[vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_single_image image=”1088″ border_color=”grey” img_link_target=”_self” img_size=”full” el_class=”leedsjes_image”][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text]

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text el_class=”leedsjes_tekst”]

Dao achter bij ’t Welke
dao laog e hunneke doed.
Ze stertsje waor bevrore
zien betskes laoge bloet.
Dao kaom meerke sókkerstek
die zag: “Die bies is half gek.”
Dao kaom meerke mèt water
die zag: “Dat is ‘ne kater!”
Dao achter bij ’t Welke
dao laog e hunneke doed.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text]“Dao achter bij ‘t Welke” is ’n vrij vertaoling vaan “Buiten in de biezen”. ’t Steit in e beukske oet 1894 (4den drök) vaan Dr. J. Van Vloten, dee Nederlandse Baker- en kinderrijmen heet verzameld. Umstreeks 1900 woort ’t veerske ouch aofgedrök in e beukske “Tiereliere let op” mèt gekleurde pleetsjes, hiel leuk. Hei-oonder zeet geer de bladzij mèt ‘t leedsje stoon.

Daar achter in de biezen van J. Vlieger 1900 "Tiereliereliere"

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]