veur rechs en links” en heer gief es veurbeeld: “de peerd vaan de ierewach jakkerde hot en haar”.

  • Hout zege, panne vege

    Hout zege
    panne vege
    klumpkes make
    tot ze krake.
    Sjele, sjele knech
    Maak Merieke häör klumpkes rech.

    “Hot zege, panne vege” is e späölselke, boebij 2 kinder tegeneuverein goon stoon, ziech kruselings bij de han vaspakke en zegende beweginge make.

  • Houw mer op die kis

    Houw mer op die kis
    Houw mer op die kis
    Houw mer op die kis
    Tot e look debinne is
    Houw mer op die kis
    Houw mer op die kis

    Houw mer op die kis
    Tot e look debinne is
    En laat de boel maar waaien
    Want we hebben geen verdriet
    En we hebben geen verdriet
    En laat maar waaien

    Mèt vastelaovend weurt eder jaor flink op die kis gehouwd. Meh….. dit leedsje is neet altied e carnevalsleedsje gewees. ’t Zouw tegeswoordig ‘ne “prottes-song” geneump weure.
    Daan höb iech ’t wel euver ’t ierste stök vaan ’t leedsje boe-in “op de kis gehouwd weurt”, neet euver “En laat de boel maar waaien”. Dat stökske is dinkelek later draon geplak wie ‘ne potpourrie devaan gemaak is.

    ’t Zaot zoe:
    Tijdens d’n Ierste Wereldoorlog vaan 1914-1918 woort hei ’n veujseldistributie (voedseldistributie ) ingeveurd. Veer waore daan wel neet in oorlog meh …. broed, levensmiddele en zeip waore sjaars en op de bon, zjus wie in d’n Twiede Wereldoorlog. Dat kaom ten deile door ’t groet aontal vlöchtelinge die in Mestreech hun heil gezeuk hadde.
    De lui in Mestreech lijde hoonger. Es gevolg daovaan woorte prottesmarsje gehawwe. Bij eine daovaan góng me iers nao ’t stadhoes um te prottestere mer börgemeister vaan Oppen waor neet dao. Toen toog me nao Sint Pieter, boe heer woende, oonder ’t rope vaan: “Hoonger, hoonger”.
    De lui repe neet allein, ze zónge ouch leedsjes.
    En ein vaan die leedsjes waor “Houw mer op die kis”.
    D’n oersprunkeleken teks, dee de lui zónge, waor volges Sjarel Thewissen neet “Houw mer op die kis tot e look debinne is” wie veer dat noe zinge meh: “Houw mer op die kis tot e broed debinne is”.
    In de jaore nao dees gebäörtenis bleef me dit leedsje zinge meh de lui snapde niet mie good wat dat “broed” noe mèt die kis te make had! Toen is deen teks woersjijnelek veraanderd in “Houw mer op die kis tot e look debinne is”. “Este op ’n kis houws höbste gawwer e look drin es e broed”, dachte de lui.
    En zoe is ’t bij e look in die kis gebleve tot d’n daag vaan vendaog.
    Es geer zouwt twiefele aon mie verhaol euver de hoongeroptochte, euvertuig uuch zelf en gaot ’t nao in “De Limburger Koerier” -zoe hètde de gezèt in deen tied- vaan 4 aprèl 1918 ! Dao-in steit vermeld tot ‘nen hoongeroptoch heet plaots gevoonde boe-aon de helf vaan de Mestreechse bevolking heet mètgedoon. Dat wèlt toch get zègke!
    Twie aander leedsjes die toen ouch gezoonge woorte zien:

    Börgemeister veer höbbe hoonger
    Börgemeister veer höbbe noed
    Gef broed
    Bij de rieke in de kelder
    is aon ete geine noed.

    en

    Börgemeister veer höbbe hoonger
    Börgemeister gef us broed
    Es geer us gei broed wèlt geve
    Val daan mer harstikke doed.

     

    In “De Nieuwe Limburger” vaan donderdag 21 aprèl 1966 steit tot dees leedsjes toen gezoonge zien.

    Iech höb hei nog get aander intressante informatie oet de gezèt, euver Mestreech ten tije vaan d’n Ierste Wereldoorlog:

    -4 augustus 1914 Aanval op België
    -17 augustus 1914 staat in “De Limburger Koerier”: 260 vluchtelingen hebben voorlopig een onderkomen gevonden in de lokalen van de Rijkskweekschool. Later werden het er 7000, er werden er doorgestuurd
    -14 nov 1914 De bevolking is gestegen met 12%, 4000 Belgen. In zijn geheel 1 miljoen vluchtelingen in Nederland
    -Klachten v. d. bevolking van Maastricht:
    -roggebrood per kilo 3 à 4 cent duurder dan in de omringende gemeenten
    -melk 12 cent duurder per liter
    -verbod van de regering om kaas te exporteren. Winkeliers verkopen toch, ze beweren dat de kaas voor het verbod gekocht is.
    -huren gaan omhoog omdat de Belgen meer willen betalen om toch maar een woning te hebben.

  • Hup Merjenneke

    Hup Merjenneke pupverjenneke
    tege de vastelaovend!
    Hup Merjenneke pupverjenneke
    tege de carnaval.
    Wee ’t daan gedoon heet
    stik ‘m in den olie.
    Hup Merjenneke
    pupverjenneke tege de carnaval!

    ‘t Is zoe op ‘t oug e vruntelek kinderleedsje! Vreuger naom de mam ‘t kinneke op de sjoet en leet ’t huppele op de maot vaan ’t leedsje. ’t Woort in gans Nederland gezoonge (neet euveral ‘t zelfde) in ‘t Hollands of in ‘n dialekversie.
    Ein vaan de Hollandse versies geit zoe:

    Hop Marjanneke, stroop in het kanneke
    laat de poppetjes dansen
    Eertijds was de prins in het land
    en nu die kale Fransen
    Hop Marjanneke, stroop in het kanneke
    laat de poppetjes dansen
    Hij wiegt het kind, hij roert de pap
    hij laat zijn hondje dansen

    Noe moot iech zègke tot kinderleedsjes neet altied allein veur kinder gewees zien. ‘t Waore vreuger oersprunkelek volksleedsjes die door alle leeftije gezoonge woorte en op e gegeve momint allein door of veur kinder.
    t Hollandse “Hop Marjanneke” is e kinderleedsje wat trök sleit op ‘n polletieke gebäörtenis, naomelek de Fransen tied, wie Nederland bezat waor door de Franse (1795-1813). Hei volg e bitteke oetlègk vaan de begrippe boe ‘t leedsje nao verwijs: ¹)

    Marjanneke: wijs nao ‘t nationaol symbool vaan de Franse, Marianne,
    de pupkes.: dat zien de Franse seldaote
    danse: W.Lampen, ‘nen expèr op dit gebied, zeet in 1950 in ‘t tiedsjrif “De Speelwagen” tot ze in dee Fransen tied póppekasveurstèllinge gaove boe-in ze de Franse seldaote lete danse.
    de Prins: dat is Stadhawwer Willem V, dee nao Ingeland gevlöch waor in 1795 wie de Franse hei binnevele. Dao woort ouch wel Pruis i.p.v. Prins gezoonge. Dat sloog daan op d’n inval vaan de Pruse in 1787.
    die kaal Franse: Dat kin miejer dinger beteikene:²)
    -1 De Franse seldaote. Wie die in Nederland aonkaome in 1795   waore zoe erm wie kèrkratte.
    -2 Ze droge gein pruke mie op de kop, dat zaog kaal oet, wijl dat veur 1795 de mode waor.
    -3 ‘t Frans Bestuur wat veer toen kraoge want dat sjafde ‘n aontal sociaol veurzeninge aof. Es me in deen tied meujlek veur ziechzelf kós zörge woort me bedeild door de kèrke of de kloesters. Dat woort aofgesjaf en dao kaom ‘n börgeleke instantie veur in de plaots, die väöl strenger waor. In Mestreech waor dat ’ne veurleuper vaan ‘t “Burgelijk Armbestuur”.

    Nog eve trök nao de Mestreechter teks!
    ‘ne “Maan vaan komplezantie” is ’ne vrunteleke, insjikkeleke maan. Dàt stökske vaan ‘t leedsje euver dee maan vaan komplezantie, sjijnt al veur 1895 touwgeveug te zien es sociaol satire op de braven hoesmaan.³) ‘t Waor in deen tied neet zoe gewoen tot ‘ne maan mètholp in ‘t hoeshawwe.

    Iech höb ’t leedsje ouch mèt dees grappege wäörd gevoonde:

    Hup myn Janneke
    Hup, myn lieve Tryntje
    Eerst heeft vader met moeder gevryd
    En nu vryt vader met Styntje ⁴)

    Bronne:
    ¹) Boekenoogen ”Onze rijmen”. Herdruk artikel in “De Gids” vaan okt/nov 1893
    ²) Toon Jenniskens
    ³) A. Lootens en E.Freys “Chants populaires Flament” Brugge 1879
    ⁴) Dijkstra, Waling “Uit Friesland’s Volksleven van vroeger en later” 1895

  • Iech bin neet sjeel meh iech zeen neet good

    Iech bin neet sjeel
    mèh iech zeen neet good
    Dat is e raar geval.
    Waor iech nog sjeel
    daan zaog ‘ch nog get
    meh noe zeen iech niemendal.
    Iech zeen mien grameer
    veur ’n kachel aon
    iech vergrabbel miech toujours.
    En goej ‘ch de sop de vinster oet
    zègk iech nog :” ’t is neet woer!”

    Zoe ging iech lès ‘ne kaffee in
    Dao waor’t neet erg klaor.
    Iech zat m’ch toen
    haos neve de stool
    ’t Sjeelde nog gein haor.
    Toen voont iech weer de pisbak neet
    en medam zag hiel modès:
    “Menier es geer hei pisse wèlt
    ezzebleef neet in mien tes!”

    Zoe leep iech lès
    ins euver de straot
    en loerde nao de groond.
    Iech dach toen in mien eige zoe
    Iech wou dat iech ‘ns get voont.
    En jewel, dao laog ‘ne portmenee
    Dat waor de meujte weerd.
    Meh toen iech ‘m oprape wou
    waor ’t ’ne keutel vaan e peerd!

    Zoe ging iech lès ins wandele
    toen kaom m’ch gèt tegemoot.
    Iech dach, dao kump
    e sjoen meidske aon
    en dat voont iech wel good.
    Iech zag:”Dag lekker sjatteke
    boe geit de reis op aon?”
    Mèh toen iech häör ins good bekeek
    toen waor ’t menier keplaon!

    Refrein:
    Ha ha, ha ha
    Dao móste noe mer sjeel veur zien
    Ha ha, ha ha, dao móste sjeel veur zien!

  • Iech gaon uuch noe e sjoen leedsje zinge

    Iech gaon uuch noe e sjoen leedsje zinge
    al klink ’t soms get raar.
    ’t Is aondoenlek haos veur te kriete
    dat weurt geer wel gewaar.
    Wèlt allemaol good hure,
    nao ’t sjoens wat uuch weurt gebrach.
    Es iemes soms ins eve moot pisse
    dat heer daan mer effekes wach!

    Veer zitte mèt ’t ganse gezèlsjap
    in ier en däög bijein.
    Veer koume allemaol nao dit fies touw
    per oto neet per trein.
    Veer make allemaol same
    noe oonderein plezeer.
    Es iemes soms ins eve moot pisse
    daan kump dat vaan ’t beer!

    De kok dee heet veur dit ete vaan alles
    bijein gesjammeteerd.
    Zoe’n 10 jäörkes same bijein zien
    dat is de meujte weerd.
    ’t Is allemaol eve lekker
    wat us hei gebooje weurt
    Es iemes soms ins eve moot pisse
    daan is heer nog neet aon de beurt!

    Iech kin nog 35 couplètte
    euver dit lustrumfies.
    Ze goon allemaol euver de studente
    neet propel en neet vies.
    Twiemaol vief jaor bijein zien,
    dat is ‘nen hielen tied
    Es iemes soms ins eve moot pisse
    daan kin heer ’t nog neet kwiet .

    Dit is e hiel leuk leedsje. ’t Liek miech e feesleedsje wat dèkser gebruuk woort mèt ‘nen aanderen teks . In dit geval geit ’t um e 10-jaoreg zjubilei. Dinkelek is ’t gemaak door iemes vaan de femilie Loontjens.

    Bron:
    Mevrouw N. Loontjens

  • Iech góng nao de merret

    Iech gong nao de mèrret
    Iech koch ’n kooj
    E stökske lever
    veur de bever
    E stökske long
    veur de koejong
    E stökske penske
    Kiele-wiele-wenske

    Dit is e kinderveerske (sommege lui besjouwe ’t es e leedsje), de meker is oonbekind. ’t Is al hiel aajd, wie aajd weite veer neet. Soms begint me mèt “Pattakon”! Dat is de naom vaan ‘nen awwe munt, dee e paar iewe geleie in de Zuideleke Nederlande hiel väöl gebruuk woort.
    D’r zien versjèllende versies vaan dit veerske en ’t weurt ouch op 2 versjèllende menere gespäöld
    Gewoenlijk späölde ‘ne volwassene ’t mèt ’t kinneke.

    Speulwijze 1:
    E geldstök in de hand vaan ’t kinneke lègke .
    Daan ’t vuuske touwkniepe. Bij eder zinneke krijg ’t e tikske op dat
    vuuske en bij de leste regel weurt ’t vuuske opegemaak, ’t geldstök droetgehäöld en ’t kinneke weurt gekieteld in ’t henneke.

    -Speulwijze 2:
    ’t Kinneke hèlt z’n henneke op en bij eder zinneke
    striek me eve euver ’t handpellemke.
    Bij “kielewielewenske” weurt ’t gekieteld.

    Teksversie 1
    Pattakon! (of zoonder pattakon) meh es pattakon gebruuk woort begós me mèt ‘ne slaag op ’t henneke!
    Iech gong nao de mèrret
    Iech koch ’n kooj
    E stökske lever
    veur de bever
    E stökske long
    veur de koejong
    E stökske penske
    Kiele-wiele-wenske

    Teksversie 2
    Pattakón!
    Iech ging nao de mèrret
    En koch ’n kooj
    E stòkske van de lever
    Veur ‘nen erreme wever,
    E stökske van de long
    Veur d’n erreme jong,
    E stökske vaan de pens
    Kiele-wiele-wens!
    Oet d’n Endepols”Diksjenaer”, gevoonde bij Pattakon

    Teksversie 3
    Pattacon!
    Gaank nao de mèrt
    Kaup ’n kooj
    E stökske lever
    Veur de bever
    E stökske long
    Veur de koejong
    E stökske pens
    Veur de zieke mens.
    Kiele-wiele-wens.
    Oet: “De Limburger” Charles Thewissen leedsje 115

    De kook is nog neet op!
    Hei volg ’n versie oet Kanne (Belsj) eve euver de grens:
    Patacon!
    Ga naar de merkt
    Koopt een koei
    Een bitje lever
    Een bitje long
    Voor den kranken jong(en)
    Een bitje pene
    Eet galliegense.

    En nog eint oet “Het spel van moeder en kind” oet 1936
    Handjeplak!
    Ga naar de markt,
    Koop er een koe,
    De lever toe.
    Een stukje lever,
    Voor de zieke wever;
    Een stukje pens,
    Voor ’n ziek mens;
    ’n Stukje long
    Voor de zieke jong.
    Kiele, kiele, kiele.

    Noe nog get euver dee munt, de pattacon of (pattakon).
    In de Zuideleke Nederlanden waor dee zèlvere munt hiel bekind en woort dèks gebruuk es rekeneenheid. Heer waor oongeveer 50 stuivers weerd en woort ouch “kruis(rijks)daalder” of “rijksdaalder” geneump. In aw aktes sprik me dèks euver specie-patacons: heimèt woort kontant geld gemeind.
    Heioonder zeet geer ‘ne pattakon oet 1631;

    Pattacon-1631 kopie

    Iech höb ‘ne sjoenen awwe foto vaan de Merret, boe die kooj gekoch is!

  • Iech höb d’n hik

    Iech höb d’n hik
    Iech höb de slik
    Iech höb ‘m noe
    Iech höb ‘m daan
    Iech geef ‘m aon ‘nen aandere maan
    Daan höb iech gein las mie devaan.

    Veerske um d’n hik te bezwere!

  • Iech höb e wit-zwart spiegelke gevoonde

    Iech höb e wit-zwart spiegelke gevoonde
    Ich höb ’t aon mien hertsje geboonde
    Kieromme, kieromme
    En (Maike) drejt zich ins um
    En es (Maike) ziech heet umgedrejd
    Dat heet häör vaajer of häör moojer häör gelierd
    Kieromme, kieromme
    En veer drejje us allemaol um.

    Dit leedsje euver e wit-zwart spiegelke woort in Beverlo, Venraay en Nijmegen zoe wie in Mestreech gezoonge. In aander plaotse zónge de kinder euver:

    e klein-klein spiegelke
    e wit-wit spiegelke
    e roed-roed spiegelke
    e sjoen roond spiegelke
    ’n aajd-aajd spiegelke ¹)

    De kinder lepe hand in hand roond in ‘ne krink. Es de naom vaan e keend geneump weurt drejt ’t z’ch um en löp mèt de rögk nao ’t midde gekierd weer mèt de aandere mèt. Bij de lèste regel, “veer drejje us allemaol um”, drejje de aander kinder z’ch um en begint me obbenuits.

    Bron:
    ¹) Broeder Ananias de Vries “Kinderleedsjes, kinderveerskes” oet 1969

  • Iech maag veur mien moojer neet vrije

    Iech maag veur mien moojer neet vrije
    Mer iech daon ’t toch
    Iech daon ’t toch.
    Iech maag veur mien moojer neet vrije
    Mer iech daon ’t toch
    Iech daon ’t toch.
    Miene leefste heet gezag
    Tot heer kump um half ach
    Op ’t heukske vaan de Groete Grach
    Iech maag veur mien moojer neet vrije
    Mer iech daon ’t toch
    Iech daon ’t toch.

  • Iech zit hei op de hei

    Iech zit hei op de hei
    Geine cent mie op m’n prij
    Wat moot iech noe toch goon beginne?
    M’ne jas dee is kepot
    Gein brook mie aon mien vot
    Dao moot iech ouch get op verzinne.

    Refr.
    Kaan niemand miech vertèlle
    Boe de lui hun belasting kwiet wèlle zien?
    Iech zouw die cent wel wèlle
    En al waos ’t ’n ton of tien.

    ’t Vak dat geit zoe slech
    Wee wèlt miech nog es knech
    Iech loup ’t vuur miech oet de sjene.
    Wie kom iech aon mien heur
    ’t Lapleer is zoe deur
    Mèt lappe vèlt niks te verdene.

    Vraog iech al in mie vak
    Vief cent veur einen hak
    Daan reup me:”Vogt wat biste sjerp!”
    Iech win neet mie me broed,
    D’n aofguns is te groet
    Iech bin zoe flaw wie ‘ne kerp.

    Dit leedsje kump oet ” De Kaptein vaan Köpenick” vaan Fons en Gus Olterdissen. Dee kemikken opera woort veur d’n ierste kier opgeveurd op 1 aprèl 1907. Heer woort gemaak nao aonleiing vaan ’n woer gebäörde historie.
    Sjeunmeker Wilhelm Voigt, ‘nen halve crimineel, köp ziech e militair pekske en deit ’t ziech aon. Heer gebeejt 9 seldaote en ‘ne sergeant, die heer tegekump, mèt häöm te goon nao ’t stadhoes. Dao liet heer de börgemeister en ’t hoof vaan de peliesie arrestere wegens fraude en heer geit detössenoet mèt ’t aonwezege geld, miejer es 40000 reichsmark.
    Heer heet dao gevaangenisstraof veur gekrege! Nao ’t oetzitte vaan die straof góng heer op tournee en sloog geld oet dees gebäörtenis. Heer deilde handteikeninge oet en góng mèt d’ch op de foto. Neet veur niks netuurlek.
    Wilhelm Voigt is ouch in Mestreech gewees um handteikeninge oet te deile en euver zien strapatse te vertèlle.
    In de Groete Staat, boe vreuger Cinema Royal (geopend in 1913) laog en noe ’t “Kruidvat” waor ’n horecagelegenheid, “In de Bodega”geheite. Dao kóste de Mestreechtenere ‘m zien en mochste, este betaoldes, mèt ‘m op de foto. (Sjarel Thewissen zaoleger had zoe’ne foto mèt handteikening). In de kemikken opera vaan de gebreurs Olterdissen zingk sjeunmeker Voigt dit leedsje.
    Hei-oonder zeet geer ‘ne foto vaan de ierste opveuring vaan “De kaptein vaan Köpenick”. Gus Olterdissen zeet geer zitte op ’t beklaogdebenkske.

    En ‘ne foto vaan d’n echte Wilhelm Voigt.
  • Iech zit hei op mie kemerke / Aw vrijster

    Iech zit hei in mie kemerke
    En druim vaan vreuger daog
    Die noe al menneg jäörke zie geleie.
    Es m’ch daan ‘ne maan ins get vruntelek bezaog
    Daan zag iech: “Nein menier, iech wèl neet mèt uuch vrije!”
    D’n eine waor get laank, d’n aandere get klein
    En op ’t allerlès zaot iech gans moojerziel allein!

    Refrein:
    Och … had iech ‘ne maan, ‘nen echte gooje maan
    Dee vaan miech hèlt en dee iech ouch
    ‘ns lekker knoevele kaan.
    Meh dao kump noe toch niks mie vaan
    “De liefde is gedaan”
    Iech krijg ocherm, snachs neet werm
    Zoonder ‘ne maan!

    Es aonspraok had iech miech
    e kanariepietsje aongesjaf
    Dat vräögde in mien eenzaamheid mós bringe.
    ’t Waor ‘ne gooje zenger, sóms stoont iech wel ins paf
    Es iech hoort wie daoneg sjoen heer wel kós zinge.
    ’t Kloonk zoe hoeg en zuver, meh ei dink dat steit vas
    Iech had liever ‘ne maan al waor ’t ’n valse twiede bas!
    Refrein:

    ’t Leedsje zouw, wie mien bron zeet, oet e toneelstök koume: “Euver klètse gesproke”. In ’t leedsje huurt geer ’n aw vrijster häöre noed klaoge.

  • In de Bergoonje

    Je suis ’n Frans Mamzelke,
    d’r is miech get passé,
    iech waor lèts op vekansie,
    dao reep eine “olee”.
    Après kaom de surprise,
    daorum bin iech ici,
    iech moot nao de Bergoonje touw,
    weit geer dat noondepie?

    Iech bin die Anneliese,
    iech kom von Köln am Rhein,
    dao waar iech mèt mien Frensje,
    der tat mir was im wein.
    Das ist miech slech bekomme,
    iech fühl miech jetz so weich,
    iech müsse zur Bergoonje jetz,
    weit geer der weeg vielleich?

    Ik ben ’t Godelieveke
    vaan Zichem Zussem Bol,
    ik ben ’n hiel sjoen wieveke
    en haw ouch väöl vaan lol.
    Awel Medams Mesjeukes,
    zoe kaam iech hier terech,
    ik moet naar de Bergoonje toe,
    weit geer mesjien de weg?

    Refrein:
    In de Bergoonje, in de Bergoonje, wat zouw dao zien?
    In de Bergoonje, in de Bergoonje, vruikes zoe fien?
    In de Bergoonje, in de Bergoonje, ein of aander wief?
    Dao zal wel troelalala, wel troelalala, wel troelalalake zien!

  • In de Brögkstraot woent ’n juffrouw

    In de Brögkstraot woent ’n juffrouw
    en die juffrouw heet ’n meid.
    En die meid die moot vertrèkke
    umtot ze mèt ‘nen tamboer geit.
    Laot ze mer goon, laot ze mer goon,
    want die meid heet niks gedoon.
    Laot ze mer goon, laot ze mer goon,
    want die meid heet niks gedoon.

    In Braobant, mèt naome in Tilburg, woort ‘t leedsje “In de Brögkstraot woent ‘n juffrouw” vreuger ouch gezoonge, meh wel mèt ‘ne get aanderen teks:

  • In Hier dao is ’n hermenie

    In Hier dao is ’n hermenie
    Die besteit mer oet ‘ne maan of twie
    Fiederalala fiederalala fiederalalalala.

    In Hier dao is ’n voetbalclub
    Die laam en stief ’t veld op krup
    Fiederalala fiederalala fiederalalalala.

    In Hier dao is ‘ne pelitie-agent
    Dee loert de kinder op hun zoondagscent
    Fiederalala fiederalala fiederalalalala.

    In Hier dao is ‘ne groete weeg
    Dee liekent väöl op ‘ne boeteweeg
    Fiederalala fiederalala fiederalalalala.

    In Hier dao is ‘ne Hebios
    Dao zitte alle steulkes los
    Fiederalala fiederalala fiederalalalala.

    In Hier dao is ‘nen herdershoond
    Dee löp dao in zien bloete koont
    Fiederalala fiederalala fiederalalalala.

    In Hier dao is ‘ne Gemeinteraod
    Dee späölt mèt huive oppe straot
    Fiederalala fiederalala fiederalalalala.

    Mèt dit leedsje woorte de inwoeners vaan Hier geplaog door de Mestreechtenere. Tot 1970 had Hier ‘nen eige Gemeinteraod en zelfs ‘nen eige cinema, de “Hebios” geheite.
    In 1970 woort Hier door Mestreech geannexeerd.

  • In Sintervaoskèrk

    In Sintervaoskèrk al in ’t portaol,
    Dao spreke de heilege doufstommetaol.

    Fiederalalala, fiederalalala,
    Fiedera, fiedera, fiederalalala.

    Sint Pieter dee huurt get en zeet hiel verlege:
    “Iech geluif tot hei eine get heet laote vlege.”

    “Wat iech?”, zeet Ambrosius, “Iech haw me fetsoen,
    iech zouw miech wel wachte um zoeget te doen.”

    Bonifatius weurt koed en zeet gans brutaol:
    “Iech höb niks gedoon en iech vin ’t e sjendaol.”

    Franciscus steit achteraon tege de roete:
    “Iech weit nörges vaan en iech haw miech deboete.”

    Antonius dee zeet: “Gedraag uuch wie ’t huurt.
    Iech höb ’t hiel dudelek al twie kier gehuurd.”

    Canisius dee zeet: “Iech höb niks gedoon”.
    “Man hat da geschossen”, meinde dee te verstoon.

    Monulphus weurt vals, tot me häöm kós verdinke.
    “Dach geer, noondepie, tot iech hei staon te stinke ?”

    Aloysius hèlt z’n ouge ten hiemel geslage.
    “Och Zjuzzes, die loch die is neet te verdrage.”

    “Wee zeet”, zag Sint Rochus, “tot veer hei dat dege.
    Mesjiens zien z’op ’t kloester de huiskes aon’t vege.”

    Gondulphus dee brölde vaan achter ’ne pilaar:
    “Es miech eine get zeet, nouw, dee houw iech veur z’n staar.”

    “’t Is erg”, zeet Paulus, “Wèlt geer wel ’ns zwiege.
    Um veur e doedgewoen puupke zoe’n ruizing te kriege.”

    Sint Servaos dee zag niks, stoont zoe stèl wie ’n moes
    en dach bij zien eige : “Meh iech bin hei toch thoes.”

    Sint Pieter zeet op ’t lèste: ”Laote veer noe mer hope,
    tot ’t noets mie gebäört en zèt ’t vinsterke ope.”

    D’n teks vaan dit leedsje is gemaak door Leio Batta. Wienie is neet bekind. In Mestreech kinne väöl lui ’t zinge. Hei weurt ’t gezoonge door tal vaan Mestreechse artieste wie Jos en Roger vaan Ziesjoem, Roger Villevoye en zelfs Jan Janssen deit mèt!
    In Tilburg zinge ze ouch zoe soort leedsje boe-in Heiligebeelde eine laote vlege. Dao weure aander Heilige in gebruuk, meh dao kin iech de wijs neet vaan. ’t Is lestig um te oontdèkke wat veur leedsje ’t ajdste is en wee ’t heet euvergenome.
    De Mestreechse milledie is dezelfde es vaan “Veer drage drei kleure”, ’t ajds bekind opgesjreve vastelaovendsleedsje vaan Mestreech. Dat leedsje is oet 1842 en dao-in weurt ’t gebruuk vaan de carnavalskleure roed geel (toen wit) en greun oetgelag.

  • Ins gegeve blijf gegeve

    Ins gegeve blijf gegeve
    Aofgenome is gestole
    Dreimaol door de hèl gevloge.
    of
    Ins gegeve blijf gegeve
    Aofgenomme is gestole
    Dee ziech zoe mer get heet gepak
    Dee verdwijnt strak in de zak.

  • Is daan geinen olie

    Is daan geinen olie, olie, olie,
    is daan geinen olie, olie op de lamp.
    Dat die lamp zoe duuster, duuster,
    dat die lamp zoe duuster brant.

  • Jonges, jonges trouwt toch neet

    In de origineel (?) spelling:

    Jongens, jongens trouwt tog neet,
    want in den trouw stik veul verdreet.
    Daan moot geer veur alles zeurge,
    veur vandaog en oug veur meurge.
    Veur de kost en veur de heur,
    want geer wet, ‘t is blixems deur.

    Veur ”Jongens jongens trouwt tog neet” is de wijs vaan “Staat op herder Coridon” genome.
    D’n teks vaan dit leedsje is gemaak door pestoer Delruelle dee leefde vaan 1735-1807. Veer kinne deen teks umtot ’r euvergelieverd is via ’n aofsjrif oet ± 1900. ’t Origineel is verlore gegaange. Pestoer Delruelle waor pestoer vaan de Sint Martinuskèrk in Wiek.
    De gewoene maan in Wiek sjijnt in deen tied neet ”pestoer” meh ”oggestoer”gezag te höbbe, teminste dat woord gebruukde zien wasvrouw. En de naom “Delruelle” woort verbasterd tot ”Delderwel”.
    Es gebore Mestreechteneer, meh vaan Waolse aofkoms, heet heer väöl gediechte in ‘t dialek gemaak.
    Dit leedsje kin me geine lofzaank op de veurdeile vaan ’t houwelek neume zouw iech zègke! Meh iech moot opmerke tot in 1809, zjus nao d’n doed vaan pestoer Delruelle, miejer es 20% vaan de maander en vrouwe in d’n trouwleeftied, neet getrouwd waor. Doedinvoudeg neet umtot ze gein vrouw en kinder kóste oonderhawwe! Tösse 1818 en 1829 woort eine op de drei inwoeners vaan Mestreech door de chariteit oondersteund.
    Nog get boevaan me kin sjrikke: de gemiddelde leeftied tot me storf laog in deen tied örges in de daarteg, de mieste haolde de veerteg jaor neet!
    ’t Leedsje heet mer leefs 12 couplètte! Iech zing mer eint vaanwege de lengde. Iech höb d’n teks laote stoon zoewie iech ‘m gekrege höb. Meh ‘t is neet zeker of pestoer Delruelle die spelling ouch gebruuk heet.

    Hei kump de gansen teks vaan ‘t leedsje in de origineel (?) spelling:

    1) Jongens jongens trouwt tog neet
    Want in den trouw stik veul verdreet
    Dan moot geer veur alles zeurge
    Veur vandaog en oug veur meurge
    Veur de kost en veur de heur
    Want geer wet het is blixems deur.

    2) Ig kom dageliks neet touw
    Met drij gulden veur mien vrouw
    Zoe dat ig nog geine liter
    Kaan goon drinke op Sint Piter
    Bij Hameleers of bij Prik
    Van bang tot ig mig ins verslik.

    3) Dat waos allemaol nog niks
    Waos mien vrouw neet zoe gewiks
    Dat ze snagts zeuk in mien tes
    En steult mie geld met de res
    Trum getrouwde, zwijgt mer stil

    4) Zeen ig dan mien kinders kriete
    Dan ding ig aon mien miete
    En verleer soms de courage
    Es ig ding aon de menage
    En out mie lief bespaor ig het
    Um het te geve aon mien Bet.

    5) Is mien Bet krank of in de kraom
    Dan moot ig antstonds in den haom
    En stook het vuur in de keuke
    Kook de pot en was de deuke
    En daorum hub ig noets gedoon
    Het zouw mig in mien hersens sloon.

    6) Mein ig dan niks mie te kouppe
    Dan kump miene Klaos gelouppe
    Peer ig heub zoe deks gekreete
    Dat geer mig neet laot aonmeete
    Eine gooije winter jas
    Want dee kaom mig goot van pas.

    7) Heub ig dee dan goot voldoon
    En ig mein get oet te goon
    Dan kump Kristiaan of Nol
    Peer ig heub gei kamizol
    En gein brook veuraon mien vot
    Want mien beste is kapot.

    8) Laot in Godsnaom mig ein make
    Van manchester of van lake
    Es ze mer wat proper is
    Want mien ziel ig bin neet fris
    Dao geer mig zoe louppe laot
    Wie eine erme jong op straot.

    9) Heub ig dan veur die goon zeurge
    Met het laake nog te beurge
    Dan kump An met heur jekske
    Peer kop mig tog ei nieu pekske
    Want noe kump het goot saisoen
    Um mig wat fris aon te doen.

    10) Dan kump miene Bertus of Pie
    Peer ig heub gein kousse mie
    En gein scheun veur op te louppe
    Peer geer moot mig nieuje kouppe
    En zoe kaan ig neet es peer
    Ins goon drinke ei glaas beer.

    11) Daobij moot ig mig oug meije
    Um mig ins wat goot te kleije
    Want bezeen ig ins mien mite
    Dan begin ig weer te krite
    Dat ig niks bespaore kaan
    Um te blive ein ierlik maan.

    12) Trum jongens wagt ug veur den trouw
    Numt eur leeuve daog gein vrouw
    Al waos ze oug schoen vaan weeze
    Knap vaan lief met dobbel peeze
    Zoe blijft tog liver wie geer zeet
    Jongens jongens trouwt tog neet.

    Bronne:
    -Artikel vaan Lou Spronck ”De Maastrichtse dialektliteratuur voor 1840” in ”Miscellanea Trajectensia” oetgegeve in 1962
    -Aonteikeninge vaan Broeder Ananias de Vries euver de herkoms vaan de wijs vaan dit leedsje
    ”Gedinksjrifte”, herinneringe vaan Henri Schuhmacher euver de jaore 1850-1880.

  • Kakkestolemeie

    Kakkestolemeie,
    veer zalle ’t kinneke leie,
    vaan hei tot aon ’t brögkske,
    ’t kinneke is e krökske,
    vaan je ein twie drei.

    Kakkestolemeie is dinkelek aofgeleid vaan ’t woord ‘kakke’. ‘ne Kakstool waor naomelek e steulke mèt in de zitting e gaat. De stool woort gebruuk um kinderkes propel te make.

  • Keersnach is ’t Kinneke gebore

    Keersnach is ’t Kinneke gebore
    En ’t kreet ziech boont en blauw.
    En ’t had zien hummeke verlore
    En ’t bubbelt vaan de kaw.
    Sus, sus, klein kindje teer,
    Hou op en schrei niet meer
    Want het is voor Onze Lieve Heer
    Kom morgenavond weer.
    Ga naar boven en haal wat kolen,
    Haal wat hout!
    Jezuskindje heeft zo koud.

    Dit is e prachtig keersleedsje! ’t Is eigelek qua milledie ’n versmèlting vaan 3 versjèllende leedsjes:

    -De ierste 4 regels zien genome oet “Daar is een kindje geboren”.
    -Daan e stökske oet “Herders hij is geboren”
    -Denao kump “Gaank naar bove …” oet ’t Latiens keersleedsje “Puer nobis nascitur”.1)

    Dao zien bij dit leedsje hiel väöl variaties in de Mestreechsen teks want:
    -me kin ’t kinneke zie mötske, kepke, of hummeke laote verlere.
    -me kin ’t zoe hèl laote kriete tot ’t wit en zwart, greun en blauw, boont en blauw, of blauw en zwart zuut.
    -Wijer kin ’t midde in de nach gebore weure en in sommege variaties “op ’t heukske vaan Keersnach”, God maag wete boe dat is!

    In de “Maasgouw,” vaan 18 oktober 1890 steit, tot in deen tied ’t volgende gezoonge woort:
    -’t is gebore in ’t midde vaan de nach
    -’t heet zie kepke verlore.
    -’t kreet ziech blauw en zwart.
    Ouch zóng me wel euver “Chriskinneke”.

    Dit leedsje weurt besjouwd es ’n ech Mestreechs keersleedsje, oondaanks ’t feit tot in de hèlf euvergegaange weurt op ’t Hollands.
    Bij de zinne “haal wat hout, Jezuskindje heeft zo koud” is dat euvergoon in ’t Hollands te begriepe, aanders zouw ’t neet rijme.
    Meh, ’t zouw ouch nog get aanders zien!
    In Mestreech besteit e gezègkde:
    ‘ne Mestreechteneer sprik mer in 2 gevalle Hollands:
    -Alleriers es heer zienen hoond reup,
    -twiedens es heer zingk,
    en dat lèste zouw wel ins de verklaoring kinne zien! (Grepke!)

    Kint geer uch nog rappelere tot vreuger, veurtot de nachmès begós, de hermenie oettrok en keersleedsjes spaolde op de heuk vaan de straote?
    En in de Keersmès woorte daan Mestreechse keersleedsjes gezoonge. De zengers vaan ’t kerkkoer trakteerde me nao de mès op roggebroed mèt stumpkes leverweurs.

    Hei ’n versie oet de Maasgouw vaan 18 oktober 1890:

    Chriskinneke is gebore
    In ’t midde vaan de nach
    ’t Heet ze kèpke verlore
    En ’t kreet ziech zwart en blauw
    Houw op en schrei niet meer
    Want ’t is veur euze Lieve Heer
    Kom mörge-aovend weer.

    Bron:
    1) Broeder Ananias de Vries

  • Keuning de Zawweleer

    Keuning de zawweleer dee góng
    zien dochter zeuke zeuke.
    Heer zeukde in ’t gans palies
    vaan kelder tot de keuke.
    Mer heer voont häör lekker neet!
    Ze zaot op e weike,
    Ze zaot op e weike,
    Ze zaot op e weike, mèt André

    ’t Leedsje kump oet “Il Zawwelore” ‘ne klassieker vaan Giel vaan Lijf. Umstreeks 1962 woort “Il Zawwelore” opgeveurd door lierlinge en lierare vaan ’t Henric vaan Veldeke College. De milledie waor oet “Il Trovatore” vaan Verdi.

    Belle Fabry heet m’ch de informatie aongelieverd.

  • Kint d’r m’ch neet zègke boe de wijsvrouw woent

    Kin d’r miech neet zègke boe de wijsvrouw woent
    en boe de wijsvrouw woent,
    en boe de wijsvrouw woent.
    Kin d’r miech neet zègke boe de wijsvrouw woent
    en boe de wijsvrouw woent.

    En de wijsvrouw die woent al in de Heiestraot,
    al in de Heiestraot,
    al in de Heiestraot.
    De wijsvrouw die woent al in de Heiestraot
    al in de Heiestraot.

    Ik zou haar niet begeren
    met haar gat vol zweren
    als ik jonkman was, al als ik jonkman was.
    Ik zou haar niet begeren
    met haar gat vol zweren
    als ik jonkman was.

    Dit leedsje is ‘n ”live-opnaome”. ’t Woort m’ch veurgezoonge door menier Grummer zaoleger.
 Op d’n achtergroond huurt geer ‘ne piano en lui praote.
    Heer vertèlde tot zien ma altied 2 couplètsjes in ‘t Mestreechs en eint in ‘t Hollands zóng:
    ’t Hollands couplètsje geit es volg:

    ”Ik zou haar niet begeren
    met haar gat vol zweren
    als ik jonkman was”.

    Volges häöm kloonk dat get minder net mer iech hoofde m’ch neet te versjrikke.

    Wijsvrouw=vroedvrouw

  • Kom Karlieneke

    Kom Karlieneke, kom Karlieneke, kom
    Veer goon nao Ittere
    Dao krijgste bittere!
    Jaaaaaoooooo
    Kom Karlieneke, kom Karlieneke kom!

  • Kom laten wij een wandeling gaan doen

    Kom laten wij een wandeling gaan doen
    Al in het jeugdig groen
    Met een meisje van fatsoen

    Kom laten wij weer vrolijk wezen
    Komt laten wij weer vrolijk zijn

    Kom laten wij een wandeling gaan doen
    Al in het jeugdig groen
    Met een meisje van fatsoen

  • Komp gone veer same

    Komp gone veer same nao ’t stelke touw.
    dao vint geer Sint Zjoezep, dao vint geer Slevrouw.

    Dao vint g’r e kribke vaan awwer kaduuk,
    dat noe Slivvenierke veur bèdsje gebruuk.

    Want ’t is Slivvenierke, e good eurke aajd,
    dee dao ligk te kriete, och ’t is ouch zoe kaajd!

    Z’n windelkes zien mer vaan liene, hiel dun.
    Ze meerke is erm en gans zoonder vrun.

    De snie, dee ligk boete, e paar voeste dik;
    de wind blaos venijneg, de kaw bit en stik.

    ’n Öske, dat aosemp mèt ’t ezelke mèt,
    get wermde euver ’t keend en zie bèd.

    Meh ’t drubbelke krit mer, krit stiedeg mer door.
    Slevruike die wouw wel dat ’t stèlder woor!

    Komp, laote v’r same nao ’t stelke goon.
    Ze höbbe dao hölp en truus vendoon.

    Komp bringe v’r ’t kinneke woe ’t werm vaan weurt;
    Woeveur ’t us later ….. d’n hiemel verheurt.

    Of is uuch ’t Betteljems stelke te wied?
    G’r kint eur kedokes hei ouch nog wel kwiet.

    Want miech, zag ’t kinneke, daot geer alle good,
    dat geer aon de kleinste en ermste doot.

    En kleine en erme die höbt geer hei zat.
    Bedink die dus good en g’r maak uuch ‘ne sjat.

    Hei bove woe ’t Kinneke neet jenk en neet krit,
    meh in ‘ne gouwe zedeleer zit.

    Mèt kroene vaan goud en vaan klaor diamant
    veur de minse, rejaoleg vaan hart en vaan hand.

    ’t Leedsje is gemaak in 1913 door broeder Edgard Heynen (1882-1952).

  • Kropslaoj, andievie

    Kropslaoj, andievie, sèlderij, poor!
    De maog vaan de beurstel
    is mèt de steel devaan door.

    Kropslaoj, andievie, selderij, poor
    Posmes zien maog
    is mèt zien weurs devaan door.

    Dit leedsje woort gezoonge door de merretvrouwe, de mooswiever. Um klante te trekke zónge ze leedsjes en verwèrkde dao-in allerlei sjendäölkes.
    In ’t ierste stökske góng ‘t euver de deensmaog vaan ‘ne brouwer oet Wiek “de Beurstel”, dee me zoe neumde um zien haordrach. Die deensmaog waor devaandoor mèt “de Steel”, ouch weer iemes ziene bijnaom.
    Es zoe’n greuntevrouw dit zóng wis gans Mestreech wee demèt bedoeld waor. Väöl lui ergerde ziech hei-aon, meh de mieste lachde ziech kroomp.
    Este vreuger nao de merret góngs waorste mètein op de huugde vaan alle meugeleke sjendäölkes.
    Dao hoofde me gein gezèt veur geleze te höbbe!

    In ‘t twiede stökske weurt de naom “Posmes” geneump:
    “Posmes zien maog is mèt zien weurs devaan door”.
    Dat kin letterlek bedoeld zien: de deensmaog vaan Posmes heet ziech get achtereuver gedrök of ……… de maog vaan Posmes krijg e kinneke vaan häöre baas!
    Me zouw dat lèste kinne dinke umtot in ’n aander leedsje “Vaan wee is dat sjoen kinneke” Posmes naoveure kump es eine, dee bij zien deensmaog e keend verwèk had! Dat feit kin dus de aonleiing zien veur ’t leedsje vaan de mooswiever!
    Iech höb gein zekerheid tot de twie leedsjes ’t zelfde feit bezinge meh ’t is neet oonmeugelek!

  • Laozjewee

    Mestreechs/Fransen teks:

    Laozjewee, sabbesee,
    saureeja, mmm…
    daoze mè, dao lootre mè,
    daoze pjee se lootre pjee
    aodevao, aodevriejaer
    aodevao, aodevriejaer
    aonoo, aoba
    aonotaoba,
    sure blaosj, tabliejee
    ee rondenee.

    Echte Fransen teks:

    Allons jouer, sans bouger,
    sans rire mmm…
    dans une main, dans l’autre main,
    sur un pied, sur l’autre pied,
    par devant, par derrière,
    par devant, par derrière,
    en haut, en bas
    en haut, en bas
    sur un blanc tablier
    en ronde tourner.

    Dit is e leedsje wat gezoonge woort oonder ’t kaoseleballe. Alle beweginge oet ’t leedsje móste door ’t keend gemaak weure:

    sans bouger—stèl stoon
    sans rire—neet lache
    mm—niks zègke
    dans une main—in ein hand
    dans l’autre main—in de aander hand
    sur un pied, sur l’autre pied—wissele vaan voot
    par devant—veur ziech klappe
    par derrière—achter ziech klappe
    en haut—klappe bove de kop
    en bas—bij de veuj klappe
    en ronde tourner—mèt de han roond drejje

    Geer vraog uuch mesjiens aof boeveur vreuger in Mestreech zoeväöl Franse kinderleedsjes gezoonge woorte!
    Veur e deil zien die in 1918 heigebrach door de Franstaolege vlöchtelinge die door de tröktrèkkende Duitse tróppe oet Noord-Fraankriek en Belsj verdreve woorte.
    Mer daoveur al hadde Franse zusterkes (Urseline) ziech in Amie gevestig.
    Zie begóste in 1908 e meidskespensionaat in ‘Huize Nazareth’. De gooj lui oet de börgerij vaan Mestreech sjikde hun döchterkes daonao touw.
    Die kinder lierde Frans en netuurlek ouch Franse leedsjes. Es vekantie waor späölde ze op straot en zónge dees leedsjes die daan door de aander kinder, die gei Frans gelierd hadde, woorte euvergenome. De Mestreechse kinder höbbe dees leedsjes erg verbasterd. Ze wiste gaar neet wát ze zónge en es me d’n oersprunkeleken teks neet bij de hand heet kump me d’r ouch neet wies oet.
    Nog eve dit: tot umstreeks 1850 waor Frans spreke veur de get defteger Mestreechtenere gans gewoen. Daonao woort ’t gebruuk vaan ’t Frans in die kringe get minder.

  • Leef de gekke Jaokob nog

    Leef de gekke Jaokob nog,
    Jaokob nog,Jaokob nog
    Leef de gekke Jaokob nog
    of is heer kepot?
    Jao de gek dee leef nog.
    Jao de gek dee leef nog.
    Leef de gekke Jaokob nog,
    Jaokob nog,Jaokob nog
    Leef de gekke Jaokob nog
    of is heer kepot?

    Dit leedsje is oersprunkelek e dansleedsje vaan veur 1800 mèt als titel: “O, du lieber Augustin”.
    Augustin zouw, nao beriechte, ‘ne speulmaan en zenger vaan levensleedsjes, mäördgesjiedenisse enzoe gewees zien.
    In oongeveer 1678 is heer in Wenen gestorve.¹)
    Wee de gekke Jaokob waor is miech oonbekind.
    Wie vrouw Magnee in 1927 100 jaor gewore waor vierde Mestreech groet fies. ’t Kaom in deen tied neet zoe dèks veur tot iemes 100 jaor woort. De batteräöfkes op straat brochte vrouw Magnee ’n sernaat en zónge: “Leef die aw vrouw Magnee nog of is ze kepot”.
    De wedevrouw’ Magnee waor gebore op 7 augustus 1827 en woende op de Mr. Ulrichweg. Ze is gestorve op 2 juli 1932 op Calvarie in Mestreech. Zie waor toen haos 105 jaor aajd ²).

    ‘ne Foto vaan de festiviteite op häöre 100e geboortedaag. Zie zit oonder de luifel.

     

    Bronne:
    ¹) Ludwig Erk in “Deutsche Liederhort” 2de deil Leipzig 1894 blz 750
    Broeder Ananias “Kinderleedsjes” blz.102
    ²) De nieuwe Limburger vaan 1-7-1966

  • Leugeveerske

    Adam en Eva späölde op d’n ölger.
    D’n ölger waos gebroke,
    ze späölde op e paar knoke.
    De knoke waore te laank,
    ze späölde op ’n plaank.
    Die plaank die waos te dik,
    ze späölde op ’n mik.
    Die mik die waos te dun,
    ze späölde op ’n un.
    Die un die waos te rot,
    Ze späölde op ’t peerd z’n vot.

  • Lieske zaot in de kamer

    Lieske zaot in de kamer, op e steulke.
    Erm Lieske wat biste kraank
    totste neet mie springe kaans.
    Lieske spring! Lieske spring!
    Alweer ‘nen aandere krink.

    “Lieske zaot in de kamer” is e krinkspäölselke.
    De kinder make ‘ne krink mèt ei keend in ‘t midde, wat op de huukskes zit. Bij “Lieske spring” springk ‘t keend (in ‘t midde) umhoeg en kees ‘n aander keend oet. Dat maag noe in ‘t midde zitte en ‘t ierste keend deit weer mèt in de krink. Volges Broeder Ananias de Vries in “Kinderleedsjes en Kinderveerskes” zien twie versjèllende wijskes bekind boe-op ‘t leedsje gezoonge weurt.

  • Lootre zjoer

    Lootre zjoer de ma zjaprette
    Ma zjaprette siejaonoo
    Zje fumee de sigarette
    Koesjee twa ee leveedoo.
    Do re mi fa sol la si do.

    L’autre jour dans ma chambrette
    Ma chambrette si en haut
    Je fumai des sigarettes
    Couchai tard et levai tôt
    Do re mi fa sol la ti do

    Dit leedsje woort gezoonge oonder ’t tuiwkespringe. Wee aon’t springe waor mós z’ch bókke bij do, re, mi enzoewijer. De ‘drejjers’ drejde ’t touw daan hoeg bove de springers hunne kop.

    Op ‘t ind vaan d’n 1e Wereldoorlog, wie de Duitsers ziech tröktrokke oet Fraankriek, dreve ze väöl Franse börgers oet ‘t noorde vaan dat land veur ziech oet. Ouch woorte ‘rs gedwónge geëvacueerd. Väöl vaan die vlöchtelinge kaome hei in Mestreech terech. Die lui woorte opgenome in de Mestreechse gemeinsjap en hun kinder späölde mèt de Mestreechse kinder. Hei waore dus Waole en Franse vlöchtelinge. Me dink tot dit Frans kinderleedsje via hun in Mestreech terech gekoume is. En ‘t is neet ‘t einege leedsje!

    Wijer kin iech uuch nog vertèlle tot zoe’n 454 Franse vlöchtelinge in 1918 in Mestreech gestorve zien, veurnaomelek aon de Spaonse griep. Veur dees lui heet me in 1926 e mónnumint opgeriech bij de Roej Brök. Dao-op steit: “Ils s’endormaient de parlent du retour de pays”.(Zie slepe in oonderwijl ze spraoke euver d’n trökkier nao hun Vaajerland). ’t Mónnumint is oontworpe door Huib Luns, de pa vaan de latere minister Luns. Charles Vos heet ’t gekap en de Franse regering heet ’t betaold!
    Prins Hindrik, de maan vaan keuningin Wilhelmina, zou dat mónnumint oonthulle op 23 mei 1926 in ’t bijzien vaan de aofgevaardigde vaan de Franse regering, d’n hier Rochet.
    In de nach veur de oonthulling hadde koejonges (zalle v’r mer zègke!) ’t beeld ‘ne koljee vaan leeg steine draankkroeke umgehaange. Ze hadde ’n touw door de uurkes geveemp en dit alles um de nek vaan ’t beeld gedoon.
    Toen ’t lake weggetrokke woort kaom dao ’t beeld te veursjien mèt al die kroeke um de nek. Dat waor netuurlek gei geziech, ouch umtot prins Hindrik ziech hiel gere eine droonk!
    Börgemeister vaan Oppen sjrók ziech bekans doed toen heer dit zaog en heer bedach tot ‘r de Prins dao zoe gaw meugelek eweg mós kriege! Noe had heer familie woene neve de veurmaolege stadsbiblioteek. Dao is heer mèt de prins ingevlöch.
    Toen me dee koljee weggepak had en ’t lake weer um ’t beeld hóng zien ze trökgegaange.
    Börgemeister Vaan Oppen wis neet good wat te doen want ‘t beeld waor eigelek al oonthuld. Meh de prins zag: ”Daan doen veer ‘t toch nog ins obbenuits!”.
    Vaan dit alles heet noets ei woord in de gezètte gestande. Want wat had börgemeister vaan Oppen noe gedoon? Heer had de dao aonwezege journaliste verbooje um euver dit veurval te sjrieve. Dege ze ’t toch daan waore ze noets mie welkom op ’t stadhoes.
    Es börgemeister had vaan Oppen in deen tied nog zoeväöl mach, tot ederein ziech hei-aon heel. Iech dink neet tot heer dit vendaog d’n daag nog had veerdeggekrege!
    Dit verhaol heet miech iemes vertèld. Heer had in verband mèt de prizzentatie vaan ’t book “Koninklijk Oranje in Maastricht” in 1988 gesproke mèt de drei döchter vaan börgemeister vaan Oppen. Die waore es keend debij gewees toen dit alles gebäörde en zie hadde hunne pa nog noets zoe koed gezeen es toen. In ‘t  book zelf steit niks euver dit veurval umtot de sjrijver ‘t verhaol te laat te hure kraog.

  • Lot geit doed

    Lot geit doed, Lot geit doed.
    Lot die ligk op sterve,
    Dat is good, dat is good,
    Daan koume veer aon’t erve.

    Iers eve get euver ’t pleetsje!
    Dit is e visitekeertsje vaan medam Dumoulin. Zie had e bordeel in de Hèlstraot.

    Volges Broeder Ananias de Vries is dit e dansleedsje oet ’t begin vaan de 19e ieuw.
    ’t Woort gebruuk door kinder en volwassene . Oontstande is ’t in ongeveer 1830.
    D’n ajdste tot noe touw bekinde, gesjreve Nederlandsen teks vaan “Lot geit doed” is oet 1872. Dee steit in e book getiteld “Nederlandse Baker-en Kinderrijmen” vaan J.van Vloten.
    In sommege deile vaan Nederland wie in Wieringen, Terschelling, Wes-Friesland en Twente woort inderdaod hei-op gedans op fieste enzoe.
    Veer kinne ’t leedsje ouch mèt dezen teks:

    Robinson, Robinson,
    Voer mij in de luchtballon
    Over zee, over zee
    Met de maan en sterren mee.

    of

    Lot is dood, Lot is dood
    Lijsjen leit op sterven
    Dat is goed, dat is goed
    Dan komen wij aan ’t erven.

  • Louw, Louw, lieleke Louw

    Louw, Louw, lieleke Louw!
    Höbste gei geld,
    verkoup d’n vrouw!
    Boeveur zouw iech
    mien vrouw verkoupe,
    die iech zoe lang
    höb naogeloupe.
    Louw, Louw, lieleke Louw!
    Höbste gei geld,
    verkoup d’n vrouw.

  • Ma mère est à Paris

    Ma mère est à Paris,
    mon père est à Versaille.
    Me zwaoger is e bies,
    m’n tant is ’n kanalje.

    “Ma mère est à Paris” en “Zjean Toerlezjoer” weure op blz.30 en 31 aongehaold in ’t book “Mastreechse Preùtsches” oet 1916 vaan apthieker Breuls
    Veur deen tied höbbe de lui dees leedsjes ouch al gezoonge bliek oet de res vaan d’n teks want Breuls sprik euver aw leedsjes.
    Heer vint wijer tot in Mestreech Frans gesproke weurt mèt haor aon:
    “Kiskedi en ossevot parle ma de kluntsches !”
    Daomèt bedoelt heer slech Frans!

  • Manon petit petout

     

    Manon petit petout qui va La-la-la-la-la-la-la Manon petit petout qui va La-la-la-la-la-al-la

      De kinder gebruukde ’t leedsje bij ’t kaoseleballe. ’t Woort steeds sneller gezoonge. De Mestreechse kinder höbbe devaan gemaak wat geer noe zjus gehuurd höb. D’n oersprunkeleken teks waor aanders en góng volg:

    Maman les petits bateaux qui vont sur l’eau ont ils des jambes?

     
  • Mardjoe

    De ierste regel is slech te verstoon!

    1 lech höb toch zoe’nen erme maan,
    Mardjoe
    Dee niks aanders mie es preutele kaan,
    Mardjoe
    Mèh iech zal ‘m de tösse kriege,
    Joela falledera
    En zien moele ins doen zwiege,
    Joela ha ha

    2 Op zien poete kaan heer neet mie stoon,
    Mardjoe
    Kaan koelek nog zien boks oet doon,
    Mardjoe
    Heer moot staondentere sjiete,
    Joela falledera
    En dao zouwste nog mèt kriete,
    Joela ha ha

    3 En saoves es v’r nao bed touw goon,
    Mardjoe
    Daan moot iech häöm de boks oet doon,
    Mardjoe
    En häöm de pot aongève,
    Joela falledera
    Want daan zouw ‘r (‘t) m’ch in’t bed vège,
    Joela ha ha

    4 En iech zal noe mer nao hoes touw goon,
    Mardjoe
    En häöm neet langer laote stoon,
    Mardjoe
    Mèh maak heer miech te väöl allegatie,
    Joela falledera
    Daan houw iech häöm veur ziene gabie,
    Joela ha ha

    Mèt daank aon de femilie Loontjens. Dit humoristies leedsje woort altied gezoonge op femiliereünies. De opnaome, die geer huurt, is dinkelek oet 1978.
    Es iech kiek nao de wäörd, die drin veurkoume daan kom iech tot de conclusie tot ’t leedsje hiel aajd moot zien! Wee ’t gemaak heet is neet bekind meh ’t zouw wel ins iemes vaan dees femilie kinne zien! Die heet naomelek väöl teksdiechters, leedsjesmekers en toneelspeulers veurtgebrach. Dink mer ins aon Hindrik Loontjens, Harie Loontjens oet Heerle, Harie Loontjens oet Mestreech en Theo Loontjens um ‘rs mer e paar te neume.

    Eve e paar (aw) wäörd, die uuch mesjiens get vreemp in de oere klinke:

    preutele=moppere
    moele=moond
    poete=pu
    boks=brook (weurt es ‘boers’ ervare)
    vège=iemes get lappe?
    allegatie=kaw drökde
    gabie= gabbie, geziech, moond

    Op de foto zeet geer “de knóp” Beks. Dat waor umstreeks 1900 e bekind stadstiep in Mestreech. Heer góng mèt almanakke, rijstartele, zwegele en dit soort dinger de kaffees langs. Me neumde häöm de “knóp” umtot heer e soort gezwel, ‘ne knóp, op z’n wang had.1)

    Bron:
    1) Huub Noten

  • Max en Pol

    Höb geer ’t geleze vaan Max en Pol ?
    Die goon ze noe verkoupe,
    ’t is neet veur de lol.
    En de Gemeinte is zier content,
    noe krijg ze weer eine sjoene cent.
    Dat is veur Max en Pol. (2 x)

    Toen ze ’t hun vertèlde lete ze ’n traon.
    Iech höb ’t wel gewete,
    meh doch neet mie dao aon.
    En euze Pol heet geprottesteerd,
    heer zag: “Zien veer noe niks mie weerd ?”
    Lèt op Max en Pol. (2 x)

    Max begós te kriete: “Doot us ei plezeer.
    Laot us nog get blieve,
    v’r loupe mer op en neer.
    Es geer get verkoupe wèlt, verkoup daan de brögk,
    want de bere krijg geer noets mie trök.”
    Deen erme Max en Pol. (2 x)

    Nao viefentwinteg jaore trouwen deens.
    Kinne ze ’t neet mie kroppe,
    op d’n distributiedeens.
    Dat neume ze ei sjoen Mestreech,
    meh de berekouw die kump zoe leeg.
    Deen erme Max en Pol. (2 x)

    Veer mote mer ei beroop doen op de ganse stad.
    Die höbbe vaan eus kunste,
    ‘t plezeer gehad.
    Mestreechteneers laot us neet allein,
    v’r sterve vaan de sjagrein.
    Deen erme Max en Pol. (2 x)

    Volges “De Limburger Koerier” vaan 3 augustus 1940 zaog ‘t aon ‘t begin vaan d’n 2e Wereldoorlog denao oet tot de bere aofgemaak zouwe weure es “Ouwehands Dierenpark” ze neet zouw wèlle.
    Dao waor neet genóg ete, aajd broed, veur de bieste. Zoe wied is ‘t gelökkig neet gekoume! In ‘t bovestaond leedsje “De noedkreet vaan Max en Pol” huurt geer wie ze ziech beklaoge.

  • Me zuster heet ’n nylon bloes

    Me zuster heet ’n nylon bloes
    Dao zit vaan alles in
    En dee ’t neet geluive wèlt
    Dee knip dao mer ins in.
    Falderie-faldera
    Falderie-faldera-ha-ha-ha-ha-ha
    Falderie-faldera
    Dee knip dao mer ins in.

    Perresjuuts woorte vreuger gemaak vaan perresjuutzij. Meh in 1938 voont Charles Stine (directeur vaan Dupont) nylon oet. Dat woort vaanaof deen tied in Amerika gebruuk um perresjuuts te make.
    De Amerikaonse piotte, die hei bij de bevrijing landde, lete hunne perresjuut achter op de plaots boe ze neergekoume waore. De bevolking voont dat mer wàt fijn want noe kóste zie die dinger mètnumme en ziech vaanalles devaan make! Klèdsjes, pijamaas, bloeze, kemuniekleier, jao, zelfs broedskleier woorte devaan gemaak.
    Dinkelek is die nylon bloes oet ’t leedsje ouch oets ‘ns e stök vaan ‘ne perresjuut gewees!
    Noe en daan woort ‘ne greungekleurde perresjuut gevoonde. De meugelekhede tot verwèrking waore daan get minder want broedskleier en kemuniekleier kóste dao netuurlek neet vaan make zoonder totste veur gek leeps.

  • Meer dao ligk ‘nen deender (govie) in ’t water

    Meer, dao ligk
    ‘nen deender
    in ’t water!
    Verzoep ‘m mer,
    ’t Is Kesselaer!

    De milledie is oontliend aon “Funiculi-Funicula “, e leedsje dat gemaak is door Luigi Denza mèt wäörd vaan de journalis Peppino Turco. De opestèlling vaan de kabelspoorweeg nao d’n top vaan de Vesuvius in 1880 (vernietig door ’n oetbarsting vaan de Vesuvius in 1944) waor de aonleiing.
    Toen Richard Srauss 6 jaor later in Italië roondreisde dach heer tot ’t e traditioneel Italiaons volksleedsje waor en heer gebruukde ’t in “Aus Italien”, e muzikaol gediech. Denza begós e perces tege Strausz en Strausz woort veroordeild um royalties te betaole, edere kier es ’t in ’t openbaar woort oetgeveurd.1)

    Deender A Kesselaer (spreek oet Kesseleer) waor ‘ne bekinden deender. Heer waor aofkomstig oet Venlo en woende in de Begienestraot in de hoezer vaan de Faaljezusters. Dao woende ouch de deenders van den Heuvel en Janssen.
    ’t Waor ten tije vaan de glaasblozersstaking vaan 1895, um zjus te zien op 10 oktober. Dao zouwe zoe’n 300 a 400 glaasbewèrkers bijein koume in ’t Vereinigingsgebouw vaan de socialiste.
    Kesselaer had opdrach vaan de börgemeister gekrege um die stoet socialiste, die daonao touw trokke, in de gate te hawwe en de orde te bewaore. Dat heet heer dus gedoon. Meh volges de socialiste waor heer mèt nao binne gegaange en had de vergadering bijgewoend.
    Zelf zeet Kesselaer tot heer aon ’t vinster stoont en alles heet kinne hure wat dao besproke woort. Dat zeet Jos Perry in “Roomse kinine tegen rode koorts”.
    Denao waor heer verslaag oet goon bringe aon börgemeister Pijls vaan wat dao allemaol gezag waor.
    Dat höbbe de socialiste häöm koelek genome!
    Ze höbbe häöm bij ziene vlurrek gepak en in de Besing gegoejd. Sinds deen tied zingk me dit leedsje.

    In ’t “Daagbook vaan noonk Frans” (Frans Lahaije, oetgegeve in eige beheer in september 1951) dee in zien jäög op de Pieterstraot woende, kint geer ’t volgende leze:

    Heer, Frenske, woende pas inkele daog op ’t nui addres op de Pieterstraot of heer had al kammeräötsjes en trok drop oet. Op ‘ne middag trokke ze de bleik op, die veur de Faaljezustershoezer in de Begienestraot laog en boe de pelitie-agente Kesselaer, van den Heuvel en Janssen woende (’t sjäöpke ziene pa). Ze voonte ‘nen awwe sjròbbeurstel en ‘ne kepotten dweil en mèt de Witte väörop lepe ze zingentere roond die bleik, allemaol achterein! Vaan allerlei leedsjes woorte gezónge: “Op die berge daar woont mijn zoete lief”, “D’n haon dee is geplök, de vere zien gevloge, vaan hei tot aon de brögk” en nog väöl aandere, wie de Kukel (Nelis Veraart) en de sjele Cuypers häöm op d’n teks brachte vaan “Meer dao ligk ‘ne govie in ’t water, verzoep ‘m mer ’t is Kesselaer”. Zoe lepe ze roond -zoonder bezej- tot op e gegeve momint de Witte in de ermkes laog vaan dee maan dee dee naom droog. ’t Zaog bedinkelek oet, heer wis nog neet ins tot dao pelitie woende: heer wouw niemes ambitere of affroontere, dao woende heer te kort veur in de buurt. Dao kraog heer op ziene bavvie en gevraog wee heer wouw verzoepe. Heer sjriewde wie e speebak dat ze kele, zoedaonig dat ze häöm op de Pieterstraot kóste hure en koelek waor heer los of wie ‘nen haos waor heer um d’n hook.

    Wijer is bekind tot deender Kesselaer neet geleef waor bij bepaolde bevolkingsdeile in Mestreech, beveurbeeld lui oet de Raomstraot en umgeving! Es heer ziech op zien dagelekse runde in zoe’n buurt vertuinde daan vloge de vinsters ope en de bewoeners zónge oet volle boors dit leedsje.
    Väöl kós heer daotege neet doen. Dit steit teminste in aonteikeninge vaan Harie Loontjens.

    De kunsteneer Frans v.d. Laar maakde umstreeks 1900 ‘ne beeldegróp genaomp “Dao kómme ze”, boe Kesselaer op steit aofgebeeld. Geer vint häöm uters rechs. Wijer stoon nog aofgebeeld Fons en Guus Olterdissen, de mezieklieraar Sjang Defesche, slachter Goldsteyn vaan de Breusselsestraot, loterijvrouw Donders, de Stóts (‘ne zwerver mèt mer einen erm) en mèt hoegen hood, Frans v d Laar zelf, zaat Stieneke, die ‘ne lanteriepaol vashèlt. Achter Stieneke de dames modistes Bloemen mèt ’n hoededoes aon d’n erm, links vaan Stieneke steit de Knóp Beks. Beks waor ‘ne straotventer, dee de straote en kaffees naogóng um almanakke, vlegemeppers, zwegele, rijstartele en dit soort zake aon de maan te bringe. Heer had ‘ne knóp op zien wang en kaom zoe aon z’ne naom. Huub Noten vertèlt euver häöm e leuk verhaol:

    Ein vaan zien klante waor börgemeister vaan Oppe. Edere mörge koch de börgemeister bij häöm e koppel rijstartele. Beks moch z’ch die hawwe, meh de börgemeister betaolde toch vief cent. Op ‘ne mörge kraog Beks ’t veerdeg um tege vaan Oppe te zègke: “Börgemeister, iech krijg zeve cent vaan uuch. De rijstartele zien twie cent opgeslage!”

    De gróp steit in ’t Bonnefantemuseum en ’n kopie devaan kint geer bekieke in de hal vaan ’t pelitieburo.

    Bronne:
    – 1) Wikipedia
    Wijer:
    – Jos Perry
    – Frans Lahaye
    – Ingrid Evers
    – Huub Noten
    – Harie Loontjens

    315_Kesselaer“Dao komme ze” .

    Kesselaer-foto

    Deender A. Kesselaer

  • Meer haw d’n hoond vas

    Meer haw d’n hoond vas
    Tot heer m’ch neet bit!
    Bit heer miech,
    Iech zègk ‘t diech,
    Doezend gölde kos ‘t tiech.
    Meer haw d’n hoond vas
    Tot heer miech neet bit!
    Es war einmal
    Ein treuer Husar.
    Der liebt sein Mädel
    Ein ganzes Jahr.
    Ein ganzes Jahr
    Und nog viel mehr,
    Die Liebe nahm kein Ende mehr.
    Ein ganzes Jahr,
    Und nog viel mehr,
    Die Liebe nahm kein Ende mehr!

    Neet allein woort gezoonge euver meer die d’n hoond vasheel! Peer of Zjang waore ouch dèkser de klos. ’t Leedsje besteit ouch nog in ’n minder nette versie, boe-in d’n hoond iemes neet in e bepaold lichaamsdeil maag biete ….

  • Meidske maag iech mèt diech verkiere

    Meidske maag iech mèt diech verkiere
    daan zal iech diech de polka liere.
    Nein menier, iech daank uuch zier,
    polka is gein mode mie.
    Bove woent ‘nen aand’re maan
    dee miech de polka liere kaan

    In d’n oersprunkeleken Hollandsen teks vaan “Meisje mag ik met jou verkeren” (“Meidske maag iech mèt diech verkiere”) steit:
    “Bovendien heb ik een man”.
    De Mestreechse kinder begrepe ’t woord “bovendien” neet en höbbe devaan gemaak :” Bove woent ‘nen aandere maan.”

  • Meister höbder geine zand vendoon

    Meister höbder geine zand vendoon?
    Moot iech zeker op ’n aander goon?
    Miene zand dee is zoe good
    es eur vrouw ins sjore moot.
    Koup ‘m mer, ‘r is goojekoup
    zeve cent ‘ne gansen houp.

    Es vreuger gepóts woort sjoorde me de plaanke vloere mèt zand. Dee zand kós me koupe.
    Heioonder volge 2 aander versies vaan dit leedsje:

    1)
    Meister höbder geine zand vendoon?
    Moot iech zeker op ’n aander goon?
    Miene zand dee is zoe good
    es eur vrouw ins sjore moot
    Koup ‘m mer, ‘r is goojekoup
    zeve cent ‘ne gansen houp.
    La-la-la-la-la-la-la-la-la
    La-la-la-la-la-la-la-la-la
    Miene zand dee is zoe good
    Es eur vrouw ins sjore moot
    Koup ‘m mer, ‘r is goojekoup
    zeve cent ‘nen gansen houp.

    Gestande in “De Nieuwe Limburger” op 10-12-1965

    2)
    Meister höbde geer geine zand vandoon?
    Moot iech mèt mie keerke op ’n aander goon?
    Meister hei.
    Meister dao.
    Meister hei.
    Meister dao.
    Meister Meister
    Meister Meister
    Meister höb d’r geine zand vandoon?

  • Meister Jepkes höbder hieringe

    Meister Jepkes höbder hieringe?
    Nein, nein, nein, die zien verkoch.
    Achter de winkelbaank ligke de köpkes
    krijg ze uuch en et ze op!

    Maître Jepkes (Jasper), avez vous d’harengs?
    Non, non, non, ils sont vendus.
    Derrière le winkelbaank se trouvent les têtekes
    Krijg ze uuch en et ze op!

    Wie aajd ’t leedsje is weit iech neet.
    Vreuger, es me gein cent had um vleis te koupe woort wel ins ‘nen hiering in de plaots gegete umtot dee goojekouper waor. Tijdens de krisisjaore veur d’n 2e Wereldoorlog waore in Nederland geweldeg väol werkeloeze. Mevrouw Colijn, de vrouw vaan de minister-prizzedent kraog ‘t veerdeg um tege de lui, die steun trokke, te zègke:

    “Aon vèsköpkes zit nog zoeväöl vèsvleis tot geer dat röstig kint gebruke es geer gein cent höb um vès te koupe”.

    Nouw, dao kóste de steuntrekkers ’t mèt doen! Inplaots tot häöre maan zörgde tot de lui werk hadde gaof zie hun ‘ne raod dee nörges op sloog.
    ‘t Verhaol geit tot ’n aontal raozetege werkloeze ’n enorm laojing vèsköp in häören hoof gekieperd heet.
    Of de oetspraok vaan mevrouw Colijn get mèt ’t leedsje te make heet, is neet beweze!

    Geer höb ’t leedsje ouch kinne hure in “Frans mèt haor aon” (verbasterd Frans).

  • Merie heet gein brook aon

    Merie heet gein brook aon
    Sjeng heet ze mèt nao de Peel.
    Merie heet gein brook aon
    Sjeng drejt ze um z’ne sjöppesteel.

    De milledie zalt geer wel herkind höbbe! Ze is dezelfde es vaan de leedsjes “Rosamunde” en “Rats, kuch en bonen”. Meh wis geer tot die twie weer aofgeleid zien vaan ’n Tsjechies instrumentaol wèrk oet 1929, wat in 1934 veurzeen is vaan wäörd? ’t Waor e succes in d’n hiele wereld. In 1939 heet Lou Bandy ‘ne Nederlandsen teks drop gezoonge. Wienie percijs de Mestreechtenere “Merie heet gein brook aon” zien goon zinge is neet bekind meh ’t is  dudelek tot ’t mèt de werkversjaffing te make had.
    Dat zaot zoe: de jaore tösse 1929 en 1940 woorte de “krisisjaore” geneump. In 1936 zaot eine op de veer wèrklui (zoe’n 480.000 in gans Nederland) mie es e jaor thoes zoonder werk. Wee gei werk had kraog werkeloezegeld, steun geneump en es tegeprestatie mós dee persoen dèks in e werkversjaffingsprojek goon wèrke.
    In Limburg waor dat beveurbeeld ’t oontginne vaan de Peel. Oongeach wat veur beroop me had woort dao door de werkeloeze mèt sjöp en bikkel groondwerk verriech.
    In ’t leedsje oet deen tied drejt Sjeng ziech Merie häör brook um ziene sjöppesteel. Dat deit heer um gein kweerte (eeltplekke) aon zien han te kriege.

    Meh, Bèr Sondeijker gief nog ‘nen aanderen oetlègk in zie verhaol “Vaan oet mien vinster” (nr 26) Leefde, elend en sjariteit in Maastricht schrijft en dicht 1980. Heer vertèlt dao-in  “tot veer dao in in de barakke  zoe’n kaw leijde tot t’r manskerels waorre, die ziech  ’n direktwaar vaan hön vrow mètnaome um ziech get dikker te kinne kleije! Iech höb dat noets kinne doen. Mien Nètteke waor zoe’n spinsleech tot häör breukskes veur miech sjus groet genog waore um ès slaopmöts te kinne dene ……..”

  • Mesjuffelke

    Vanwaar komt gij getreden
    mesjuf mesjuf mesjuffelke
    Vanwaar komt gij getreden
    mesjuffelke?

    Ik kom van onder de aarde
    mesjuf mesjuf mesjuffelke
    Ik kom van onder de aarde
    mesjuffelke.

    Wat hebt gij daarvan meegebracht
    mesjuf mesjuf mesjuffelke
    Wat hebt gij daarvan meegebracht
    mesjuffelke?

    Een mand met gouden rozen
    mesjuf mesjuf mesjuffelke
    Een mand met gouden rozen
    mesjuffelke.

    Voor wie zal die wel wezen
    mesjuf mesjuf mesjuffelke
    Voor wie zal die wel wezen
    mesjuffelke?

    Voor mijnen allerliefste
    mesjuf mesjuf mesjuffelke
    Voor mijnen allerliefste
    mesjuffelke.

    Wie is uw allerliefste
    mesjuf mesjuf mesuffelke
    Wie is uw allerliefste
    mesjuffelke?

    Dit is mijn allerliefste
    mesjuf mesjuf mesjuffelke
    Dit is mijn allerliefste
    mesjuffelke.

    Dit leedsje is al hiel aajd. Volges de Belzje perfesser Serrure (1805 – 1872 ) dee in ’t tiedsjrif “De Vlaamsche School” sjreef, woort ’t vermoedelek al in de 13e of 15e iew in Gent gezoonge. Meh me zóng sjijns neet “Mesjuffelke” meh “Brunelle Geselle”.
    In Mestreech is ’t pas veur d’n ierste kier opgeteikend in 1879 door ‘ne menier L. Schols. Dee leep in Wiek op straot en hoort de kinder dit leedsje zinge en ze späölde e späölselke debij. Dat heet heer in “De Maasgouw “gezat.
    Deskundige zien neet drachter gekoume wielang ’t leedsje hei al gezoonge woort. ’t Feit tot ’t pas in 1879 opgeteikend is wèlt neet zègke tot ’t daoveur hei neet gezoonge is.
    ’t Späölselke góng zoe:
    Ei keend, Mesjuffelke, steit allein tegeneuver de aander kinder die in ’n lang rij hand in hand stoon opgestèld mèt ’t geziech nao Mesjuffelke.
    Oonder ’t zinge make de kinder 8 peskes nao väöre en denao weer 8 peskes nao achtere. De ooneve couplètte weure door de kinder gezoonge, de eve door Mesjuffelke. Bij ’t lèste couplètsje weurt ei keend aongeweze es de “allerleefste”. Dat geit daan neve Mesjuffelke stoon en ’t speul begint weer vaan väöre aof aon, zjus zoelang tot alle kinder euvergehaold zien.
    In de veerteger en viefteger jaore vaan de veurege iew woort dit späölselke nog volop door de jäög gespäöld. Jaomer tot ’t denao verdwene is.
    Achter de beteikenis vaan ’t woord ”Mesjuffelke” bin iech neet gekoume.
    Hei eve euver de grens mèt Belsj, weurt neet “Mesjuffelke” gezoonge meh “Maschoufelke”.

  • Mestreech boe is dee sjoenen tied nao touw

    1Mestreech, boe is de sjoenen tied nao touw
    Wie veer hei leefde vrij en vraank
    Wie ederein dach en zag al wat heer wouw
    En niemand luusterde nao dwaank
    Wie katheliek en prottestant
    Vereinig ginge hand in hand
    Wie aofguns nog veur woere vrundsjap zweeg
    Wie aajd en joonk, jao zelfs kinder in de weeg
    Repe: Vivat hoera Mestreech, vivat hoera Mestreech.

    2 De staar die in ’t Mestreechter waope blink
    Droog toen ‘ne perel aon eder punt
    De ierste vaan fien zèlver gans umrink
    Had rech veur vijand en veur vrundsjap
    De twiede in ’t goud gezat
    Had leefde veur eus vaajerstad
    Die bloonk en glinsterde vaan ’t sjoenste leech
    En dee die straole in zien ouge kreeg
    Dee reep: Vivat hoera Mestreech, vivat hoera Mestreech

    3 D’n derde perel vaan ’t waope vaan de stad
    Gesmeid vaan iezer en vaan staol
    Had groeter weerde es de groetste sjat
    Wie es die aandere allemaol
    Zie waos de vrijheid en ’t rech
    Veur dee neet leefde es slaof of knech
    Waos vrijheid wat eur hart en ziel beweeg
    Neet minder nudig es’t zonneleech
    Roop daan: Vivat hoera Mestreech, vivat hoera Mestreech

    4 De veerde perel waos geslepe vaan kristal
    Gasvrijheid woort ze ouch geneump
    Eus hart laog ope op de hand euveral
    Zoe woort eus Mestreech daoveur bereump.
    De beker vaan gasvrijheid woort
    Us volgesjöd tot op ’t boord
    En dee daan naom de touwvlöch tot Mestreech
    Dee droonk mèt daankbaarheid de beker leeg
    En reep: Vivat hoera Mestreech, vivat hoera Mestreech

    5 De eindrachperel waors de vijfde diamant
    Dee bloonk mèt helle sjoene glans
    Eus awwers die trotseerde hand in hand
    D’n tiran, Spanjaord en ouch Frans
    De eindrach waors eus groetste krach
    Door häöm woort al us leid verzach
    De mèlk vaan eindrach, die droonk me in de weeg
    De eindrach bouwde us de vrijheidsweeg
    En me reep: Vivat hoera Mestreech, vivat hoera Mestreech

    6 Veer perele vaan die vijf die zien d’r nog
    Op ’t aajd stadhoes al in ein kis
    Met spinnegeweef en mèt stöp bedèk mèh och,
    Eus eindrachsperel is vermis
    Me vint ze mesjien nog ‘ns trök
    En gaof us God dat groet gelök
    Iech zouw bij ’t oetgoon vaan mien levensleech
    Es iech miech d’n doedzweit vaan miene veurkop veeg
    Nog snakke: Vivat hoera Mestreech, vivat hoera Mestreech

    7 Mestreechtenere tesame, aajd en joonk
    Bedink toch wat geer vreuger waort
    Laet zien tot neet de lèste eindrachsvoonk
    In eure boezem is gesmaord.
    D’n ingel dee ’t stadswaope hèlt
    Zal lachentere es geer ’t mer wèlt
    Uuch roeze struie op d’n eindrachsweeg
    Daan zal de staar weer vunkele vaan nui leech
    Roop daan tesaam: hoera Mestreech
    Vivat hoera Mestreech.

    ’t Is neet gans dudelek wee d’n teks en de meziek gemaak heet! Dao weure 2 naome geneump: Martin Welie en Jos van Haelen! Ouch 1877 es jaor boe-in ’t gemaak is, is neet zeker.

    Fons Olterdissen maakde aander wäörd drop en gebruukde ’t es slotleed veur zienen Kemikken Opera ‘De Kaptein vaan Köpenick.’

  • Mestreechs Volksleed

    Jao, diech höbs us aon ’t hart gelege
    Mestreech door alle iewe heer.
    Veer bleve diech altied genege
    en deilde dreufheid en plezeer.
    Veer huurde nao dien aw histories
    te peerd op grampeer ziene sjoet.
    Eus ouge bloonke bij dien glories
    of perelde bij diene noed.

    En dee van diech ’t sjoens wèlt prijze
    in taol, die al wie zinge klink
    dat dee op nui Mestreechter wijze
    zien aajd Mestreech mèt us bezingk.
    Me zóng vaan diech ten alle tije,
    eus moojers zónge bij de weeg
    en voolte veer us rech tevreie
    daan zóng ze e leedsje vaan Mestreech.

    Doe, blom vaan Nederlands landouwe
    Gegreujd op ’t graaf vaan Sintervaos
    bis weerdeg dobbel te besjouwe
    gespiegeld in de blaanke Maos.
    ’n Staar, de witste oet de klaore,
    besjijnt diech met haör straole zach
    en um diech zuver te bewaore
    ‘nen ingel hèlt bij diech de wach.

    Wie dèks woorste neet priesgegeve
    mèh heels dien kroen toch opgeriech
    en ongeknak biste gebleve
    door euze band vaan trouw aon diech.
    Daorum de hand us touwgestoke
    ’t oug geriech op ’t stareleech
    en weurt dat oug daan ins gebroke
    daan beit veur us ’t aajd Mestreech.

    De meker vaan d’n teks vaan eus Mestreechs Volksleed is Alphons Olterdissen. Zie broor Gus heet de milledie verzörg. Gus waor mesjien bekind mèt ’t Albanees Volksleed want ’t Mestreechs Volksleed liek in ’t begin get drop .
    Oerspunkelek heet dit leed “Jao diech höbs miech aon ’t hart gelege”gedeend es slotleed vaan “Trijn de begijn”. De ierste opveuring vaan “Trijn” waor in 1912. Pas in 2002 woort “Jao diech höbs miech aon ’t hart gelege” officiëel erkind es Mestreechs Volksleed.

  • Mestreechter brögk

    Mestreechter brögk, Mestreechter brögk,
    Diech kraogs de sjoenste naome!
    Vaan sjippers die, in de wintertied,
    Ins gaw de Maos aofkaome.
    En hadde zie e bitsje pech
    Daan kaome ze op de Green terech
    Vervlookde en verwinsde diech,
    De sjöld vaan hun miserie!

  • Mèt kèrmes

    Mèt kèrmes,
    met kèrmes,
    daan höbbe veer plezeer.
    Daan danse veer,
    daan danse veer,
    mèt eine kanonneer.
    En de kèrmes ligk op slóffe
    trala,trala.
    En de kèrmes ligk op slóffe
    tralala.
    Vivejoes koffiedoes,
    Vivejas koffiedras!
    Hei is me retteke poeh!
    Hei is m’ne kakkedoe!
    (Apoeh)

    Kèrmes waor hiel belaankriek in Mestreech, zeker in de 19de iew. Me had ‘ne veurjaorskèrmes en ‘ne naojaorskèrmes. In de kaffees waor ’t vol, ouch vaan lui oet de umringende dörpe. Die kaome mètviere. Dat doge de Mestreechtenere trouwes ouch bij hun.
    Orelaank woort daan de “Rijaloet Wagel” gedans en “Spierelinge kroepe door de mèstem”. De lui lepe achterein in ‘ne lange slinger en hadde ziech bij de hand vas.
    En …. d’n haon woort geslage! Dat góng zoe:
    Aon ’n dweers door de straot gespanne touw woort e körfke zoonder boojem gehaange. In dat körfke bemmelde ‘nen haon met kop en hals oonder ’t körfke oet. Es deen haon gelök had waor heer al doed, meh ’t kaom ouch veur tot heer nog leefde.
    Mèt ‘nen awwe botte sabel mochte de deilnummers toer op toer ‘ne slaag doen um ‘m de kop aof te houwe.
    De hiere sloge wel ins veur expres mis um de dames ouch ‘ne kans te geve. Dee eindelek d’n haon de kop aofsloog waor keuning en kraog ’n sjerp euver z’n sjouwer.
    Heer moch ziech ’n keuningin keze. Die moch neet weigere, ouch al waor ze mèt ‘nen aandere maan getrouwd. Noe mós getrakteerd weure.
    Nao de traktatie woort de kop vaan d’n haon op de punt vaan de sabel gestoke en naom de keuning zien keuningin bij de hand. Zoe trok de ganseǹ tróp hand in hand, oonder ’t zinge vaan “D’n haon dee heet de kop aof” de straote door.¹)

    In de “Maasgouw” vaan 1879 steit nog get euver den haon sloon.
    Dao zeet me nog tot ’t sloon geblindook gebäörde en tot d’n oonthoofden haon eigendom woort vaan d’n euverwinner.
    ‘ne Zekere N. (dao weurt geinen achternaom geneump) vertèlt wijer in dat artikel tot ’t sloon vaan d’n haon eigelek de vraak op de Franse waor. Die woorte veurgestèld door hun nationaal symbool: de Gallischen (Fransen) haon. In 1749 waore (nao de Vrede vaan Aoke) alle Franse weggetrokke mer de lui in Mestreech waore nog zoe koed euver de Franse bezètting tot d’n haon es Gallisch symbool ’t mós oontgelle. De waopestèlstand vaan 1748 heet mennegen haon de kop gekos! ²)
    In de “Maasgouw” steit wijer tot de lui e leedsje debij zónge:

    Veer höbbe d’n haon geslage
    Tre le, tre le le le
    en dee dee daan neet mèt en deit
    dat dee daan mer nao hoes touw geit
    Veer höbbe d’n haon geslage tre le le.

     

    Later höbbe de kinder ziech vaan dat gebruuk meister gemaak. Noe sloge ze neet d’n haon mer ‘nen eerdewerk pot.
    Volgens C. Breuls, dat is ‘ne Mestreechsen aptieker dee ouch beuk sjreef, woort ’t in 1906 nog gedoon. Heer besjrijf ’t bij de kèrmes gebruke.
    Ouch Jo Caris, de bekinde Mestreechter sjrijver, zeet tot heer ‘t in zien jäög nog gespäöld heet: achter op de steiweeg bij zien tant Trui en noonk Pierre, die bovenaon d’n Toongerseweeg woende.
    Dao is nog e gebruuk wat Breuls besjrijf: de kèrmesmaan.
    Dat waor ’n aajd gebruuk um ’n karikatuur vaan iemes te make in de vörm vaan ‘n póp. Die póp woort aon ’n dweers euver de straot gespanne touw opgehaange. De karikature woorte gemaak vaan lui, die ‘t in de ouge vaan de Mestreechteneer verbruid hadde umtot ze get verkierd gedoon hadde. Oppe Munt, de Merrijestraot, de Groete Grach, de Batterijstraot, de Nuistraot en oppe Kómmel waos me haos zeker tot me zoe’n karikatuur kós aon treffe.³)

    Bronne :
    ¹) “Mestreechter Preùtsches” vaan C.Breuls oetgegeve in 1916 blz. 46
    “Mestreechter Vertelsels” vaan Alfons Olterdissen blz.68
    ²) De “Maasgouw” vaan 1879 op blz.79
    ³) “Mestreechter Preùtsches” vaan C.Breuls oetgegeve in 1916 blz.45

  • Meuj gezete, sjeel gegaap

    Meuj gezete, sjeel gegaap
    en daan goon veer nao eus brak
    en daan drejje veer nog ’ne film aof
    op de ressorebak
    en daan drejje veer nog ’ne film aof
    op de ressorebak.

    Woort gezoonge in de kaffee op ’t ind vaan d’n aovend es ’t slutingstied waor. Teminste, dat woort gedoon bij Ma Vaan Sloun op de Toongersestraot!
    ‘ne Resorrebak is in ’t Hollands ‘ne ‘spiraal’ boe de matras oplaog.

  • Meunier tu dors

    Meunier, tu dors,
    ton moulin va trop vite.
    Meunier, tu dors,
    ton moulin va trop fort.
    Ton moulin, ton moulin va trop vite }
    Ton moulin, ton moulin va trop fort } 2×

    In Fraankriek is dit e hiel bekind kinderleedsje. Wie ’t leedsje hei beland is kin iech uuch neet perceis vertèlle.
    In mestreech weure 2 versies vaan de milledie aongehawwe. Dees wijs wiek get minder aof vaan ’t Frans origineel es de aander, die geer in PPS-ke nómmer 1A kint hure.
    Bij us is ’t e späölselke: de kinder loupe in e krinkske en bij:
    “Ton moulin va trop vite”
    weurt steeds gawwer gezoonge en geloupe.

    Bron:
    Broeder Ananias de Vries

  • Mie wief en mie naobers wief

    Mie wief en mie naobers wief
    Dat zien e paar lieleke wieve
    De ein houwt mèt de piezel in de pan
    En de aander begint te kieve.

    Miene maan en diene maan
    Dat zien m’ch twie sjoen jonges.
    De mijne heet ‘ne kale kop
    En d’n deine is ‘ne kromme.

    Eus kat en eus naoberskat
    Die hadde ziech flink gebete.
    Eus kat had eus naoberskat
    De start oet de vot gerete.

    Wie iech nog e kinneke waor
    Waor iech mie moojers Frenske.
    Wie iech e vetske awwer waor
    Houwde zie miech op me penske.

    Minckeleers dee gooje maan
    Dee steit al op de Merret.
    Lufste dee zie rökske op
    Daan zuuste ziene kerf.

    Tingelingeling de Brögkstraot in
    Kaom miech e vruiwke tege.
    Iech vroog aon häör wie laat of ’t waor
    En ’t waor pas half nege.

  • Mien meer die had e lepke

    Mien meer die had e lepke
    Tralalalala
    En ze maakde miech e kepke
    Tralalalala
    En mien meer die had ‘ne groete lap
    En ze maakde miech ’n nievelskap
    Tralala-tralalalalala

    M’ne peer dee had e plenkske
    Tralalalala
    En heer maakde miech e benkske
    Tralalalala
    M’ne peer dee had ’n groete plaank
    En heer maakde miech ’n groete baank
    Tralala-tralalalalala

    ’n Nievelskap is e bepaold soort mötske, gedrage door vrouwe.

  • Mien meer heet sop gekook

    Mien meer heet sop gekook.
    Zeve daog vaan eine knook.

    Sinds de 18e iew woorte opera-veurstèllinge gegeve in Mestreech. Miestal gebäörde dat door gezèlsjappe oet Luik, Verviers, Namur, Aoke of Antwerpe, want veer hadde zelf gei vas gezèlsjap.
    De Mestreechtenere waore zoe bekind mèt ‘t rippertoire tot ‘t publiek dèks helop mètzóng.
    Dat doge ze in ‘t Mestreechs, meh ‘t waore gein lètterleke vertaolinge,

  • Miene kókkerel

    Iech kaom mèt mie puntebeukske thoes
    miene peer woar hiel content
    Heer duide m’ch toen in m’n voes
    e knepke vaan vief cent.
    Iech leep daomèt de stroate roond
    ‘ne winkel in, hiel hel,
    en koch miech dao, wie iech ‘m voont
    ‘ne sjoene kókkerel.

    Iech haolde achter in d’n hoof
    m’ch ‘ne flinke stek.
    Dao doog iech iers de sjèlle aof
    de knupkes en d’n drek.
    Toen boont iech mèt ‘ne knoup en strik
    ’n touw draon vas, hiel hel
    en had toen ouch al gaw ’n smik
    veur miene kókkerel.

    Iech zat ‘m op en leet ‘m stoon
    en houwde mèt mien smik.
    En es ‘r daan weer oet wouw goon
    kraog heer weer ‘nen tik
    En vloog heer tege stóp of stein
    iech leep ‘m nao hiel hel.
    Daan gaof iech ‘m opnuits weer ein
    miene sjoene kókkerel.

    Iech plakde ‘m pepèrkes op
    e roed, e wit, e blauw
    En in ’t midde op z’ne kop
    ’n oraanje knupke touw.
    En wie iech ‘m toen doog drejje goon,
    doog drejje, hiel hiel hel,
    toen zaog iech euze veendel stoon
    op miene kókkerel.

    Iech dach toen aon eus Keuningin
    wie die kaom in eus stad
    en de ganse sjaol op ’t Vriethof toen
    veur häör gezoonge had.
    Iech zóng toen vaan: “Zij leve lang”
    sloog mèt m’n smik, hiel hel
    en drejde vaan plezeer in ’t roond
    mèt miene kókkerel.

    Toen woort ’t tied nao hoes te goon.
    Ma reep miech vaan de straot,
    de kókkerel had noe gedoon,
    tot mörge, kameraod.
    Daan krijg iech weer mie vlegerke,
    en drejt ‘r neet mie hel,
    daan houw iech e nui negelke,
    in miene kókkerel.

    ’t Aovendete waor gedoon,
    daan moot iech nao me bèd.
    Zègk Ma … wie zal ’t nog mèt us goon
    laos Pa in de gezèt.
    Die Belsje wèlle us absoluut,
    laos heer toen veur, hiel hel.
    Iech dach mer aon eus Keuningin,
    En aon miene kókkerel.

    ’s Nachs zaog iech ‘ne ginneraol,
    dee reep in ’t Koeterwelsj:
    “Veer öb uuch ei noe allemaol
    eer bin noe allemaol Belsj”
    Iech reep toen:”Leve Wilhelmien”
    en sloog toen mèt m’n smik, hiel hel.
    De Waol vloog weg en drejde roond,
    wie miene kókkerel.

    Dit is e hiel sjiek leedsje, ’t heet ‘nen historischen achtergroond!
    Lambert Wijsen heet, oonder de sjuilnaom “Pipifax” 1), d’n teks gemaak en Theo Bosman de milledie.
    ’t Woort verkoch veur 20 cent oonder ’t motto: “Aon alle anti-annekziste, e Mestreechter möpke, wat alle gooj Limburgers mote liere zinge”
    ’t Is oontstande in 1919, wie de Belzje Regering Mestreech (en deile vaan Limburg) wouw anneksere es herstelbetaoling veur ’t zwoergetroffe Belsj. Es reie gaof me op tot Nederland officiëel wel neutraal gebleve waor meh ziech in feite pro-Duits gedrage had!
    Al oonder d’n Ierste Wereldoorlog zien dees planne dao oetgebreujd! De eigenleke reie waor tot de Belzje oetbreiing vaan hun gebied wouwe um in de touwkoms hun defensie beter te kinne organisere.
    Op de Vredesconferentie in Paris woorte de aneksatie-eise op 11 fibberwarie 1919 nao veure gebrach door Paul Hijmans.
    ’t Is de Belzje neet gelök, ouch umtot hei-tege vaanoet de bevolking väöl verzèt kaom.
    Op 2 miert 1919 brach Keuningin Wilhelmina e bezeuk aon de grensgemeinte Wolder. Toen zien groete gróppe jong Mestreechtenere zingentere door de straote getrokke. Ze zónge neet allein dit leedsje meh ouch nog eint op de wijs vaan “Waar in ’t bronsgroen eikenhout” mèt aongepasden teks en ’n aander anneksatieleedsje op de wijs vaan ’t volksleedsje vaan Transvaal (die wijs waor hei in Mestreech toen hiel populair).
    In de Breistraot kaome ze Minister Prizzedent Ruys de Beerenbrouck tege, en dee heet hun tot hun groete verrassing touwgesproke!
    In de Troenrede vaan 1919 zag Wilhelmina tot zie zier content waor euver de Limburgse bevolking en in häör otobiografie noteerde ze:” Limburgers zijn zeer goede Nederlanders”.
    Wie die anneksatie neet doorgóng heet “Pippifax” (Lam Wijsen) ’t leedsje, dat oersprunkelek 8 couplètte had, hersjreve nao 4 couplètte.
    Die euver ” ’t koeterwaols vaan de Belzje ginneraol” en ’t couplètsje euver de keuningin heet heer beveurbeeld droetgelaote.
    Die twiede versie waor zier bekind en is me blieve zinge.

    Iech höb nog e leuk stökske gevoonde vaan Thei Bovens in de ‘Maaspost’. ’t Geit euver dit oonderwerp!

    Maaspost Mestreech en d'n oorlog '14-'18 1Maaspost Mestreech en d'n oorlog '14-'18 2

    1) Lam wijsen waor ‘ns mèt vrun in op stap. Dao voonte ze e stök pepier mèt “Pipifax” op geschreve. “Zo” zag Lam “dat is in’ t vervolg miene sjuilnaom”.

  • Miene leefste heet gezag

    Miene leefste heet gezag
    iech maag neet mèt goon.
    En noe is heer
    mèt ’n aander
    nao DeSjattoo.
    Miene leefste heet gezag
    iech maag neet mèt goon.
    En noe is heer
    mèt ’n aander
    nao DeSjattoo.

    DeSjattoo waor ‘nen danszaol en laog Achter de Barakke. Deen danszaol woort zoe geneump nao de vrouw vaan d ’n eigeneer, Pie Lardinoij. Die hètde “Duchateau”.
    In ’t Mestreechs woort dat oetgesproke es ”DeSjattoo”. Geine zag: “Veer goon danse bij Pie Lardinoij”, ederein had ’t euver danse bij DeSjattoo. D’n ölger vaan die zaak waor geweldig groet en gaof e flink geluid. De meziek huurde me boete zoe good tot hiel get lui neet allein binne mer ouch boete op de stóp dansde.1)
    Miene pa zaoliger, gebore in 1910, heet m’ch vertèld tot gans Mestreech vreuger góng danse bij DeSjattoo.

    Bron:
    1) ”De Limburger” vaan 6 aprèl 1966

    Hei zeet geer zoe’ne groeten örgel! ’t Is ‘ne foto oet 1936, genome in “D’n Huiwagel” vaan Schobben in de Mestreechter Grachstraot.

    Mommers_Teunisstraot-(of Antoniusstraat ?)1936Huijwagel

  • Miene maan heet nachsjiech

    Dit leedsje weurt gezoonge door Ger Klingestein. Miene maan heet nachsjiech Iech slaop allein De deur blijf ope Tot half ein Toen kaom ‘ne pelitie Dee zag:”Juffrouw, Diech mós ins wete Wat iech vaan d’ch wouw”. Jao zoe zien ‘rs miejer Die dat speul wèlle höbbe Mer iech begin dao neet aon Daan mooste zien bij die dao Miene maan is alles En wat wèlste nog miejer Dee krijg alles vaan miech Dus niks veur diech! Dit leedsje is sjijns gemaak door Anna Schoutese. Geer zeet Anna op onderstaond pleetsje. Bron: Ger Klingestein
  • Miene noonk Lojjetie

    Aoch wat e plezeer !
    Miene noonk Lojjetie,
    miene noonk Lojjetie
    Aoch wat e plezeer
    Miene noonk Lojjetie is d’r weer.

    Aoch wat e gelök !
    Miene noonk Lojjetie
    miene noonk Lojjetie
    Aoch wat e gelök
    Miene noonk Lojjetie is weer trök.

    Lojjetie waor ‘n bekinde figuur figuur in aajd Mestreech, zjus wie Pa Boonk, de lange Pliet, Pletteneer, Flaatsje en zoe wijer.
    Fons Olterdissen heet ‘n aontal vaan hun besjreve in “Prozawerken” (later oetgegeve door V&D es “Mestreechter vertelsels”).

  • Miene poemel, miene sjat

    Miene poemel, miene sjat
    Es iech diech toch neet had
    Verdroonke had iech miech
    Oonder water mèt mie geziech
    Al mien haore trok iech oet
    Van de navel tot de boek
    Tot ‘ch allein mós blieve
    Geine maan kós kriege.
    Iech poen, iech dui, tralalalalalala 2×

    De milledie zalt geer wel herkind höbbe! ’t Is “La donna e mobile” oet Rigoletto vaan Verdi. Mestreechtenere höbbe op dees milledie miejer tekste gemaak, beveurbeeld “Mien meer heet sop gekook“.

  • Moojer Triene

    Moojer Triene heet ‘ne jak
    Allemaol lepkes, allemaol lepkes
    Moojer Triene heet ‘ne jak
    Allemaol lepkes aonein geplak
    Hei e lepke, dao e lepke
    Heet mie moojer e nievelskepke
    Hei e look, dao e look
    Heet mie vaajer ’n oonderbrook.

    Vaan dit leedsje bestoon miejer versies. De gezoonge versie wiek aof vaan de mezieknotatie. Dat kump, umtot iech es keend dit leedsje altied zoe gezoonge höb.
    E nievelskepke = ‘n awwerwèts mötske

  • Nao Meersse

    Nao Meersse, nao Meersse.
    En die verdomde prij,
    die stik miech in m’n zij!

    Nao Meersse, nao Meersse.
    En die verdomde prij,
    die stik miech in m’n zij!

  • Noe mer gespaord

    Noe mer gespaord
    en neet mie gedroonke.
    Daan höbbe veer ’t koumend jaor ‘nen ossekop bijein.
    Daan op ’t fies,
    ins lekker gedroonke,
    mosselepertije en die zien zoe algemein.
    En daan zètte v’r d’n ossekop,
    d’n hoed vaan d’n awwe Mozes op.
    Treh-leh-leh-leh-leh-leh-leh

    En de oostervijg is zoe zaat wie ’n bom,
    en ze goeje häör in de regeton.
    Treh-leh-leh-leh-leh-leh-leh
    Es ’t kejzjem is bij miene maan,
    daan haol iech miech nog ’n oons devaan.
    Treh-leh-leh-leh-leh-leh-leh
    En Smölders mèt z’ne krollekop,
    dao geit heer mèt de lochbal op.
    Treh-leh-leh-leh-leh-leh-leh

    De “Oostersvijg” waor de bijnaom vaan ‘n merretkoupvrouw. Volges Endepols stoont ze umstreeks 1900 op de Merret. Wat ze verkoch is neet bekind meh “oostersviege” zien in ’t Hollands “dadels”. ’t Zouw neet zoe gek zien es ze dat verkoch!

  • Noets geine pottemaan

    Noets geine pottemaan,
    Noets geine blozer
    Eine oet d’n ove weurt miene maan.
    Bolle-bolle-bolle-biemba (3 kier)
    Biemba-ja-ja.

    In de sjouwbörg vaan Mestreech woorte geregeld opera-oetveuringe gegeve. De Mestreechtenere waore hiel bekind mèt populair ariaas oet die operaas. Dat kaom, umtot veer hei regelmaotig operagezèlsjappe nao touw haolde, die altied ‘t zelfde rippertoir hadde. Miestal waore dat boetelenders oet Luik, Namur, Verviers of Aoke. De artieste droge volges Olterdissen allemaol Italiaonse naome, zelfs es ’ne Mestreechse zenger mètdoog kraog heer achter ziene naom ‘n a of ‘n i geplak.
    Wie Mestreechtenere zien, zie pasde d’n tekst vaan d’n opera aon in ‘t Mestreechs. ’t Kaom geregeld veur tot bij ’n oetveuring dee Mestreechter teks hèlop woort mètgezoonge. Olterdissen vertelt heieuver in zie book “Prozawerken”.
    Heer gief ouch aon tot seldaote oet de plaotseleke kazern dèks mètdoge es figurante: es seldaote nudeg waore in ‘nen opera marsjeerden ‘rs zoe stök of 10, oonder leiing vaan ‘ne sergeant, um 7 oor de kazern oet nao de Kemedie. Op de buun woorte ze, op d’n achtergroond, links-um en rechs-um gecommandeerd en mochte daan weer aofmarsjere. Daomèt verdeende zie ziech 50 cent!

    “Noets geine pottemaan” steit bekind es ’t leedsje vaan de febriksmeidskes. ’t Is ‘nen aria oet “Rigoletto”, -La donna è mobile, qual piùma al vento-. Op dees milledie zinge Mestreechtenere ouch “Mien meer heet sop gekook, zeve daog vaan eine knook”.
    Tot ’t keend oet ‘t leedsje ”Noets geine pottemaan” eine vaan d’n ove wèlt höbbe, heet zien reie! Manne, die in de febrik vaan Regout aon de oves wèrkde waore forse sterke kerels. Zie móste de oves in en oetruime en zwoer lufte. ‘ne Pottemaan (eerdewèrker) kraog dèks de zoe gevreisde pottemennekes-krenkde, stöplonge. Ze woorte miestal neet aajd. En ‘ne blozer ouch neet. De gemiddelde leeftied in de 19e iew waor 40 jaor, mer pottemennekes, blozers en sliepers haolde dat bij lange nao neet. Die storve väöl vreuger.
    Wèrke in de oves waor ouch neet zoe gezoond! Um brandstof en tied te spaore móste de ovewèrkers oves in, die eigelek nog väöl te heit waore. Ze kóste neet langer es 5 menute drin blieve en móste hunne kop mèt (nate)deuk umwindele. Dèks kaome ze droet mèt versnèrkde ougsbraoje en plumpe. Dao woort wel ins gezag, tot menier Pierre Regout (neet te verwissele mèt d’n awwen hier Petrus Regout) neet draon dach um zienen hoond of zie peerd in die heite oves te laote goon. Meh vaan ‘ne wèrkmaan verwachde heer dat wel! Dee woort röstig drin gejaog en oontslage es heer weigerde.¹) ²)
    Geel Ubachs heet e verhaol opgeteikend vaan ‘nen ovewerker, dee door Louis Regout veur straof d’n heiten ove in woort gejaog um ‘ne losgegaange brik weer vas te zètte. De maan wees drop tot dat in zoe’n hitte neet te doen waor. “Niks mèt te make” zag Regout ” zèt dee brik weer drin”. “Meh menier Regout, dat kin m’nen doed beteikene” zag de mins. “Kin m’ch niks sjele, diech plaots dee brik drin of ………, de höbs de käös!”
    “Good, iech zal ’t doen, menier Regout” zag de mins. “Meh veer zien alletwie katheliek, geer zalt m’ch wel touwstoon tot iech daan iers gaon beechte” en heer leep eweg!
    Regout waor euvertrouf!

    Bronne:
    ¹)Een eeuw modern kapitalisme” Geel Ubachs blz.64
    ²) “Roomsche kinine tegen roode koorts” Jos Perry blz 54. Oetspraok vaan d’n hier M. Everaerts, dee in de “Parlementaire Enquete” oet 1887 heet getuig.

  • O schitterende kleuren (Potpourrie)

    O Schitterende kleuren
    vaan vaders rooie neus,
    wat wappert gij fier langs de zeikbak,
    langs de zeikbak,
    en daar zate twee haasjes heel parmant
    en de een die blies de fluite-fluite-fluit
    en d’n aandere,
    viva d’n ölleger, viva d’n ölleger
    viva d’n ölleger vaan sinterklaos,
    dee heet gezag
    veer mage speule, veer mage speule
    Sinterklaos, dee heet gezag,
    veer mage speule vaan ……
    tingelingeling me ritselke,
    de zits m’ch aon …….
    Ik heb rooie, ik heb witte radijs
    en ze smelte d’ch in d’ne moond
    wie doeve doevestroont
    en het is om van te watertanden!
    In naam van de koningin der Nederlanden.
    In het bos lag een dragonder,
    een dragonder met zijn meid,
    hij lag boven zij lag onder
    en toen hoorden zij de engeltjes zingen.
    Iech zouw zoe gere, iech zouw zoe gere
    Vare (vare) euver de koont vaan Welie
    is het klein, vergeet mij niet.
    Schoner dan de koont vaan Welie
    is het klein, vergeet mij niet.
    Geitekeutele bokkepu,
    loup nao de noondezju!

    En es geer mer ‘ns draon wèlt goon
    Jao daan zeet geer neet te sloon
    Huphuphup MVV, es geer wèlt MVV
    Komp geer op de ierste plaots te stoon.

    Dees potpourrie woort vreuger väöl in de Mestreechter kaffees gezoonge. Achteraon huurt geer ’t volgende stökske:

    Vare (vare) euver de koont vaan Welie
    is het klein, vergeet mij niet.
    Schoner daan de koont vaan Welie
    is het klein, vergeet-mij-niet.

    ’t Is ’n parodie op e stökske oet “’t Bloemenlied“, naomelek ‘Schoner dan de schoonste lelie is het klein vergeet-me-niet (blömke)’.
    Iech höb lang neet geweite wee dee “Welie” mèt dat sjoen achterwerk waor … tot iech in de “Memoires” vaan Ivon Nijst ’n besjrijving laos vaan e Mestreechs type, Welie geheite. Ivon Nijst sjrijf euver de beginjaore vaan de 20e iew:

    Er liep in die dagen ook een type rond, dat zich opvallend als heer probeerde te kleden. Het was Welie, die een stevige pot bier dronk en ’s zomers paradeerde met een strooien hoed, een wit vest, witte slobkousen en een rieten
    wandelstokje. Hij vond zich zelf buitengewoon chic en liet dit ok goed blijken. Deze ijdelheid maakte hem tot een markant straattype, die echter niemand kwaad deed.

    Geer kint dat oersprunkelek “Bloemenlied” hei-oonder hure. ’t Is ’n opnaome oet 1978, gezoonge door de bekinde femilie Loontjens  op hunne femiliedaag.

    Ik ken geen scho-ner bloem op aarde,
    Dan de Le-lie in haar pracht
    Haar schitt’rend schoon verhoogt de waar-de
    Bij het sneeuwwit, zo rein zo zacht,
    Trots en statig is haar leven,
    Steeds wanneer Uw oog haar ziet,
    Schoner dan de schoonste lelie
    Is het klein vergeet mij niet.

    Bronne:
    – “Memoires” door Ivon Nijst (14-1-1900 tot 31 dec 1989) deil 1 blz. 28. De ganse “Memoires” kint geer uuch downloade: http://tonnijst.nl/data/documents/Memoires-van-Ivon-Philomene-Servais-Nijst-deel-1.pdf
    – Jo Caris
    – Boy Loontjens
    – Teks Bloemenlied: “Het Geheugen van Nederland” Straatliederen.

  • O Sint Servatius

    O Sint Servatius,
    beschermer van Maastricht!
    Bewaor in dit gewes
    e Dröpke in de fles.
    Bewaor in dit gewes
    e Dröpke in de fles!

    Dit is ’n parodie op ’t “Servatiuslied”. De lèste twie regels mote eigelek zien: Bewaar in dit gewest, het heil door U gesticht.

    De componis vaan dat “Servatiuslied” waor de militaire kapel meister Korn. Heer componeerde ’t in 1884, wie ’t 15e iewfees vaan ’t sterve vaan d’n heilege gevierd woort.

  • Ode aon miene Christiaan

    Boe maag daan miene Christiaon zien,
    heer is miech goon verlaote.
    Noe kaan iech in de maonesjien,
    neet mie mèt häöm stoon praote.
    En zeen iech daan dee maon al aon,  }2×
    daan dink iech aon miene Christiaon.

    Heer neumde miech zien leefste prij,
    dat had iech jao zoe gere.
    Heer drökde miech daan aon zien zij,
    dat neumde heer: ”Karessere.”
    En zeen iech noe mien zij ins aon,    }2×
    daan dink iech aon miene Christiaon.

     

    ’t Waor ins in de middagtied,
    dao achter bij al die hègke.
    Heer ging soms ouch wel ins get wied,
    daan dorf iech niks te zègke.
    En zeen iech noe die hègke aon,   }2×
    daan dink iech aon miene Christiaon.

    Heer aot ziech op de lèste broonk,
    zoe stief aon vlaoj en mikke.
    Iech zaot ouch neve häöm opgeproonk,
    mèt raos en zije strikke.
    En zeen iech noe de strikke aon,   }2×
    daan dink iech aon miene Christiaon.

    Heer had ’n allersjoenste vink,
    dat waor veur miech e nuike.
    Heer zag : ”Kom hei mie leefste keend,
    iech zèt ‘m in die kuike.”
    En zeen iech noe mie kuike aon,   }2×
    daan dink iech aon miene Christiaon.